అన్వేషణ - ఒక ప్రవాహం

నీలం రాజు లక్ష్మీ ప్రసాద్ గారి నోట్ బుక్ నుండి

2011-10-29T02:29:00.000-07:00

గ్రీసు దేశం లోని ఏథెన్స్ నగరం వద్ద ఒక రోడ్ అంచున ఈసప్ కూర్చొని ఉన్నాడు. ఎవరో ఒక మనిషి అటు వెళుతూ, 'ఈ నగరం లో మనుషులు ఎలాంటి వారు?' అని అడిగాడు. అందుకు బదులుగా ఈసప్ ఆ వ్యక్తితో 'నువ్వెక్కడి నుండి వస్తున్నావో, అక్కడి మీ మనుషులు ఎలా ఉంటారో అది చెప్పు' అన్నాడు. ఒకింత చిరాకు ప్రకటిస్తూ ఆ వ్యక్తి "నేను ఆరగోన్ నుండి వస్తున్నాను. అక్కడివారు అబద్ధాల కోర్లు, దొంగలు, నిత్యం పోట్లాడుకుంటూ ఉంటారు. " అన్నాడు.
"నేనిలా చెప్పాల్సి వచ్చినందుకు విచారిస్తున్నాను. కానీ ఈ నగరంలోని ప్రజలు కూడా దాదాపు మీ ప్రజల వంటి వారే" నన్నాడు ఈసప్.
కాసేపటికి మరో మనిషి అటువస్తూ ఈసప్ ను అదే ప్రశ్న అడిగాడు. ఈసప్ పూర్వంలాగానే 'నీ రాక ఎక్కడినుండి అక్కడి నీ ప్రజలు ఎటువంటి వారు' అనే ఎదురు ప్రశ్న వేశాడు.
ఆ మనిషి ముఖం సంతోషంతో వికసించింది. "నేను ఆరగోన్ నుంది వస్తున్నాను. అక్కది మనుషులు స్నేహపాత్రులు. ఇతర్ల యెడల దయగానూ, మర్యాద తోనూ ప్రవర్తిస్తుంటారు. సదాలోచన ఉన్నవారు. వారిని వదిలిపెట్టి వచ్చెయ్యాల్సొచ్చినందుకు విచారిస్తున్నాను " అన్నాడు.
ఈసప్ బాగు బాగు అన్నట్లు తల ఊపి "బాబూ ఇక్కడి నగరంలోని మనుషులు కూడా అలాంటి వారేనని నీకు తెలుస్తుందిలే" అన్నాడు.

** ** *** **** *******
చిన్ని కన్నయ్యను, డాక్టర్ అప్పుడే వాక్సినేట్ చేశాడు. వాక్సినేట్ చేసిన చోట బాండేజ్ వేయనారంభించాడు. ఆ చేతి మీద బాండేజ్ వేయవద్దని, అవతలి చేతి మీద బాండేజ్ వేయమని కోరాడు కన్నయ్య.
"అదేమిటి కన్నయ్యా, నొప్పిగా ఉన్న చేతి మీది బాండేజ్ వేయాలి. మిగతా పిల్లలు ఆ చేతిని కొట్టాకూడదు. ముట్టాకూడదు అని వారికి తెలియాలి కదా? " అన్నాడు డాక్టర్.
"అవతలి చేతికే వేయండి దాక్టర్ గారూ, నా క్లాసు పిల్లల సంగతి మీకు తెలియదు" అన్నాడు కన్నయ్య నిదానంగా.
*******
లిన్ చీ అనే జెన్ మాస్టర్ తన కుటీరంలో కూచోనున్నాడు. ఆయన్ని దర్శించుకోడానికి ఎవరో ఒక ఆగంతకుడు వచ్చాడు. అతడెందుకో బాగా కోపంగా ఉన్నాడు. తలుపు దభాల్న తోసి తన బూట్లని చిరాకుతో కిందికి వేసి కొట్టి లోనికి ప్రవేశించాడు. అటు తర్వాత, మాస్టర్ కు గౌరవంగా వంగి అభివందనం తెలిపాడు.
లిన్ చీ అతడ్ని చూస్తూ, "ముందు వెళ్ళి ఆ తలుపును, ఆ బూట్లను క్షమించమని అడిగి రా" అని అజ్ఞాపించాడు. వచ్చిన వాడికి ఈయన ఎందుకిట్లా అంటున్నాడో అర్థం కాలేదు. అక్కడ కూచున్న వారందరూ నవ్వనారంభించారు. 'మీరు నవ్వులాపండి' అని వారందరినీ మందలిస్తూ, లిన్ చీ ఆగంతకునితో "నే చెప్పినట్లు చేయలేని పక్షం లో నీవు వెళ్ళవచ్చు, నీతో నేను వ్యవహరించను" అనేశాడు.
"కానీ ఆబూట్లను, తలుపునీ క్షమించమని అడగడంవెర్రి వ్యవహారంగా ఉంటుందండీ" అన్నాడు ఆ మనిషి.
"నువు కోపం తో తలుపును దభాల్న తోసినపుడూ బూట్లను కిందికివేసి కొట్టినప్పుడూ వెర్రి గాలేదు కాబోలు. ఇప్పుడు వెళ్ళి వాటిని క్షమాపణ కోరమంటుంటే, ఇది వెర్రి గా కనిపించిందన్న మాట. ప్రతి వస్తువుకీ చైతన్యమున్నదని గుర్తుంచుకో. అందువల్ల నే చెప్పినట్లు చేయి. ఆతలుపూ, బూట్లూ నిన్నుక్షమిస్తే తప్పితే నేను నీతో మాట్లాడేది లేదు. " అన్నాడు లిన్ చీ.
లిన్ చీ ఆజ్ఞ ను శిరసా వహింపక తప్పలేదు ఆ మనిషికి. అతడు వెళ్ళి ఆ తలుపును, బూట్లను క్షమించమని వేడుకున్నాడు. మొదట్లో అతడి కిదేదో పిచ్చి గా కనిపించింది. కానీ క్షణాలు గడుస్తున్న కొద్దీ తలుపూ బూట్లయొక్క మనసులు కరగనారంభించినట్లూ, అవి తనని క్షమిస్తున్నట్లు, అతడికో వొంత అనుభూతి కలగడం మొదలైంది.
లిన్ చీ అతడ్ని గమనిస్తూనే ఉన్నాడు. క్షమించమని అడుగుతున్న ఆ వ్యక్తి చిత్తశుద్ధితో మనసారా అడుగుతున్నాడనీ, తలుపుకీ బూట్లకీ కలిగిన మానసిక బాధ కరగి పోవనారంభించిందనీ, లిన్ చీ కి అనిపించినప్పుడు, ఆ మనిషిని తన వద్దకు రమ్మని పిలిచాడు. ఆ వ్యక్తి అటు తరవాత సన్యాసిగా లిన్ చీ వద్దనే ఉండిపోయాడు.
భౌతిక వస్తువులైనా గడ్డ కట్టిన చైతన్యమేమో ! వాటినికూడా ఒకింత మర్యాద గానూ గౌరవంగానూ చూడాల్సి ఉంటుంది. అసలు మన చెప్పులు మనల్ని మోసి మోసి, మన కోసంకంకర రోడ్ల మీద ముళ్ళబాటల మీద పడ్డ బాధల్ని గుర్తుంచుకుంటే భరతుడు రామపాదుకల్ని మోసినట్లు, ఈ మన చెప్పుల్ని కూడా మోస్తే మన ఋణం తీరుతుందేమో ఆలోచించండి' అన్నాడు మిత్రశ్రీ.
**********************************************
మిసెస్ రేపాపోర్ట్ ఓ కొత్త కాడిలాక్ కారును వంద డాలర్లకు అమ్ముతానని ప్రకటించింది. ఆ ప్రకటన చూచి వచ్చినతడు అడిగిన మొదటి ప్రశ్న "కార్ కి ఉన్న దోషమేమిటి? " అని.
"ఏమీ లేదు. మీకు కొనుక్కోవడం ఇస్ష్టంలేకపోతే వెళ్ళండి. నా సమయాన్ని వృధా చేయవద్దు. " అన్నది ఆవిడ. వచ్చినాయన ఆవిడ వద్ద కారు తాళపు చెవి తీసుకొని, గరాజ్ లోకి వెళ్ళి కార్ ని వెనక్కు తోలుకుంటూ వచ్చి, ఇంటి ముందు నిల్పి, వంద డాలర్లు తీసి ఆవిడ చేతికి ఇచ్చాడు. "మీ డబ్బు చేతికి వచ్చిందిగా ! ఇక ఇప్పుడు చెప్పండి కిటుకేమిటో ? " అన్నాడు.
"ఏమీ లేదు. నా భర్త ఈ మధ్యనే మరణించాడు. అతది వీలునామా లో ఈ కొత్త కారును అమ్మి వచ్చిన డబ్బు ను తన సెక్రటరీ గా పని చేసిన ఆవిడకు ఇచ్చేయమని రాసి పోయాడు. " అంది ఆమె.
*********************************************
ఓ రాజకీయ నాయకుదు, ముల్లా నసీరుద్దీన్ ని కోర్టు కీడ్చి 'ఇతడు నన్ను గాడిద అన్నాడండి' అని ఫిర్యాదు చేశాడు. "నసిరుద్దీన్ !ఇది చాలా తప్పు సుమా ! " అన్నాడు జడ్జ్.
"నాకు నాయకుణ్ణి గాడిద అని సంబోధించడంతప్పని తెలీదండీ. క్షమించండి. " అన్నాడు నసీరుద్దీన్. సరేనన్నాడు జడ్జి.
"కానీ గాడిదను నేను నాయకా అని సంబోధిస్తే, మీకేమైనా అభ్యంతరమా "అని అడిగాడు నసిరుద్దీన్ అమాయకంగా.
"ఏ అభ్యంతరమూ ఉండదు. గాడిద, కోర్టు కొచ్చి ఫిర్యాదు చేయదు కదా? అందువల్ల నీకలా పిలవాలని అనిపిస్తే అలాగే కానీ" అన్నాడు జడ్జ్ ముసిముసి గా నవ్వుకుంటూ.
వెన్వెంటనే, నసిరుద్దీన్ పక్కనున్న రాజకీయ నాయకుడి వంక తిరిగి "నాయకా ఎలా ఉన్నావు ? " అని అడిగాడు.
**********************************************************
జెన్ సాధన మొదలెట్టినప్పుడు కొండలు, నదులు, తోడేళ్ళు - సాధారణ కొండలు, నదులు, తోడేళ్ళు గానే ఉంటాయి. బౌద్ధం అనుగ్రహించిన కళ్ళతో ప్రపంచాన్ని చూడనేర్చినప్పుడు - కొండలు, నదులు, తోడేళ్ళు సాధారణమైనవిగా తోచవు. అవన్నీ అసాధారణం గా కనిపిస్తై. కానీ జెన్ సాధన పూర్తి చేసిన తర్వాత - కొండలు, నదులు, తోడేళ్ళు కేవలం కొండలూ, నదులూ , తోడేళ్ళే - అవి సాధారణమైనవీ కాదూ, అసాధారణమైనవీ కాదు.
***********************************************************
నేర్చుకోదలచిన వానికి, భగవంతుడి సృష్టి లో, ప్రతి ఒక్కటీ పనికి వస్తుంది. పనికి రానిదంటూ లేదు. అన్నాడు ఉత్కళ రావు.
ఇది అతిశయోక్తి గా భావించిన మా బృందం లో ఒకరు
"అయితే రైలు నింది ఏమి నేర్చుకోవచ్చునో చెప్పండి. " అన్నాడు. "ఒక్క నిముషం ఆలస్యం అయితే ప్రయత్నమంతా నిష్ఫలమైనట్లే నని తెలిసి వస్తుంది. "
" మరి టెలిగ్రామ్ నుండి ? "
"ప్రతి ఒక్క పదానికి మూల్యం చెల్లించక తప్పదని !"

"మరి టెలిఫోన్ నుంది ? "
"మనమిక్కడ పలికే పలుకులు, ఆవల అక్కడ వినిపిస్తున్నవని! " అన్నాడు ఉత్కళ రావు.
************************************************
ప్ర: కాలాతీత స్థితి లో, మీరంటున్నట్లు నేను పరిపూర్ణుడనె అయినప్పుడు, నేనసలు ఎందుకు పుట్టాల్సి వచ్చింది ? అసలీ జీవితం యొక్క ప్రయోజన మేమిటి ?

నిసర్గదత్త : బంగారాన్ని ఆభరణంగా చేస్తే ఆ బంగారానికి ఏమిటి లాభం అని అడిగినట్లుంది. ఆభరణానికి బంగారం యొక్క వన్నె, అందం చేకూరుతై. బంగారం ఐశ్వర్యమేమీ పెరగదు. అదే విధం గా వాస్తవం గనక కర్మ లో అభివ్యక్తీకరింపబడితే, ఆ కర్మ అర్థవంతం గానూ అందం గానూ రూపొందుతుంది.
ప్ర: ఈ విధం గా వ్యక్తీకరణ జరగడం లో వాస్తవానికి కలిగే ప్రయోజనమేమిటి ?
నిసర్గదత్త : ఏమి ప్రయోజనముంటుంది ? ఏమీలేదు. కానీ ప్రేమ యొక్క స్వభావమే అంత : తననితాను వ్యక్తీకరించుకోవడం, దృవ పరుచుకోవడం, కష్టాల నతిక్రమించడం, ఇవీ దాని లక్షణాలు. క్రియాత్మకంగా ప్రవర్తిల్లే ప్రేమయే ఈ ప్రపంచం, అనే విషయం నువ్వు గ్రహించినపుడు, దాని వంక నీ దృక్పధం, దృష్టి మారిపోతాయి.
**********************************************************
కృష్ణమూర్తిగారొకసారి ప్రసంగిస్తున్నప్పుదు ఒక కుక్క గట్టిగా మొఱగడం ప్రారంభించింది. చేసేదేమీ లేక, కృష్ణజీ ఆగిపోయారు. సమావేశం లో నున్న ఒక వనిత, ఇదే అదనుగా భావించి, అకస్మాత్తుగా లేచి నుంచొని గబగబా ఏదో మాట్లాడసాగింది. ఎవరికీ ఆమె మాటలు ఎవరికీ అర్థం అవలేదు, వినరాలేదు. కృష్ణమూర్తి నిట్టూర్చి, "క్షమించాలి మేడం, శునకమే గెలుస్తున్నది" అన్నాడు.
కృష్ణమూర్తి నుండి సహజంగా పుట్టుకొచ్చే సమాధాన చాతుర్యం, హాస్యం ఒలికించే చమత్కార భాషణ, ఆ సమయానికి అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యే ఆయన అంతర్గత చైతన్య ప్రవాహంయొక్క తాకిడిని , ఏ కృష్ణమూర్తి పుస్తకమూ అందించగలిగి లేదు. అక్కడి పరిస్థితిని పునరావృతం చేయనలవీ కాదు. కేవలంఅక్కడ ఏమి సంభవించింది అని మాత్రమే చెప్పగలం.
*****************************************************
ఒక ఇటాలియన్ సామెత :
చదరంగం ఆట అయిపోయిన తర్వాత రాజూ, బంటూ ఒకే చెక్క పెట్టె లోకి వెళ్తారు
******************************************************
రబ్బై మోషే ఇజ్ టాక్ వద్దకు ఇద్దరు యూదులు తీర్పు చెప్పమంటూ వచ్చారు. వారిద్దరూ శ్మశాన భూమి లో తాము మరణించినప్పుడు పూడ్చి పెట్టడానికని రెండు స్థలాలు కొన్నారు. ఒక దానికన్నా రెండోది మరి కాస్త బాగుంది. అది నాకు కావాలంటే నాకు కావాలని వాదోపవాదాలు సలుపుకున్నారు. ఎటూ పరిష్కరించుకోలేక, ఇజ్ టాక్ ను తీర్పు చెప్పమన్నారు. రబ్బై కాస్త ఆలోచించి "ఎవరు ముందు చనిపోతే వారికా బాగున్న స్థలం దక్కుతుంది" అన్నాడు. ఇద్దరు యూదులూ వాదులాడుకోవడం మానేసి, మౌనంగా ఆలోచించుకుంటూ ఇళ్ళకి వెళ్ళారు.
************************************************************
జెన్ మాస్టర్ అవసరం ఎవరికి ?
జెన్ మాస్టర్ ఉండడంమనిషికి అవసరమంటారా ? మాస్టర్ ఎందుకుందాలి ? అని ఓ విద్యార్థి సియూంగ్ సాన్ ను అడిగాడు.
నువ్వీ మీటింగ్ కు ఎందుకు వచ్చావు ? అని ప్రశ్నించాడు సియూంగ్.
విద్యార్థి ఊరకుండి పోయాడు.
నీవు ఆలోచించే మనిషివైతే, మాస్టర్ అవసరమే. ఆలోచనలను అంతం చేసిన వాడివనుకో, మాస్టర్ అక్కరలేదు. నీ మనసు స్పష్టంగా తేటతెల్లంగా ఉంటే , జెన్ మాస్టరే కాదు, ఆ బుద్ధుడు కూడా అక్కరలేదు, ఏదీ అక్కరలేదు.

నిర్-ఈశ్వరుడి ప్రత్యక్షం

2006-08-14T10:08:00.000-07:00

"దేవుడు లేడు అని నేనన్నప్పుడు నా ఉద్దేశం దేవుడు ఉన్నాడు అని. ఇది ఎవరికర్ధం అవుతుంది ? … నిరీశ్వరుడే ప్రత్యక్షమై నేనున్నాను అంటే నమ్మకం లేకుండానే నమ్మకాన్ని ప్రకటిస్తాను." (శ్రీశ్రీ - చరమరాత్రి కధ నించి) (from "Charama Raatri" - story by SriSri)
******************
రమణుడిని దీక్షా స్వీకారం చేయాల్సిందని ఒక స్వామి వారు భక్తి తో వేడుకున్నాడట. 'ర' అనుజ్ఞ ఇస్తే అన్నిసామాన్లతో మఠాధిపతే అక్కడికి వచ్చి దీక్ష ఇవ్వగలరనీ, అఖండ కాషాయం ఇష్టం లేకుంటే ఆ కౌపీనమైనా కాషాయం గా ధరించవలసిందని ప్రార్ధించి "నేను కొండ దిగి భోజనం చేసి మూడు గంటలవేళ కు తిరిగి రాగలను. అనుగ్రహించాలి" - అని చెప్పి వెళ్ళాడట.
తరవాత (రమణుని మాటల్లోనే)--కాస్సేపటికల్లా ఒక వృద్ధ బ్రాహ్మణుడు ఒక మూట పట్టుకొని వచ్చాడు. ముఖం ఎప్పుడో చూచి నట్లే ఉన్నది. ఆ మూట లో పైన పుస్తకాలున్నట్లు తెలుస్తూ ఉన్నవి. వచ్చీ రావడమే ఆ మూట నా యెదుట పెట్టి చిరపరిచితుని వలె "స్వామీ నేను ఇప్పుడే వచ్చాను. స్నానం చేయలేదు. ఈ మూట చూచేవారు ఎవరూ లేరు. కొంచెం చూచుకో" అని చెప్పి వెళ్ళాడు. వారటు వెళ్ళగానే ఎందుకో నాకు మూట విప్పి పుస్తకాలు చూద్దామన్న బుద్ధి పుట్టింది. మూట విప్పగానే అరుణాచలమహాత్మ్యం అన్న సంస్కృతాక్షరాలున్న గ్రంధం నా కంట బడ్డది. ఈ మహాత్మ్యం సంస్కృతం లో కూడాఉన్నదన్నసంగతి నాకు లోగడ తెలియదు. అందువల్ల ఆశ్చర్యం కలిగి పుస్తకం తెరిస్తే ఈశ్వర వాక్కు గా స్థల విశేషాన్ని గురించి చెప్పిన ఈ శ్లోకం కంట పడ్డది.
'యోజన త్రయ మాత్రేస్మిన్......
ఈ అరుణగిరి కి మూడు యోజనముల లోపల నివసించే వారికి ఆచరించదగిన దీక్షాదులేమీ లేకున్నప్పటికీ పాశ రహితమైన నా సాయుజ్యము సిద్ధము. ఇది నా ఆజ్ఞ'
ఆ శ్లోకం చూడగానే-ఆ సరి సరి. ఆ శాస్త్రుల వారికి చెప్పేందుకు ఇది సరియైన సమాధానం గా దొరికిందని, వెంటనే ఆ ఒక్కటీ కాపీ చేసుకొని ఆ వృద్ధ బ్రాహ్మణుడు ఎక్కడ రాబోతాడోనని యధాప్రకారం మూట కట్టి పెట్టాను. సాయంత్రం శాస్త్రుల వారు రాగానే ఈ శ్లోకం చూపాను. వారు మరి మాట్లాడక అతిశయించిన భయ భక్తులతో నమస్కరించి వెళ్ళారు….. .
ఇదే విధంగా ఎందరో వారి వారి మార్గాలకు తిప్పాలని చూచే వారు. వట్టి వట్టి మాటలెన్ని చెప్పినా సరిసరి అనేవాణ్ణే గాని దీక్షా స్వీకారం చేసుకోండి అని అంటే మాత్రం ఒప్పేవాణ్ణి కాదు. తప్పుకునేందుకు ఏదో ఒక ఉపాయం దొరికేది. పద్యాలు వ్రాయడం అంతే. నేను గా సంకల్పించి ఒక్కటీ వ్రాయలేదు. ఏదో ఒక కారణం పెట్టుకొని ఎవరో ఒకరు అడిగేవారు. ఏదో ఒక ప్రేరణ తో వ్రాసేవాణ్ణి. అంతే. "
(సూరి నాగమ్మ గారి శ్రీ రమణాశ్రమ లేఖల పుస్తకం నించి)(quoted from Smt. Suri Nagamma's book- Sri Ramanasrama Lekhalu)
*******

గండభేరుండం

2006-08-14T10:03:00.000-07:00

20th April, 04.
అమితమైన పని. కళ్ళనిండా రక్తపు జీరలు. చిన్న లాప్ టాప్ ని చూసి చూసి. మధ్యలో హఠాత్తుగా ఏర్పడ్డ చెడ్డ స్పృహ. ఇతరులు చెడ్డగా ప్రవర్తిస్తారేమోనన్న భయపుఊహలూ, ప్రవర్తించారన్న విమర్శల వెనుక, అలా ప్రవర్తించాలన్న వాంఛ తళుక్కున మెరిసింది. తిట్ల వెనుక ఉన్న అసలు చెడ్డ బయటికి వస్తోంది. దీనికి బయట స్థితి తో సంబంధం లేదు. చెడ్డని ఆశించి, ఊహించి, తిట్టుకుంటూ క్రూరంగా ఆశగా నాలుక చప్పరించడమే దీని పని. వేల మంది పూర్వీకుల దీర్ఘాలూ, ఈసడింపులూ, వెక్కిరింపులూ, క్రూరత్వాలూ నాలో మూర్తీభవించినట్లుగా ఉంది. దానికి చక్కగా పూసిన చక్కెర పూతలు - తెలివితేటలూ, విన్యాసాలూ, ఆర్గ్యుమెంట్లూ.
18th April 04.
ఖండాంతరాలలో, మెట్ల మధ్య క్రీనీడల్లో సర్రున జారిపోతున్న కార్ల టైర్ల రాపిడి లో, విమానాల రెక్కలలో, క్షిపణుల దిగుడు చావులలో, రతి సుఖంలో - ప్రశాంతత లో వాలి పోతున్న ఆలోచనా గండ భేరుండం. అనేక ప్రదేశాలలో ఒకేసారి సంచరించాలన్న ఆతృత. గడ్డు గా పెట్టుకున్న ముఖాలు - భయాలూ, గర్వాలూ, బిడియాలూ - చెడ్డ అని ఏదైతే మనసు అనుకుంటోందో అది జరగబోతున్న వందలాది potential possibilities యొక్క వలయపు ఝంఝ. దాని వల్ల తృప్తి పడుతున్న వెకిలి తనపు అంశ. ప్రతి మాట లోనూ సన్నివేశం లోనూ రెక్కలు విదులుస్తున్న అహంకారపు గండభేరుండం. - మొన్నటి కలలో రెక్కలు విప్పి టపటపా కొట్టుకుంటూ ఆకాశం లో కెగురుతోంది. వివిధ ఫల పుష్ప వృక్ష జాతులతో కూడిన దట్టమైన అరణ్యాలలో ఉన్నదేమిటో కనుగొనాలని తిరుగాడుతోంది.

ఆమె

2006-08-11T17:55:00.000-07:00

15/06/06.
తనని స్పృశిస్తున్న కవితో “సత్యం” ఇలా అంటోంది.

"నన్ను అనుక్షణమూ తాకుతూనే ఉండాలి. కొత్త కొత్త అర్ధాలు కనుగొంటూనే ఉండాలి. సుఖమూ, దు:ఖమూ; ఏ చక్రం లోనూ ఇరుక్కోకూడదు. చట్రంలో పడకుండా ఉండడమంటే పారిపోవడంకాదని వేరే చెప్పక్కర్లేదుగా. "

నన్ను అనుభవిస్తూనే అనుభవించకుండా ఉండగలవా ? అని అడుగుతున్న ఆమె కు నువ్వు చెప్పే సమాధానం ?

అనలము

2006-08-11T17:53:00.000-07:00

19th Dec 05.

అలము అంటే చాలు అని అర్ధం (ట). చాలు అని ఎప్పుడూ అనదు కాబట్టే అగ్ని ని అనలము అంటారంటున్నారు. ఈ ఎడతెగని కోరికల్నీ, ఏదో అవాలనీ పొందాలనీ చేసే ప్రయత్నాన్నీ, అసంతృప్తి నీ అందుకనే మండే మంట లేదా జ్వాల తో పోల్చవచ్చు.
// ‘The truly virtuous person is incapable’ అన్న మాటకి అర్ధం one is never conscious of the capacity అని.

పడమటి గాలి

2006-08-11T17:49:00.000-07:00

18th Dec 05.
మొన్న సాయంత్రం ఒంగోలు స్పందన సమితి వాళ్ళాడిన పడమటి గాలి నాటకానికి వెళ్ళాం. సంభాషణలన్నింటా ఒంగోలు యాస.
పంచలో పాలు మాలడం, పారజూళ్ళేకపోవడం, కీతాగా, కిండలా, వాడిమీద పెట్టుకున్నాడమ్మా, బల్జెప్పావుగా, నీయమ్మా లాంటి ongolisms (ఇంకా కొన్ని పచ్చి బూతులూ) కొల్లలుగా ఉన్నాయి. అలానే సినిమా సెట్టింగుల హంగులు - మోటారు సైకిళ్ళు stage మీదకు రావడం, బావిలో పడడం, మెరుపులతో కూడిన వర్షం, అగ్నిప్రమాదం - చాలా చాలా సాంకేతికమైన పని కష్టపడి చేసారు. కానీ అంత ప్రయత్నమూ అసలు "సరుకు" లేక (నాలుగు గంటలు సాగదీయడంతో మరీ) వృధా అయిపోయింది. అనవసర అర్భాటాలు తీసేసి గంటకో గంటన్నరకో కుదించుకుని ఆడి ఉంటే బాగుండేదేమో. ఒక సాంకేతిక నాటకం గా మిగిలి పోకుండా ఉండునేమో.

capacity

2006-08-11T17:44:00.000-07:00

17th Dec 05.

రోజూ ఒక్క గంట సేపు మాత్రం మంచి గా ప్రవర్తిల్లగలను - అంటున్నాడు ఈ మనిషి. వీడి capacity అంతే. మిగతా 7 గంటలు ఏం చేయడానికీ శక్తి లేదూ, clarity లేదు. అలాంటి mind తో ఏ పని చేసినా అయోమయానికీ, గందరగోళానికీ కారణమవుతుందన్న విషయం అతి స్పష్టం గా తెలుస్తున్నప్పుడూ - కేవలం ఒక్క గంట పని చేసి మిగతా సమయం అంతా ఏ కొత్త కార్యక్రమాలు పెట్టుకోకుండా "చూస్తూ" కూచోగల అవకాశమున్నపుడు - అలానే ఉండడానికి ఏమిటి అభ్యంతరం ?

*******************************************
అవ్యాకరణి అనే శీర్షిక పెట్టి కింద ఏమిటి రాయడం ?
// చెయ్యాలనుకున్న కోరిక ఉన్నది కాబట్టి చెయ్యడమే. చేస్తున్నప్పుడు బాధ మాయమవడం చేయడానికి కారణం కాదు.

పరమ ప్రశ్న

2006-08-11T03:00:00.000-07:00

11th Dec 04.

ఏమిటి ఈ జీవితానికి పరమార్ధం లేదా purpose అని ఎవరో అడిగితే కొంత సేపు ఊరుకుని "ఇదే- ఈ ప్రశ్న వేసుకోవడమే" అన్నాట్ట ఆయన. అంతే. ఈ ప్రశ్న లోనే ఉంది. అత్యంత తీవ్రమయిన ఆసక్తి తో, గాఢమయిన నిజాయితీ తో ప్రశ్న వేసుకోవడమే పరమార్ధం. ఆ తరవాత ఆ ప్రశ్న నిన్ను ఎక్కడి కయినా తీసుకు వెళ్ళవచ్చు. ఉన్న చోటే ఉంచవచ్చు. గట్టి గా ప్రశ్నించిన తర్వాత ఏం జరుగుతుందో ఎవరికీ తెలీదు. అదే దాని సౌందర్యం.

*****
"What is Sacred ? Is there anything sacred at all ?" అని అడిగినప్పుడు చాలా సేపు మౌనంగా ఉండి పోయాడుట ఆయన.
"What is" is The Sacred అని చెప్పాడుట.
'నా ఆలోచన అన్న కదలిక' లేనిదీ,అంటనిదీ అన్న మాట - ఎదురుగా ఉన్నదీ. అనన్యమైనదీ.
************
పరాత్పర స్వరూపమంటే అర్ధం అడిగితే ఇలా అన్నాట్ట :
"పరాత్పర రూపం అంటే పరమునకు పరమైనదేదో అదే యదార్ధమని అర్ధం"

ఏదో ?!

2006-06-26T06:18:00.000-07:00

Nov 9, 05.

ఎన్ని స్వరాలున్నా ఏదో అపస్వరం ఉన్నట్టు :
ఎంతమంది చుట్టూ ఉన్నా ఏదో ఒంటరితనం.
ఎన్ని కళ్ళున్నా ఏదో అంధకారం
ఎన్ని తెలుసుకున్నా ఏదో జారి పోతున్న భావన.

(అక్షరకృతి - మురళి గారి ప్రేరణ)

అపరాధ భావన

2006-06-22T05:21:00.000-07:00

August 15, 03.
ఆమ్స్టర్ డామ్, హాలెండ్ నించి వుప్పర్తల్, జర్మనీ కి రైలు ప్రయాణం లో:
భయం భయం గా దగ్గరవుతోంది సాయం కాలం
చెప్పరాని చెప్పలేని గుబులు పుట్టిస్తూ.
ఆకాశం అంతా ఏదో తెలీని వేదన అలుముకుంది
బావి గట్టు దగ్గరున్న రావి చెట్టుమీద
అంతా గోల గోల గా ఉంది.
మరి పక్షులు గూళ్ళకి చేరతాయా ?
మార్కాపురపు బాల్యం మెల్లగా వెనక్కి వస్తోంది.
ఆటలాడే సమయం అయిపోయింది.
ఇక నాన్న వస్తాడు
ధుమ ధుమ లాడుతూ కంది పచ్చడి కలుపుతూ ఉంటాడు
అమ్మ లోలోపల పళ్ళు కొరుకుతూ వడ్డిస్తూనే ఉంటుంది.
మజ్జిగ దగ్గర వస్తుంది తారాస్థాయి.
చెంబులో పళ్ళేలో గాల్లోకి లేస్తాయి.
అందరితో పోలుస్తూ అసంతృప్తి ప్రకటిస్తూ
విరుచుకు పడుతుంటాడు నాన్న.
అవును అవునవును
తప్పంతా నాదేగా నాన్నా - అవును నాదేనా
ఇప్పుడు ఆఫీసు లో ఏ పని జరిగినా జరక్కపోయినా
అదంతా నాదే బాధ్యత. అందుకనే ఈ క్షోభ.
ఎన్ని హృదయాలు తూట్లు పడాలో
ఎంత మంది 'వాంగో' లు బలి అవాలో
ఎన్ని చిత్రాలు ఛిద్రమవాలో
ఎన్ని కుంచెలు విరిగిపోవాలో
ఈ పోల్చి చూసుకోవడాలకి.
తప్పు తప్పు గా ఉందే అంతా ?
ఈ కౄరత్వానికి పరిష్కారం మార్క్సు కనిపెట్టాడనుకున్నారు.
అసలు మనిషి ని మార్చకుండా
పై పైన తూతూ మంత్రం వేసారు.
కౄరత్వం అధికారం కేవలం వేషం మార్చుకున్నాయంతే.

జ్వరం ఒక వరం

2006-06-21T08:56:00.000-07:00

శ్రీమతి సరోజినీ ప్రేమ్ చంద్ (Srimati Sarojini Premchand) గారి "మబ్బుల అడవి" (Mabbula Adavi) కవితా సంపుటం లోనించి. చాలా చక్కటి కవిత.
_______________________________________________________
జ్వరం ఒక వరం

బాల్యంలో బడి కి ఎగనామం పెట్టే ఒక ఎత్తు.
బెడిసి కొడితే
ఆకాశం కింద గాలితో పరుగులు తీసే కాళ్ళకి
నవారు మంచం లో ఖైదు.

ఇప్పుడు గానుగ ఆపేసి
ఎద్దు కాళ్ళని కట్టి పడేసి
ఎన్నాళ్ళనించో ఊరిస్తున్న పుస్తకం
ఒక్క బిగిన చదివే అదును.

ఆల్బుఖారా చప్పరిస్తూ
బాబరు తెచ్చాడా, బుడత కీచులా
ఏ స్తానో ఈ బుఖారా జన్మస్థానం
సోమరిగా వాగే మనసుకు
సువిశాలమైన ఆటస్థలం

పిచ్చాపాటీల నుంచీ
తప్పని సరి కబుర్ల శ్రవణం నించి
ఊసుపోని ఇరుగుమ్మల నించి
రక్షించే కవచం అవుతుంది మంచం
నన్ను నాతోనే పంచుకునే స్నేహం పుట్టుకొస్తుంది.
బిరుసెక్కిన అరచేతుల్లా
కడగంటి చూపైనా ఎరగని మోచేతుల్లా
లోలోపలి లోతుల్లో
అణగారి పోయిన మోజులూ మోహాలూ
తడిమి చూసుకునే తరుణం అవుతుంది.

చనిపోయిన మామ్మ, చిన్ననాటి నెచ్చెలీ,
మాగాయ అన్నం లో మీగడేసి పెట్టిన అత్తయ్యా -
అంతా గుర్తుకొచ్చి జ్ఞాపకాల కణాలు కరిగి
కళ్ళ అంచుల్దాకా ప్రవహించే
మనోచిత్రాల స్రవంతవుతుంది.

కిటికీ లోనుంచి పిలిచే ఆకాశపు నీలం
అతి దగ్గర నేస్తాల మాటల్లా వినిపించే
కాకి అరుపు, పిట్టల కిలకిల, ఉడతల కీచుకీచులూ
చెట్లపై కదులుతున్న లేలేత ఎరుపులూ,
పచ్చి పచ్చి పచ్చలూ, పండబారిన పసుపులూ
మునుపెన్నడూ గమనించని వాటి రూపురేఖలూ

కొబ్బరిచెట్టు గంభీరంగా నిలబడి
గోపాల రెడ్డి గారిలా చేతులూపడం
కొత్తగా ఆవిష్కరించుకున్న రంగుల చిత్రపటం అవుతుంది.

నుదుటి మీద యుడికొలొన్ దస్తీ కంటే
చల్లని ప్రేమ హస్తం
వూరికే పడుకున్నా వురిమురిమి తొంగి చూడని
వంటింటి నిశ్శబ్దం
మందలింపు మాటల్లో మందులా సేదనిచ్చే
వింత తత్వం

జ్వరం వస్తే ఎందుకసలు అంత కలవరం ?

ప్రేమనగర్

2006-06-20T09:16:00.000-07:00

Mar 11, 04.

ప్రేమనగర్ పాటలు : ఆ వీణ, గిటారు, తబలా, ఘంటశాల గొంతు లో ఖంగు మన్న ఇనుప జీర, తీగ సాగిన సుశీల - ఆ గాత్రాల వెనుక ఉన్న ఏమిటో తెలియని చల్లని, హాయైన నిశ్శబ్దం. ఊహ అప్పుడే తెలుస్తున్న రోజుల్లో విన్న గ్రాంఫోన్ రికార్డుల స్మృతులు.
పుహళేంది మామ లు పలికించిన ఆ విరుపులూ, అతి గంభీరంగా మ్రోగిన తబలాలూ, నేల క్లాసు నించీ ఎగువ మధ్యతరగతి దాకా నానా రకాలుగా విన్యాసాలు చేసిన టక్ చిక్ టక చికలూ, టింగ్ టింగ్ లూ - ఇవన్నీ వింటుంటే కలిగే స్పందన ని మాటల్లో పట్టుకోలేక పోయినా, కొంత వరకూ తెలుస్తోంది - mind ఎలా ఆలోచిస్తోందీ, ఏ రకంగా అ. నా నీ, వాణిశ్రీ నీ, వాళ్ళిద్దరి మధ్య ఉన్న setting లోని మజా నీ ఆస్వాదిస్తోందీ - ఇవన్నీ feel అవాలని ప్రయత్నిస్తుంటే ఉండే సుఖం, రంజు, రసానందం. మళ్ళీ బాలమురళి సారంగ లో అలవోకగా ఒక్క కూనిరాగం తీస్తే మొత్తం మెదడంతా blank అయి కూచుంటుంది!

చర్విత చర్వణం

2006-06-20T09:14:00.000-07:00

Mar 8, 04.

Theory of chaos కి తెలుగు "గగ్గోలు సిద్ధాంతమా" ?
/ కొన్ని సంవత్సరాలూ, యుగాలూ కొద్ది సెకన్లలోనే గడిచి పోతాయి కలల్లో అంటున్నాడు కొ. కు.- ఎన్నో సార్లు ఇలాంటి అనుభవం మేలుకుని ఉన్నప్పుడే కలుగుతుంది సుదీర్ఘాలోచన తరవాత.
ఇంటి దగ్గర బయల్దేరినప్పుడు ఉన్న state of mind దారి లోని ఆలోచనలూ, future projections వల్ల office కి చేరేటప్పటికి పూర్తిగా మారిపోతుంది - గంట లోనే ఎన్నో ఏళ్ళు గడిచినట్లూ, మనసులో పెను మార్పులు జరిగినట్లూ, అప్పటి దాకా ఉన్న పాత approach నశించి పోయి ఏదో కొత్త జీవనం మొదలయినట్లున్న ఊహలు office లోపలికి వెళ్ళగానే మాయమవుతాయి.

పునరపి జననం ..

2006-06-20T09:11:00.000-07:00

Mar 5, 04.

భిక్షా పాత్ర పట్టుకొని పరుగెడుతున్నాడు. సన్నిహితుల, స్నేహితుల, సహచరుల దగ్గర దొరకని దేని కోసమో వెతుకుతున్నాడు - పుస్తకాల్లో, శాస్త్రాల్లో, సినిమాల్లో, రచనల్లో, రాజకీయాల్లో, సంగీతంలో, ఆర్ట్ లో, ధనంలో, లైంగిక సంబంధాల్లో - వెతికి వెతికి తిరిగి వేసారి, తిరిగి తన దగ్గరకే రావాలని తెలీదు - ఈ మంట, అశాంతి దగ్గరకే - ఈ బాధని అనుభవించడానికే మళ్ళీ?!

అహం స్ఫురణ

2006-06-20T09:08:00.000-07:00

Sept –Nov 2003

కొంత కాల భాగం నా తలలో ఘనీభవించి
పగళ్ళూ, రాత్రులు గా ప్రవహిస్తూ ఉంది.
అంతా నిశ్శబ్దంగా, స్పష్టంగా ఉంది.
ఎవరూ అడగకపోతే ప్రశ్శల్లేవ్, జవాబుల్లేవ్.
కల్పించక పోతే చట్రాల్లేవ్ బద్దలు చెయ్యడానికి విగ్రహాల్లేవ్
అధికారమే లేనప్పుడు ప్రతిఘటించడం ఎందుకుంటుంది ?
విప్లవ వాదులందరికీ పని లేమి !

సొంతమయిన ఆలోచన వల్ల ప్రపంచంలో ప్రత్యక్షమైన కాలం
వారూ వీరూ తనననుసరించి ఉండాలని ఆశ పడుతుంది
ఆశ ఆశయంగా ఉద్రేకంగా మారి చివరకు హింసిస్తుంది.
వట్టి ఆలోచన తప్పు కాదు - "నా"త్వం లోనే ఉంది అభాసం!

విశ్వ వ్యాకరణి

2006-05-18T04:30:00.001-07:00

Dec 23, 05.

నోమ్ చామ్స్కీ గారు చెప్తున్నారు*. ప్రతి human brain లో lingual processing component జెనెటిక్ గా ఉండి మిగతా అన్ని సిస్టమ్స్ లాగానే 5, 6 ఏళ్ళ దాకా develop అయి maturity పొందుతుందిట. దీన్ని parser అంటున్నాడు. భావాన్ని మొట్టమొదట "అనుకునే" ఈ పార్సర్ భాష తో సంబంధం లేకుండా పనిచేస్తుందట. ఈ పార్సర్ అనేది 'భావాన్ని', బ్రైన్ లో ఇంకొక భాగానికి (ఏదో భాషా నైపుణ్యాన్ని సంపాదించుకుని దాచుకున్న భాగం) feed చేస్తే అప్పుడు ఆ భావం ఆ భాష లో సంభాషణ గానో రాత గానో బయటికి వస్తుందట. కాబట్టి 'నోములాయన' చెప్పింది ప్రతి మానవుడూ విశ్వవ్యాకరణ సూత్రాలు నేర్చుకునే పుడతాడనీ, ఏదైనా ఒక లేదా కొన్ని భాష లు నేర్చుకోవడం అనేది వేరే విషయం అనీ. అందుకనే భాష నేర్చుకోవడం అనేది one state of mind that stored the knowledge of a particular language అని define చేస్తాడు, విశ్వవ్యాకరణాన్ని వేరు చేస్తూ.

*- power and prospects అనే వ్యాస సంకలనం లో. ఇది "మామూలు" మనుషులకోసం రాసింది లాగానే ఉంది.

ఒక్కో సందర్భం లో

2006-05-18T04:28:00.000-07:00

ఒక్క మాటే వంద ముద్దులు పెడుతుంది.
ఒక్క చూపే వెయ్యి రహస్యాలు చెప్తుంది.
ఒక్క నిట్టూర్పే లక్ష కౌగిలింతలుగా మారుతుంది.
వేల మైళ్ళ దూరపు నిశ్శబ్దమే గాఢ పరిష్వంగపు అనుభూతి నిస్తుంది

అవ్యాకరణి

2006-05-18T04:14:00.000-07:00

May 8, 05.
బాధా తరంగిణి. భయ తరంగిణి.
అయితే చీకటి లో చివరగా ఉన్న 'టి' నెత్తు'టి' లాంటి ఔపవిభక్తికమేనా కాదా ? అయితే అసలు మాట (నామం) ఏమిటి ? చీకరు ..ఆ. ఆ- ఇదేమిటి మతి పోతున్నట్లుగా ఉంది ?!

అన్నమయ

2006-05-18T04:10:00.000-07:00

May 6, 05.
విశ్వ ప్రకాశునకు వెలి ఏడ లోనేడ
శాశ్వతునకూహింప జన్మమికనేడ
తిరువేంకటేశునకు దివ్య విగ్రహమేడ
హరికి నారాయణున కవుగాములేడ*

"కన్నులెదుటిదే ఘన వైకుంఠం.."

వందల సంవత్సరాల క్రితమే ఇట్లాంటి పదాలు రాయడానికి ఎలాంటి కాన్షస్ - (no-fear లేక భయ రాహిత్యం, స్పష్టత, సూటిచూపు) ఉండిఉండాలి అన్నమయ్యకి!

* అవుగాములు = అవడమూ, కాకపోవడమూ; కలిమీలేమీ, సుఖమూ దుఖ:మూ-
ఇక్కడ బహుశా "ద్వంద్వాలు" అని భావార్ధం అయి ఉండవచ్చు.
________________________________________________________
ప్రతి చర్య కీ ఊహించలేని unintended consequences ఉంటాయి. అప్పటిదాకా జరిగిన సంఘటనల వరసకి ఏదో add అయింది కాబట్టి. కొత్త కొత్త ఆలోచనలు ఆచర్య తరవాత పుట్టుకు రావచ్చు. వాటన్నింటినీ ఆలోచిస్తూ చర్య చేయడం సాధ్యం కాదు.
రోజూ వాకింగ్ చెయ్యడం ఆరోగ్యానికి మంచిదని మొదలు పెట్టవచ్చు. అలా నడవడం వల్ల దొరికే సమయమూ, శరీరంగురించో వేరే విషయాల గురించో ఆలోచించడానికి సమయం కుదరడమూ, ఆ ఆలోచనల వల్ల తర్వాత జరిగే పరిణామాలూ ఇవన్నీ వాకింగ్ మొదలు పెట్టేటప్పుడు ఊహించలేం.
___________________________________________________________

డిస్కవర్

2006-05-18T04:07:00.000-07:00

Mar 29, 05.
చక్రాన్నీ, కాల్క్యులస్ నీ, మునుపు కనుగొన్న విజ్ఞాన శాస్త్రాన్నీ మళ్ళీ ఎవరూ కనిపెట్టక్కర్లా. కానీ "నేను" అనే దానికి సంబంధించినదీ, చేతనాంత: చేతన లలో ఉండే విషయాల్ని మాత్రం ఎవరికి వారు తనకు తానుగా కొత్త గా చూడాల్సిందే ట.

// ప్రేమ తో ఆజ్ఞాపించిన ప్రియురాలి కి ఎలా సమాధానం చెప్పడం?
// శ్రీనివాసుకి మాండలీనూ, కృష్ణన్ కి వయొలీనూ, ఎప్పటికీ అలవాటు గా మారవు. మారదు కాబట్టే కళ నాలుగు కాలాల పాటు నిలుస్తుంది.

జగమొండి కవి

2006-05-18T04:05:00.000-07:00

Mar 17, 05
మొండి వాడు రాజు కన్నా బలవంతుడు - ఐతే
కోరికలు లేనివాడు మొండి వాడి కన్నా బలవంతుడు.
___________________________________
ఫోను చెయ్యలేదే ? అంటున్న స్నేహితులకి ఇలా చెప్పాట్ట కవి.
--మాట్లాడిన దానికన్న మాట్లాడని దానికే ఎక్కువ విలువా, ఆకర్షణాను. చేసి ఏదో మాట్లాడితే అంతా చేతనే. బాహిరమే. మాట్లాడకుండా ఉన్న నిశ్శబ్దం లో, అచేతన లో అంతర్గతంగా ఉన్న మాట్లాడుకోలేని మాటలన్నీ వినవచ్చు. --

ప్రస్థానం

2006-05-18T04:02:00.000-07:00

Mar 14, 05.
అసలు కొంచెం ఏవో సందేహాలతోనే మొదలు పెట్టాడు ప్రయాణం,
చుట్టూతా దారి పొడుగున ఉన్న వాళ్ళు చెప్తున్నది వింటూ. సలహాలన్నీ కొంత కాలానికి ఆహా ఓహో లయినాయి. కాంతా కనక కీర్తి ప్రతిష్టలూ, ఉందో లేదోనని అనుమాన పడుతున్న అశేష సమాజం చేస్తున్న జేజేలు తారాస్థాయి కి చేరుతూండగా…
చటుక్కున ఆగాడు. అంతా ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దం. ముందుకు పోవడం ఆగాడని చిన్నగా గొణుగుడు. "ఏదో కొంత విశ్రాంతి" - "మళ్ళీ బయల్దేరుతాడులే! " - "అయినా అన్నీ వస్తుంటే ఎందుకూ ఆగడం? " - ..
ఆగిన కాళ్ళు వెనక్కి తిరిగాయి. "ఏంటి వీడికేమన్నా పిచ్చా? వెర్రా?
ఏం మాయరోగం - సుబ్బరంగా అన్నీ వచ్చి పడుతుంటే? "
- తను ప్రయాణిస్తున్న దారి గుండా తన మీద పడుతున్న దుస్తులూ, ఆభరణాలూ తన కి నప్డంలేదని తెల్సిందిట అతనికి. వడి వడి గా వేరే దారి లో నడక సాగించాడు మూలాల్ని వెతుకుంటూ.

వైరాగ్య బంధాలు

2006-05-18T04:00:00.000-07:00

Mar 11,05.

"వైరాగ్య బంధాలు" - సంసార బంధాల కన్న ఎక్కువ యోచింప వలసిన విషయం…
________________________________________________

సురస డాట్ నెట్ లో ద్వారం నాయుడి గారి వయొలిన్ వింటే జన్మ ధన్యమైనట్లుగా ఉంది.

భిన్నాలు

2006-05-18T03:57:00.000-07:00

Mar 10, 05.
ఏ relationship లోనైనా క్రమంగా జరిగేదిదే - వాడికీ, వాళ్ళకీ మధ్యనున్న differences ని క్రమంగా glorify చేసుకుంటాడు. ఉహూ వీళ్ళు వేరే, మనతోటి కుదరదు - పడదు అని ఒక subtle and silent పో రాటానికి అనువుగా దారులు వేస్తాడు. "నా understanding కీ వీళ్ళకి వున్న దానికి చాలా బేధం. ప్రపంచం పట్ల నా దృక్పధం వేరే" అని దూరంగా జరిగిపోతాడు. దృక్పధాలు కలిస్తేనే దగ్గరితనం సాధ్యం అనుకుంటాడు అమాయకంగా. మనిషితనం మరుగున పడటం వల్ల సమాజంలో మనుషులమధ్య వచ్చిన సమస్య లివన్నీ.

జనాంతికం

2006-05-18T03:51:00.000-07:00

Mar 07, 05.
“ఎప్పుడూ దు:ఖంగా మాంద్యంగా ఉంటుందండీ నాకు" అని స్వచ్చమైన చిరునవ్వుతో జనాంతికంగా చెప్పే మనిషితో ఏం మాట్లాడగలం?
//ఇప్పటిదాకా జీవితంలో ఒక పద్ధతి లేదా pattern ప్రకారం జరుగుతున్న సంఘటనల వరుస ఒక 'చివర' కి వచ్చినట్లుగానో, ఏదో తార్కిక ముగింపుకి చేరినట్లుగానో పదే పదే కలుగుతున్న ఒక భావన//

మాయమయిన నాణెం

2006-05-18T03:49:00.000-07:00

Mar 5, 05.
'స్వ' అలా ఎగదంతుంటుంది దాన్ని కప్పిపెట్టి busy గా ఏదో పనిలో మునిగిపోనప్పుడల్లా. కొంతమందిలో ఉండే aggressive bio-desire ఇంకొంత మందిలో సేవా దృక్పధం తో అర్పించుకోవాలన్న కోరిక గా ఉండవచ్చు. - రెండూ ఒకే నాణేనికి ఇరువైపులంటున్నారు మరి. అది తెలియదు కానీ - ఈ మూల కోరికపు పాటర్న్ మాయమవడం ఒక జ్ఞాపకంగా గుర్తుంది "ఆ స్థితి" లో.

లోపలి స్వరూపం

2006-05-18T03:45:00.000-07:00

Mar 4, 2005.

ఏదో అసలు స్వరూపపు మూల కోర్కె - దానికి హింస, చెడ్డ అన్న పేరు పెట్టక్కర్లేదు. కాని మనిషి ఆ pattern యొక్క అంశ లేకుండా ఏ పనీ చేయలేడు. వేరే రకంగా ఏదైనా మొదలుపెట్టినా కొంచెంసేపట్లోనే (రోజులో, వారాలో, నెలలో) ఆ 'మూలం' చేసే పనిలో వ్య క్తమవజూస్తుంది. కానీ సంఘంలో నిర్మించుకున్న మర్యాదాపూర్వక image వల్ల అలా ప్రవర్తిల్లడం సాధ్యం కాదు. అందుకని నిరాశా, నిస్పృహ, నిరుత్సాహం.
______________________________________________________

నాడి కొట్టుకోవడం గమనిస్తూ సిరల్లో రక్తంప్రవహిస్తున్న చప్పుడు వినడం.
ఒంగోలు కొండ మీదికి ఎర్రటి ఎండలో చెప్పుల్లేకుండా ఎక్కడం.
నేల క్లాసు 60 పైసల టిక్కెట్టు క్యూ లో చెమట చొక్కాల పూర్వజన్మ వాసన.
కాళ్ళంటుకు పోయే మండు టెండ లో ఎన్టీవోడి పోస్టర్ ని తాపీగా నమిలి మింగుతున్న జీవం.
కిళ్ళీ బడ్డీ లో నోరూరిస్తున్న ఐదు పైసల గొట్టాలు
డిటెక్టివ్ యుగంధరుణ్ణి రహస్యంగా చొక్కా కింద బంధిస్తున్న పెద్దన్నయ్య.
మల్లవల్లి ఇలాకా నించి ఒంగోలు మీదుగా సాగుతున్న తీగెలు
ఇరవైనించి తరవాతి శతాబ్దానికి ఒక్కసారిగా దూకిన జ్ఞాపకాలు
అనేక సంవత్సరాలుగా కరడు గట్టిన ఘర్షణా సంక్షోభాలు
బొట్లు బొట్లుగా రాలుతున్న బాధ.

పాత్రలూ - ధారులూ

2006-05-18T03:40:00.000-07:00

Mar 1, 05.
అమాయకుడి ఆలోచనలు : భర్త భార్యని కొడతాడు. డబ్బున్నవాడు పేదవాణ్ణీ, బలవంతుడు బలహీనుణ్ణీ అన్యాయం చేస్తాడు. భార్య, పేదవాడు, బలహీనుడు - వీళ్ళంతా మంచివాళ్ళు. ఎవరికీ ఏ ఆపదా తలపెట్టని వాళ్ళు. బాధితులు ఎప్పుడూ మంచివాళ్ళే.
వారు వీరయితే తెలుస్తుంది అసలు సంగతి - యుగయుగాలుగా జరుగుతూనే వుందిట పాత్రలు మార్చుకోవడం.
/మరికొన్ని: Victims ఎప్పుడూ మంచివాళ్ళే. సంగీతం వినేవాళ్ళందరూ సహృదయులే. వెజిటేరియన్లందరూ సౌమ్యులే. అనుకునేవాళ్ళందరూ అమాయకులే.

అవకాశం - త్రాణ

2006-05-18T03:37:00.000-07:00

Feb 9, 05.
Shrek-2 అనే సినిమా లో హీరో నీ సహాయకుణ్ణీ బంధించినప్పుడు సహాయకుడు గలభా చేస్తుంటే హీరో అంటాడు. You have the right to be silent but lack the capacity to use it అని. Spiritual point of view లో కూడా చాలా బాగా అన్వయించగల మాట ఇది.
'నేను' లోకీ చేతన లోలోపలికీ వెళ్ళడానికి అందరికీ అవకాశం ఉంది మానవుల్లో. కానీ ఆసక్తి/ఓపిక లేవు మెజారిటీకి.

హెలికో బాక్టరుడు

2006-05-18T03:35:00.000-07:00

Feb 8, 05.

స్నేహితుల ఇంట్లో చదివిన 'హెలికో బాక్టర్ పైలోరి' గురించిన వ్యాసం (సైంటి. అమెరికన్ -Feb05) నిజంగానే huge thing లాగుంది scientific community లో. మైటోకాండ్రియల్ డీఎన్ఏ కన్నా ఇంకా వివరంగా మానవ జాతుల కదలికల్ని minute గా పట్టుకోవచ్చుట. ఎందుకంటే h-pylori is so much more genetically diverse than its host (!)హోమోసేపియన్స్. ఎక్కడి మానవుడు ? ఎక్కడి పైలోరి ? ఒకవిధంగా incredibly complex organism అయిన మానవశరీరమూ, ఏ విధంగానూ పోల్చలేని అమిత సూక్ష్మ క్రిమి- వేల సంవత్సరాలుగా పరస్పరం ఇచ్చి పుచ్చుకుని జీవనం సాగిస్తున్నాయట. ఏవో complex mathematical models (వేరే మహాగణకుల సహాయంతో) వేసి ఈ రెండు organisms పరస్పర సహకారాన్ని ఎలా పెంపొందించుకున్నాయో నిరూపించాడట డాక్టర్ మార్టిన్ బ్లేజర్ గారు. natural intelligence అంటే ఇదేనా ? వేన వేల సంవత్సరాలుగా ఎన్నో శరీరాలు హతమయే ఉంటై. అలాగే ఎన్నో పైలోరి క్రిములు కూడా.. కానీ మళ్ళీ మళ్ళీ జరగాల్సిందే ఈ ప్రాసెస్ ఒక సమతా స్థితి ఏర్పడే వరకూ.
/ అసలు ఈ understanding అంతా తప్పేమో.. ఇలా continuous గా ఒక పరమార్ధం కోసం evolution జరుగుతోందనీ ఇదంతా trying out for some equilibrium లేదా ideal అన్న విషయం.
// ఎప్పుడో ఏర్పడి పోయిందేమో ఈక్విలిబ్రియం. అసలు కదలికే దాన్ని disturb చేస్తోందేమో.

మంచి చెడ్డలు

2006-05-18T03:33:00.000-07:00

Feb 3, 05.
చెడ్డ పనులు చెయ్యని వాళ్ళందరినీ మంచి వాళ్ళనగలమా? అలానే మంచి పనులు చెయ్య(లే) ని వాళ్ళందరిని చెడ్డ వాళ్ళనొచ్చా ? తప్పు కదా ?

లాంగ్ టెంపర్

2006-05-18T03:30:00.000-07:00

Jan 30, 05
You are long tempered అంటున్నాడు తొమ్మిదేళ్ళ అబ్బాయి. ఇది short tempered కి వ్యతిరేకంట వాడి భాషలో. నంబర్ల కి ఎలాగైతే అంతంలేదో అలాగే భాషలో వాక్యాలకి అంతం లేదన్న విషయం భాషా శాస్త్రం లో ఒక ముఖ్యమైన ప్రాధమిక పాఠం ట. చేకూరి రామారావు గారి పుస్తకం చదివి కొత్త గా తెలుసుకున్న విషయం

ప్రోత్సాహం

2006-05-18T03:03:00.000-07:00

Dec 20, 04.

ప్రోత్సాహం ఇవ్వడానికి qualification అని కాదు గాని - ఇచ్చే మనిషి మీద తీసుకునే వాడికి నమ్మకం, గౌరవం, అభిమానం ఉండాలి. లేకపోతే transmission సాధ్యపడదు. కావల్సింది అదే అని తెలిసినా ఇవ్వగలిగే మనుషుల్ని దూరంచేసుకుంటారు కొందరు. దీనికి కారణం అహంకారం, గర్వం, పొగరు, నిర్లక్ష్యం అయి ఉండవచ్చు.
//ఈ need, బాధ, negative pattern ని అనుభవించడం వెనుక ఎందుకు, ఎలా పోతుంది అన్న ప్రశ్నలున్నంతకాలం సంఘర్షణ, బాధ తప్పవు. ఇలా వుంది అంతే అన్న curiosity తో దానిలోనే వున్నప్పుడు అది మాయమవుతుంది.

యముడి ముందు చలం

2006-05-16T19:06:00.000-07:00

యముడి ముందు చలం - Yamudi mundu chalam
గుడిపాటి వెంకట చలం (Gudipati VenkataChalam) గారు రాసిన ఈ స్కెచ్ 1948 నాటిదట. "పరమ సత్యాన్ని" రెండు పేజీల్లో ఎలా చెప్పగలిగాడా అనిపిస్తుంది చదివితే. తరచిన కొద్దీ కొత్త కొత్త సత్యాలు స్ఫురింపజేసే ఈ సంభాషణ నిజంగా ఒక మాస్టర్ పీస్. ఆధ్యాత్మికంగా ఆకలి గొన్నవాళ్ళు ఆవురు ఆవురు మని చదవవలసిన రచన.
చలం : ఎవరూ ? యముడా?
యముడు : అవును.
చలం : ఉన్నావా ? లేవనుకున్నాను.
యముడు : అనుకోలేదు. అనుకున్నాననుకున్నావు.
చలం : అన్ని మతాల వాళ్ళూ ఇక్కడికి రావలసిందేనా?
యముడు : యముడి లో నమ్మకం ఉన్నవాళ్ళు
చలం : తక్కిన వాళ్ళూ ?
యముడు : వాళ్ళ నమ్మకం ప్రకారం
చలం : అసలు నమ్మకం లేక పోతే ?
యముడు : ఏమీ లేదు. దేంట్లోనూ నమ్మకం లేని వాళ్ళకి.
చలం : మరణం తరవాత జీవితంలోనే నమ్మకం లేకపోతే ?
యముడు : మరణం తోనే ఆఖరు !
చలం : నాకూ నమ్మకం లేదే ! చాలా మందికి లేదు ఇప్పుడు.
యముడు : లేదంటే చాలదు. నిజంగా, నిస్సందేహంగా లేక పోవాలి. లేని వాళ్ళ జీవితమే వేరు. మృగాలకి లేదు. వాటికి మృత్యువు తోనే అంతం. మరణంతో నిజంగా అంతంఅనుకునే మనిషికి జీవితంపైన ఆ పట్టు ఉండనే ఉండదు. అ రాతలు, ఆ వాదాలూ, ఆ ప్రేమలూ, ద్వేషాలూ నిలచి పని చెయ్యవు. నువ్వు చెప్పేదే నిజమని నమ్మకం. అవన్నీ ఏమిటి ? ఏదీ నిలవక ప్రతి నిముషం బూడిదై పొయ్యే ప్రపంచం లో సత్య మనేది ఎక్కడ వుంది ?
చలం : కానీ మానవ జాతి అభివృద్ధి, సత్యానికి కళ్ళు తెరవగల…
యముడు : ఏం మానవజాతి ? పదేళ్ళ తరవాత ప్రపంచం వుంటుందని ఆ విశ్వాస మేమిటి ? సత్యమేదో తెలుసుకుంటుందని ఆ ఆశ ఏమిటి ?
చలం : అట్లా అయితే ఈ విశ్వాసాలేం లేకుండా స్వార్ధంగా బతికేవాడికి ఇక లోకం లేదన్న మాట !
యముడు : స్వార్ధంగా బతికే వాడికి వుంది. వాడు దేనికో బతుకుతున్నాడు గనుక.
చలం : మరి ఎవరికి లేదూ ?
యముడు : అంటే అందరికీ వుంది. కాని అనేక విధాలుగా వుంది.
చలం : నాకు యముడు అనే వాడిలో ఎన్నడూ నమ్మకంలేదు.
యముడు : అయితే యముడివా అని నన్నెందుకు అడిగావు ? యముడని నన్నెందుకు అనుకున్నావు ?
చలం : అవునేమో, అనుకున్నాను.
యముడు : అందుకనే అయినాను.
చలం : అనుకోకపోతే ?
యముడు : యముణ్ణి కాను.
చలం : అప్పుడు ఎవరు ?
యముడు : నువ్వెవరని అనుమానిస్తే వాణ్ణి.
చలం : తరవాత ?
యముడు : తరువాత నువ్వేమని అనుకుంటున్నావో, అది !
చలం : ఏమీ అనుకోవటం లేదు.
యముడు : అబద్ధమాడకు. (నవ్వుతున్నాడు). నేను చెప్పనా ? నీకు స్వర్గమా, నరకమా? అనుకుంటున్నావు . అవునా ?
చలం : నాకు స్వర్గనరకాలలో నమ్మకం లేదు.
యముడు : అదంతా సరేలే. అది భూలోకంలో. పుస్తకాలలో. ఇక్కడ నన్ను చూసి అనుకున్నావా లేదా ?
చలం : మరి యముడు గనక తరవాత అంతేకదా నేను అనుకోవలసింది !
యముడు : అవును. అంతే కదా. అదే నిజం !
చలం : సరే, స్వర్గమా, నరకమా ?
యముడు : నేను యముణ్ణయినప్పుడు, నరకమే గా నీకు ?
చలం : నాకు నరకం లో ఎప్పుడూ నమ్మకం లేదు.
యముడు : లేదు. కాని నీ ఊహలూ, రాతలూ, పనులూ, ప్రపంచం లో ఏ మార్పు తెస్తాయనుకున్నావో ? ప్రపంచం లోని వాడివేగా నువ్వూను ? నీలో అవి తెచ్చే ఫలితమే నరకం ?
చలం : స్వర్గం కాకూడదా ?
యముడు : కావచ్చు. కాని నరకాన్ని ఏరుకున్నావు.
చలం : ఎప్పుడు ?
యముడు : ఇప్పుడే, అంటే నీ జీవితమంతా అన్నమాట!
చలం : అంటే ?
యముడు : ఇప్పుడనేది - పూర్వం ఎప్పుడూ అనే దాని పర్యవసానం - ఏ కార్యానికైనా ఫలితంవుంటుంది అనే నమ్మకంవుంటే, మరి ఫలితం వుండకుండా వుండదు. మిగిలిపోయిన ఫలితాలు అక్కడ అనుభవించాలి.
చలం : ఆ నమ్మకం లేకపోతే?
యముడు : లేకపోతే స్వర్గం లేదు, నరకం లేదు. కాని ఫలితం కలగదని పనులు చేసే వాళ్ళెవరు ?
చలం : నేను యముడననీ, నరకమనీ ఎందుకు అనుకున్నానంటే, చిన్నప్పటి భయాలూ, అలవాట్లూ వొదలక. అంతే కానీ నమ్మకం వుండి కాదు.
యముడు : మరి ఏం విశ్వసించావు ?
చలం : నాకేం తెలీదన్నాను.
యముడు : సరే, ఇప్పుడు నేర్చుకుంటావు.
చలం : ఏం నేర్చుకుంటాను ?
యముడు : ఏం నేర్చుకోవాలని వుంటే అదే !
చలం : ఏం లేద నా!
యముడు : అదే నేర్చుకుంటావు. నరకం లో.
చలం : మరి ఈ శిక్ష ఎందుకు ?
యముడు : నీ అవినీతి కార్యాల ఫలితంగా.
చలం : అట్లా రండి. నీతి అంటే ఏమిటి ? అవినీతి అంటే ఏమిటి ?
యముడు : నీకు తెలుసా ?
చలం : నాకు తెలీదు. తెలుసునన్నవాళ్ళతో వాదిస్తాను.
యముడు : నీ వాదాలు నాకు తెలుసు.
చలం : నా పుస్తకాలు చదివారా ?
యముడు : నిన్ను చదువుతున్నానుగా ఇప్పుడు !
చలం : నేను చాలా సార్లు మారాను.
యముడు : అన్ని మార్పులతోటీ స్పష్టంగా నిన్ను చదువుతున్నాను.
చలం : మరి చెప్పండి నీతి అంటే ఏమిటో ?
యముడు : నువ్వేమంటే అదే !
చలం : అయితే నాకు శిక్ష ఎందుకు ?
యముడు : నువ్వనే నీతికే నువ్వు విరుద్ధంగా చాలాసార్లు ప్రవర్తించావు గనక. కాదా ?
చలం : అవును. కానీ నా ఆదర్శం చాలా ఉన్నతం.
యముడు : కాని, నీ నీతి కీ, నీ ఆదర్శానికీ నువ్వు అపకారం చేసుకున్నావు. దానికి పరిశాంతి ఈ నరకం !
చలం : అసలు ఏ ఆదర్శం లేకుండా శాస్త్రాల్లోదీ, పొరుగువారనేదీ నీతిగా తీసుకుని బతికే వారికి నీతి గా వుండడం సులభం.
యముడు : అవును.
చలం : మరి వాళ్ళకి ?
యముడు : స్వర్గం
చలం : స్వర్గమా ? ఎందుకు ?
యముడు : నీతి గా బతికారు గనక. వాళ్ళ మనసులో అవినీతి చేశామనే నేరభావంలేదు గనక.
చలం : నేరభావం లేక పోతే చాలునన్న మాట. ఇక నేరమనేది లేదా?
యముడు : అదేగా రాసావు ఇన్నాళ్ళూ? పాప పుణ్యాలు లేవనీ, మనసు కల్పించుకుంటోదనీ, ఎవరి అంతరాత్మ వారికి ధర్మకర్త అనీ!
చలం : అంటే స్వర్గ నరకాలకి మనసులే ఆధారమా ?
యముడు : అవును. అంతే. నువ్వు రాసిన మాటలే. కాని నీకు నమ్మకం లేదన్న మాట.
చలం : మరి వీటి ని నిర్ణయించే దేవుడు ?
యముడు : దేవుడూ అంతే. కావాలంటే వున్నాడు. అఖ్కర్లేక పోతే లేడు !
చలం : మరి ఇదంతా నిర్ణయించే దెవరు ?
యముడు : నువ్వే !
చలం : తక్కినవాళ్ళనీ ?
యముడు : వాళ్ళే !
చలం : మరి నువ్వూ !
యముడు : నువ్వు వున్నావంటే వున్నాను అని చెప్పాను కదూ !
చలం : చాలా అన్యాయంగా వుంది వ్యవహారం.
యముడు : ఏమిటి ?
చలం : లేని దేవుడిలో స్వర్గం నమ్మితే, స్వర్గమా ?
యముడు : ఆ !
చలం : నేను చూసిన దొంగ భక్తులకీ, మూఢులకీ, పురుగు ల్లాంటి క్షుద్రులకీ ?
యముడు : వాళ్ళకీ అట్లాంటి స్వర్గమే. అంటే, వాళ్ళు కోరుకునేలాంటి స్వర్గం. వారు ఆరాధించే దేవుడు.
చలం : విష్ణు భక్తులకీ ?
యముడు : వైకుంఠం.
చలం : ఎంత బుద్ధి హీనుణ్ణి ! నేనూ ఓ దేవుణ్ణి నమ్మితే …
యముడు : ఏం లాభం ? నువ్వు నమ్మలేవు. అయినా ఇప్పుడైనా మించిపోయిందేమీ లేదు. గట్టిగా కోరుకుంటే వైకుంఠానికి వెళ్ళవచ్చు. కాని త్వరలోనే నరకానికి పోవాలని కోరుకుంటావు.
చలం : ఎందుకు ?
యముడు : భరించలేక. నీ స్వభావం అట్లాంటిది గనక.
చలం : ఏం చేస్తారు వైకుంఠం లో ?
యముడు : ఏం చెయ్యాలని ఆ భక్తులు కోరుకుంటారో అదే !
చలం : భజన ! పిడి భజన !
యముడు : అవే… భరిస్తావా ?
చలం : వాళ్ళూ ?
యముడు : (నవ్వుతో) అదేదో గొప్పపని అని మీ లోకం లో ప్రార్ధిస్తారు. నీ సాన్నిధ్యం లో చేర్చుకో. ఇంక మాకేమీ అవసరం లేదని! కాని అన్ని అవసరాలూ వుండనే వుంటాయి. వెడతారు వైకుంఠానికి. రాత్రింబగళ్ళు భజనే భజన !
చలం : వాళ్ళకి శాంతి అది !
యముడు : అనుకుంటారు.. భజన్లు, విష్ణుసాన్నిధ్యం శాంతి నిస్తుందని, భేషజాలకి భక్తి కోరుకుంటారు. కాని దాంటో నిలవలేక యాతన పడతారు.
చలం : నిజం గా భక్తి మాధుర్యం కలవాళ్ళో ?
యముడు : వాళ్ళకి ఫరవాలేదు. కాని వాళ్ళెందరున్నారు ? చాలా మంది కోరుకునే స్వర్గాలు అంతే, అసలు వాళ్ళకి ఇక్కడ ఏం కావాలో తెలిసిన వాళ్ళెంతమంది ?
చలం : మరి వాళ్ళేమౌతారు ?
యముడు : అట్లా తెలీక వెతుక్కుంటూ వుంటారు, అయోమయం గా తెలుసుకున్న దాకా.
చలం : మరి నరకంలో బాధలు పెడతారు కదా ?
యముడు : ఎవరన్నారు ? నువ్వు కోరుకున్నవన్నీ నరకం లో ఉన్నాయి. అందుకని అక్కడికి వెడుతున్నాము. మేమేం బాధ పెట్టము. ఆ బాధలేవో నువ్వే పెట్టుకుంటావు !
చలం : ఎందుకు పెట్టుకుంటాను ?
యముడు : భూలోకం లో ఎందుకు పెట్టుకుంటావు ? అక్కడా అంతే !
చలం : నాకు కావలసిన వన్నీ ఇక్కడా వుంటాయిగా ?
యముడు : అదే బాధ ! కావలసినవన్నీ వుండే బాధ. పైగా అవి నిన్నో పట్టాన వదలవు. స్వర్గం లో భజనలు మల్లేనే తలుచుకో. నీ పుస్తకాలూ, నీ కలలూ….
చలం : మరి ఇంక ఆ లోకానికీ, ఈ లోకానికీ వ్యత్యాసమేముంది ?
యముడు : ప్రయత్నాలూ, ఆశలూ ఫలించే లోకం ఇది. అంతే. ఆ లోకం లో మిగిలి పోయినవన్నీ.
చలం : ఈ నరక కాలం అయిపోయింతరవాత ఏమవుతాను ?
యముడు : ఏం లేదు. కానీ అనుకోకుండా వుండవు.
చలం : అప్సరస తో తిరుగుతో వుండాలనుకుంటే… ?
యముడు : అపుడెందుకు ? ఇప్పుడూ తిరగగలవు. అట్లా కోరుకుంటే. కానీ అక్కడంతా శాంతీ, సుఖం అనుకోటం లోనే మనుషులు చేసే పొరపాటు. వాళ్ళ మనసు వాళ్ళ తోటే వుంటుంది.
చలం : చాలా అర్ధంకాకుండా వుంది.
యముడు : అంతేలే. ఈ జన్మల్ని ఎవరూ నీ మీద రుద్దడం లేదు.
చలం : మరి సత్యం, న్యాయం, పద్ధతీ, అభివృద్ధీ…
యముడు : అవన్నీ వున్నాయి. కాని నువ్వు అనుకునేట్టు సంకుచితంగా కాదు. విలువలున్నాయి. కాని అవి కనబడవు నీకు. స్వార్ధంగా, క్రూరంగా బతికే మనుషులకి జీవితం లోంచి ఏమొస్తుంది? ఇతరుల కన్నీళ్ళలో బాధ పడే వాడికి, ఒక్క చిరునవ్వు లోంచి వచ్చే మాధుర్యం ఎవరెరుగుదురు ? బైట ఏం జరుగుతోందని కాదు - వాటి నించి నీ లోపల ఏం జరుగుతోందనే దృష్టి నీకు కలిగిన రోజున సమన్వయం ఎక్కువగా కలుగుతుంది.
చలం : మరి ఈ జనన మరణాల్నించి తప్పించుకోవాలని చేసే సాధకులు - మూర్ఖులేనా?
యముడు : వాళ్ళకింకా జీవించాలని వుంది. నిజంగా అఖ్కర్లేక పోతే, జనన మరణాల్నించి తప్పించుకోవడం ఒక్క నిముషం పని. జీవితం లో తాము కల్పించుకున్న బాధల్ని తామే పడలేక, ఏదో ముక్తి కావాలనే ఏడుపు ఆ సాధన అంతా.
చలం : మరి ఈశ్వరుడు ఆనందమయుడు, ఆత్మ ఆనందస్వరూపం అంటారు, అదేమిటి ?
యముడు : దేని మీదా ఆధార పడని ఆనందం కావాలనుకున్న నిమిషాన అదీ సిద్ధం గానే వుంది.
చలం : మరి అందరూ ఆ ఆనందాన్ని ఎందుకు కోరుకోరు ?
యముడు : వాళ్ళకి అఖ్కర్లేదు గనక !
చలం : ఎందుకు అఖ్కర్లేదు ?
యముడు : నీకెందుకు అఖ్కర్లేదు ?
చలం : అఖ్కర్లేకేం ? దొరక్కగానీ !
యముడు : దొరకడ మేముంది ? నువ్వు గట్టిగా ఇంకో దృష్టి లేకుండా వాంఛించాలి అంతే. నిజంగా యోచించుకో. ఆనందం అనేటప్పటికి నీ మనసు ఏం వాంఛిస్తుంది ? నీ పుస్తకాలు తెప్పించనా ? ఆ ఆనందమే పుష్కలంగా దొరుకుతుంది నీ కిక్కడ ! ఆ రూపాన ఆనందం వద్దని నువ్వు మొర పెట్టిందాకా ?
చలం : నా మొర ని ఎవరు వింటారు ?
యముడు : నువ్వే !
చలం : విని ?
యముడు : విని, ఇంకో రకమైన ఆనందాన్ని కోరుకుంటావు ?
చలం : తరువాత ?
యముడు : అది సిద్ధిస్తుంది. అంతే.. నిరంతరంగా అంతే…. అది ఇవ్వలేదనీ, ఇచ్చాడనీ, దేవుణ్ణీ, విధినీ, లోకాన్నీ, కర్మనీ తిడుతో బతుకుతారు. ఎవరు వాంఛించేది వాళ్ళకి తటస్థించి తీరుతుంది. అంతకన్న కరుణ గల విషయం ఆలోచించుకో గలవా ? వెళ్ళు. వాళ్ళందరూ నీ కోసం ఎదురు చూస్తున్నారు.
చలం : ఎవరు ?
యముడు : నీ కధా నాయికలు. నువ్వు వాంఛించి, ఊహించి కల్పించుకున్న ఆదర్శ వ్యక్తులు.
చలం : అమ్మో !
యముడు : (నవ్వుతో) చూశావా ? నీ నరకం ఇక్కడే ప్రారంభమయింది !
చలం : పోనీ స్వర్గానికి పోనీరా ?
యముడు : నిరభ్యంతరంగా . కానీ అక్కడ మునులూ, రాంభజన గాళ్ళూ.
చలం : ఆడవాళ్ళూ?
యముడు : రాజ్యలక్ష్ములూ, కాంతం, హృదయేశ్వరులూ, సవితలూ వుంటారు.
చలం : వద్దులేండి. నరకానికే పోతాను.
యముడు : నాకు తెలుసు గా ! అంటే నీకు తెలుసుగా !

గోడెల్ తర్కం

2006-05-16T02:58:00.000-07:00

24th Nov 04.

భూమికి ఒకరోజు, సంవత్సరం లాగా వేరే గ్రహాలకి వేరే వేరే రోజులూ సంవత్సరాలూ (మన లెక్కలో) మరి విశ్వం మొత్తాన్ని లెక్క లోకి తీసుకుంటే కాల భావన అభాసం అవుతుందా? భూమిని మర్చి పోయి నేను విశ్వం లో ఉన్నాను అనుకునేట్టయితే రోజులూ సంవత్సరాల అర్ధం మారిపోతుంది.
విశ్వం లోని ప్రతి అణువూ కదులుతూనే ఉంది relative to something else అనుకునేట్లయితే ప్రతి కణం లోనూ కాలం ఉన్న భావన తెలుస్తోంది. కానీ విశ్వం పుట్టిన క్షణం (when there is one whole and no movement or space) దగ్గర కాలం = 0 అంటే ఏదో అర్ధమవుతున్నట్లే ఉంది.
// గోడెల్ అనే ఒక జర్మనీ ఆయన ఒక తర్కాన్ని నిరూపించాడట. ఏమిటయ్యా అది అంటే: ఏ వ్యవస్థ అయినా - పరస్పర విరోధం కాని, నిరూపించలేని కొన్ని స్వీకృతాలతో ఏర్పడుతుంది (అంటే కొన్ని basic premises, postulates, prove చెయ్యకుండా అంగీకరించవలసినవి ).
ఇటువంటి ఏ వ్యవస్థ లో అయినా అవును అనో కాదు అనో సమాధానం చెప్పలేని ప్రశ్నలు కొన్ని తలెత్తుతాయి. వీటి ని సమాధాన పర్చడానికి మళ్ళీ కొన్ని స్వీకృతాలతో (అంటే పరస్పరం నిరోధించుకోని postulates) ఇంకొక కొత్త వ్యవస్థ ని నిర్మించాలి. కనీ మళ్ళీ దీన్లో కూడా నిశ్చయంగా అవునో కాదో చెప్పలేని ప్రశ్నలు పుడతాయి' అని నిరూపించాట్ట గోడెల్ గారు. అంటే ఈయన సిద్ధాంతంవల్ల తెలిసిన దేమిటంటే - పరస్పర విరుద్ధం కాని స్వీకృతాలతో నిర్మించబడ్డ ఏ వ్యవస్థ లో అయిన సరే అనిశ్చిత ప్రశ్నలు (మళ్ళీ ఇంకొక system సహాయం లేకుండా జవాబు చెప్పలేనివి ) తలెత్తక మానవు.
అయినా ఇలాంటి క్లిష్టమయిన ప్రశ్నలు ఎందుకు వేసుకుంటారో అసలు దీన్ని ఎలా నిరూపించాడో అంతా దుర్గ్రాహ్యం గా ఉంది.
ఈ తర్కం నిరూపించిన తర్వాత రస్సెల్, వైట్ హెడ్ తాము తయారు చేయ బూనిన "స్వయంపరిపూర్ణక గణక వ్యవస్థలు" అసాధ్యాలని గ్రహించి విరమించేరట.
// ఈ అన్వేషణ అంతా అర్ధంలేనిది. ఏ అవరోధాలూ లేని పరిపూర్ణ ప్రశాంతత అంతటా విలసిల్లుతోంది అంటున్నాడు టాగోర్ గీతాంజలి లో. మరి వీళ్ళు ఆ కవిత్వం చదివారో లేదో.

పునరుక్తి - మోక్షం

2006-05-16T02:55:00.000-07:00

19th Nov, 04

కొన్ని విషయాల గురించి అదే పనిగా మాట్లాడినా, discuss చేసినా దాని reality తగ్గినట్లనిపిస్తుంది. ఒక decision నో, కోరికనో, సంఘటన ప్రాశస్త్యాన్నో ఎక్కువ సేపు ఎవరికైనా వివరిస్తే - అది అసలు నిజం కానట్టనిపిస్తుంది.
// ఏదైనా నాటకం కోసం rehearsals వేస్తూ చాలా రోజులు అవే డైలాగ్స్ చెప్పగా చెప్పగా - ఆ నాటకం మొదటిసారి చదివినప్పుడు ఉన్న భావం null and void అయి నట్లుగా ఉండేది. ఏదో ఒకరకమైన అలసట తో కూడిన ప్రశాంతత, ఇదంతా అబద్ధం అన్న భావన కల్గేది. అలాగే ఒక పేరునో మాటనో అనేక సార్లు repeat చెయ్యడం వల్ల (చిన్నప్పుడు స్నేహితులపేర్లని ఇలా అనేవాళ్ళం వెక్కిరించడానికి) ఆ పేరులో ఉన్న నిజం (అంటే mind అంతకుముందు ఆ మాట కు కల్పించిన image లేదా association తగ్గిపోయినట్లనిపించేది. ) గాయత్రి నో, రామ నామాన్నో, కోకోకోలా అన్న మాట నో జపిస్తే వచ్చే ప్రశాంతత ఇదే అని కొంత మంది ఉవాచ.

దేవుడు

2006-05-16T02:54:00.000-07:00

15th Nov 04.
దేవుడి పటం ముందు దేవుడే కూర్చున్నట్లనిపిస్తుంది. ఏం ఎందుకు కూడదు ? ఆ మాట కదేగా అర్ధం ?
నువ్వు నాస్తికుడి వేనా ? దైవం లో నమ్మకం లేదా? అని అడిగితే "ద్వి" అన్న భావన దైవం లో ఉన్నట్లైతే లేనట్టే మరి అన్నాట్ట.

ఆధునిక సంస్కృతం

2006-05-16T02:52:00.000-07:00

Sept 5, 04.

ముసురు పట్టీ పట్టనట్టున్న మబ్బులు కమ్మిన హేమంతపు మధ్యా హ్నపు వేళ- మునుపు కురిసిన వానల వల్ల వచ్చిన బురద లో వేసిన బండరాళ్ళ మీదుగా నడుస్తున్నాడు, రెల్లు గడ్డి తో వేసిన గుడిసె తలుపు తీయడానికి. శారదానిలయపు సంస్కృతం, బ్రాడీ పేట ఆధునికపు కోరికలతో కలిసిన వాసనలు పీలుస్తూ.

అహంకారం

2006-05-16T02:50:00.000-07:00

16th July 2004
కళ్ళలోంచి రాలే నిప్పు కణికలు
నోట్లోంచి ఆగి ఆగి వస్తున్న ఆవిరులు
నాకోసం ఒకలా ఉండని మనుషుల్ని
కొరికి నమిలి మింగుతున్న ఆలోచనలు
ఒకలా అంటే
నా భావ జాలానికి నిత్య స్తుతి, నిరంతర ప్రగతి !
ఊహించుకున్న సిద్ధాంత సంప్రదాయాల ప్రకారం హారతి
మేరు పర్వతంలా పెరుగుతున్న మేధ
ని చూసి బ్రహ్మ పుత్ర లా పొంగుతున్న అహం

ప్రశ్న

2006-05-16T02:48:00.000-07:00

11th July, 2004.
సృష్టి తనను తాను వేసుకుంటున్న ప్రశ్నలన్నీ ఒక్కొక్క కదలిక లో వ్యక్త మవుతున్నాయి - జీవంగా

అఘాతం

2006-05-16T02:46:00.000-07:00

June 5th, 2004

ఎదుటి మనిషి అవమానిస్తే - ఒక్కసారిగా మనసులోంచి వంద కత్తులు విచ్చుకుంటున్న భావన. ఆ మాటలన్నీ mind లో latent గా గూడు కట్టుకున్న వాసనల్ని ఒక్కసారిగా activate చేసి విరుచుకుపడమన్న కోరిక గా తర్జుమా అయినయి. కొయ్యబా రిపోయినట్టుగా దీన్నంతా చూస్తూ రాస్తున్నాడు. ప్రస్తుతానికి ఏమీ reaction లేని బాహ్య నిశ్శబ్దం. ఏ నిముషంలో ఏ మాట ఎదుటి మనిషి గొంతు లోనించి దూసుకు వస్తుందో, అది తన లో ఎటువంటి reaction కలిగిస్తుందోనని భయంతో వణికిపోతున్నాడు.
One part in him says “ఎంతమంది స్వాతంత్ర్యాలు హరించి వాళ్ళు బానిసలుగా పడి ఉంటే ఆనందించావో - దాని ఫలమే ఇది" అంటోంది. పూర్వజన్మల్ని నమ్మడమే అనుకోక్కర్లేదు. One series of events had happened in the past, results of which might be these events happening now. కారణాలు వెతుక్కుని కనబడితే తృప్తి పడే ఒకరకమయిన అలోచనా ధోరణి ఇది.
//మంచితనం, నెమ్మది, సౌజన్యం, వెలుగు - ఇవన్నీ చాలా మందికి (కనీసం కొన్ని సమయాల్లో) భరించలేనట్లుగా ఉంటాయి.

అవడం

2006-05-16T02:42:00.000-07:00

22nd May, 2004

ఇలా కాకుండా ఉంటే మీరు ఏమయే వాళ్ళు ? అని అడగలేము వాళ్ళని. ఎందుకంటే వాళ్ళు జీవించిన జీవితంలో ఏదో ఒకటి 'అవడం' అనేది లేదు - ఎప్పటి కప్పుడు "అచ్చంగా" జీవించడమే.

సాయంకాలం

2006-05-16T02:39:00.000-07:00

April 11th, 2004

ప్రశాంతమయిన సాయంకాలం యొక్క వాసన పీలుస్తూ, తెల్లగా ఉన్న ఆకాశాన్ని చూస్తూ - బాల్యపు ఇంటి వాతావరణాన్ని గుర్తుకు తెచ్చుకుంటూ ఉంటుంది మనసు. కంది పచ్చడి రుబ్బుతున్నట్లు గానో , కాగుతున్న పులుసుని కుంపటి మీద కలియ బెడు తున్నట్లు గానో దృశ్యాలు మెదులుతూ ఉంటాయి.
// ఏమీ చెయ్యకుండా కూర్చోవాలనిపించడం ఒక మానసిక ధోరణి అయ్యుండవచ్చు. ఇతరులకి ఇబ్బంది కలిగించనంతవరకూ ఇది ఎందుకు అవమానకరంగా పరిగణింపబడాలో తెలియదు.
// మిగతా విషయాలన్నింట్లోనూ ఉండే పైసా బుద్ధి పుస్తకాలకి సంబంధించినంత వరకూ మాయమవుతుంది. అసలు ఏదో డబ్బు అన్నది మన దగ్గర్నించి పోతుందన్న విషయం పూర్తిగా మరుగున పడి, పుస్తకం మన దగ్గరుండడమో, లైబ్రరీ లోనో, మితృడి దగ్గరో ఉండడం లో మన పాత్రో అత్యంత సహజంగా తోస్తుంది.
// గరిక గడ్డి, పేడతో నిండిన మట్టి వాసన, పల్లెటూర్లో పక్కగా, ఒంటరిగా నుంచున్న మేడ మెట్లు, సాయం సంధ్య వేళ వీధిలో కుందుళ్ళు ఆడుకుంటున్న పిల్లల్ని అన్నానికి రమ్మని కేక వేసే అమ్మలు..

సెనేట్ లో టెనెట్

2006-05-15T05:51:00.000-07:00

March 9, 04.

c-span లో జార్జి టెనెట్ గారి హియరింగ్ చూస్తూ .. అంటే సెనేట్ సభ్యులకు ప్రభుత్వం తరఫున సమధానాలూ / సమాచారం ఇవ్వడం.
అన్నీ గంభీరమైన మొహలే. ఏ దేశాల్లో ఏయే మనుషులు చంపబోతున్నారో, వాళ్ళాపని చేయకముందే ఎలా చంపుకోవాలో చెబుతున్నాడు టెనెట్ గారు. ఆయన బుగ్గలు, మొహం, నుదురూ, మాట్లాడేటప్పుడు చేతులు కదిపే విధానం, ఇతర gestures అన్నీ చూస్తే అచ్చం ఆంధ్రా వాడి లాగానే ఉన్నాడు.
// లక్షల కోట్ల మందిలో పగిలిన హృదయాలు. హింస, క్రౌర్యం, అధికారం: ప్రేమ దొరకక అలమటిస్తున్న బతుకులు.
ఇంకా హింస, దానికోసం సన్నివేశాలూ, మతాలూ, సూత్రాలూ సృష్టించుకోవడం - అదంతా ఒక్కసారిగా ఈ సెనేట్ గదిలో టెనెట్ మాటల మధ్య నున్న నిశ్శబ్దం లో ప్రతిధ్వనిస్తోంది.
ఇనప మొహాలేసుకున్న ఆర్మీ బ్రాట్స్ - జీవనం కోసమే మొదలయిన పని (not always) చివరికి - మనుషుల్నీ, దేశాల్నీ నాశనం చేసే శతృత్వం, హింసా, రక్తం లో కలిసి పోయి దాన్నే కోర్ బీయింగ్ గా మార్చేసినట్టు. // పాపం హవాయీ సెనేటర్ ఆకాకా గారంటే ఉన్న చులకనా భావం తెలిసిపోతూనే ఉన్నట్లుంది - చిన్న హాలిడే దీవుల వాడని కాబోలు ..
// టెనెట్ చూపులూ, మాటలూ - concept మీద విరుచుకుపడి రాగయుక్తమైన సంగతులు వేయడం - ఏదో తాండవం చేస్తున్నట్లుగా ఉంది. సమాధానం చెప్పి ఒకరకమైన సెల్ఫ్ కంగ్రాట్యులేటరీ చూపుతో ఒక gesture ఇవ్వడం…. 'కృష్ణస్వప్నం' (లేక అలాంటి పేరేదో) అని (వివిన మూర్తి ?) చాలాకాలం క్రితం వార్త లో వచ్చిన కధ
గుర్తొస్తోంది. అర్జునుడు ఖాండవవనం లో నాగుల్ని చాలా కష్టపడి సంహరించి, ఇంత crude గా కాకుండా సులువుగా జరిగిపోయే మార్గం లేదా అని అడగడం, కృష్ణుడు రాబోయే కాలంలో hi-tech విమానాల్లో వీడియో చూస్తూ బాంబులు కురిపిస్తూ నవ్వుకోవచ్చని చెప్పడం etc…

ఎందుకు ?

2006-05-06T07:45:00.000-07:00

11/11/2001

ideals ఎందుకు ఏర్పడుతున్నాయి ? ఎందుకు ఏర్పడకూడదు ?
ఎందుకు patterns లో పడుతున్నాము ? ఎందుకు పడకూడదు ?
ఎందుకు confirm అవుతున్నాము ? ఎందుకు అవకూడదు ?
ఎందుకు పనికొస్తావురా నువ్వు ? ఎందుకు పనికి రావాలి ?

చూపు భాష

2005-12-07T00:45:00.000-08:00

3/6/04

ఎవరో ఇద్దరు అపరిచితులు కూర్చుని ఉన్నారు పక్కపక్కనే. ఏదో waiting room లోనో అలాంటి వేరొక ప్రదేశం లోనో. వారి మధ్యలో ఏమీ కనపడదు - ఇద్దరు మంచి స్నేహితులు కూర్చుని ఉన్నా భౌతికంగా అలానే ఉంటుంది చూడ్డానికి. కానీ ఏదో ప్రసారం, అనుబంధం తెలుస్తూనే ఉంటుంది - చూపులో ఉండే భాష యొక్క శక్తి.

// ఇప్పుడు నాపక్కన ఎవరూ లేరు. ఒక మిత్రుడు వస్తే ఎంత మౌనం గా ప్రశాంతంగా ఉంటుందో, అదే ఇంకొకళ్ళు వస్తే ఎంత గందరగోళం గా ఉంటుందో ఊహించుకుంటోంది మనసు. ఈ మౌనం లేదా కలకలం నేను గత ప్రవర్తన వల్ల మెదడు కూర్ప రుచు కున్నవేనన్న మాట నిజం. సరే దాన్లో తప్పూ ఆశ్చర్యమూ లేవు. కానీ దాని కొనసాగింపు కదా అసలు సమస్య . ఎందుకని మునుపు జరిగిన సంఘటనల ప్రకారం వాళ్ళ ప్రవర్తననీ, దాన్ని అలానే మళ్ళీ కొనసాగించే సంఘటనలనీ ఊహించుకోవాలి ?

నల్లచిల్లి

2005-05-25T13:24:00.000-07:00

2/21/04
ఏ విషయాన్నైనా కలకలం, కలవరం లేకుండా మౌనంగా అవధరించడానికి అడ్డుపడే urge to impress, ఇతర నెగెటివ్ భావాలు పెద్ద black holes లాంటివి. 'నా' లో ఉన్న పెద్ద 'నల్లచిల్లి'.

బావామరుదులు

2005-05-25T13:18:00.000-07:00

2/21/04
కవి కుమారులిద్దరూ వరసకి బావామరుదులే. తమలో సహజ సిద్ధం గా ఉన్న అధిక్యతా భావ ప్రదర్శన ని తృప్తి పరచే పోరాటం కోసం ఒకళ్ళ ఇమేజ్ ని ఇంకొకళ్ళు పరస్పరం ఉపయోగించుకుంటారు. కానీ అసలు మనుషులు భౌతికంగా కల్సినపుడు మాత్రం మామూలు గానే జోకులేసుకుంటూ మాట్లాడుకుంటారు.

దూర దర్శనం

2005-05-19T10:59:00.000-07:00

2/20/04
'నెగటివ్ స్ట్రీక్' అనే దాన్ని ఎదుర్కొని దాంతోనే జీవిస్తూ ఉండు. కరిగిపోతుందో, విరిగిపోతుందో లేక నిన్ను విరుస్తుందో, పెరుగుతుందో ఏమౌతుందో నిశ్చయంగా తెలీదు. అసలు ఎవరికీ గూడా తెలియబోదు అన్న విషయం అర్ధం గావడం కష్టమే. ఏదో జరుగుతుందనే, జరగాలనే ఏ అప్రోచ్ తీసుకున్నా. ఈ మనసు కి అనేక విషయాల తో ఉన్న సంబంధాన్ని ఏ ఆశింపులూ లేకుండా 'చూడటమనే ప్రయోగం' చేయడం దాదాపు అసాధ్యంగా కన్పడుతోంది. అదే దాని సౌందర్యం కూడా బహుశా.

// ఏంచేస్తున్నారని అడిగిన స్నేహితుడితో "టీవీ చూస్తున్నా" అని చెప్పి "అంటే పెట్టుకొని ఏదో కార్యక్రమం చూడ్డం కాదు - ఆపేసిన టీవీ పెట్టె ముందు కూర్చుని దాని నిగారింపునీ, నునుపుదనాన్నీ, తయారు చేసిన జపానీయ నైపుణ్యాన్నీ, స్క్రీన్ మీద కనపడే గదిలోని వస్తువుల ప్రతిబింబాన్నీ, ప్రతిబింబం గుర్తు చేసే మిధ్యా వాదాన్నీ, దానికి "లిమిట్" వేస్తున్న టీవీ అంచుల్నీ - వీటన్నింటినీ చూస్తున్నాను " అని చెప్పి విరగబడి నవ్వడం.

వెనకాడే పదం

2005-05-19T10:58:00.000-07:00

2/20/04
పదం తటపటాయిస్తోంది - మనసు పొరల్లో జరుగుతున్న సంచలనాన్ని తన లోకి తర్జుమా చేయడానికి. భయాలన్నీ మాయమయిన తేలిక తనం- ఎవరికీ ఎవరూ ఏమీ ఇవ్వక్కర్లేదనీ. మాటని జాగ్రత్తగా వింటున్నప్ప్పుడు కలిగే భావన.

అహం

2005-05-19T10:57:00.000-07:00

2/20/04
"నేను ముఖ్యం" అన్న భావం ఉబికి ఉబికి వచ్చి పెద్ద అలలా ఈడ్చి ఈడ్చి కొట్టి చప్పున విరిగింది కొన్ని రోజులు గా. ఒక ప్రత్యేక మాటల ధోరణి, కొంత మంది మనుషులకు తక్కువ దనపు వాసన కొట్టే జ్ఞానం, పనులు - వీటన్నిటి మీదా ఏళ్ళ తరబడి పెంచుకున్న ద్వేషపు గాజుబొమ్మ మరోసారి విరిగి ముక్కలతో అక్కడక్కడా గుచ్చుతోంది.

ముక్కలు

2005-05-19T10:55:00.000-07:00

Feb 10, 04.
కాలంముక్కల్నన్నింటినీ చేర్చి, జీవితం అని పిలిచి, ఆ ముక్కల మొత్తాన్ని ఒకటిగా అర్ధంచేసుకోవాలని ప్రయత్నం మానవుడి కి. మాటగా కాక మనసులో మొత్తం మాయమయి ఈ క్షణమే అంతా తానైనప్పుడు వెలుగుతుంది దృశ్యం. అభాస కాదు జగం.

2005-05-19T10:54:00.000-07:00

Feb 6, 04.

ఇదిగిది - ఈ ఆలోచన ఏమిటీ ? వెనక ఉన్నది వెతుకులాటా భయమా కోపమా తాపమా - ఇట్లా నెమ్మదిగా తీరిగ్గా చూడ్డానికి వ్యవధి ఎక్కడుంటుందీ బొచ్చెడన్ని కోరికలు చచ్చేట్టుగా వచ్చి పడుతుంటే ?

అసలు ప్రకృతి

2005-05-19T10:51:00.000-07:00

1/29/04
అసలు ప్రకృతి - మట్టి పెళ్ళలతో నిండి ఉన్న మెదడు వాతావరణం- శారీరక సుఖం వెతుక్కుంటున్న మధ్యాహ్నాలు - చెడ్డ అనో మంచి అనో పేర్లు పెట్టక పోతే - ఇదీ ఉంది ఇక్కడ జన్మ చక్ర స్వభావం లో. దీన్ని దాటుకోవాలనీ, అధిగమించాలనీ కోరికలు నిజానికి లేవు. అది అట్లాగే అనుభవిస్తే తీరిపోతుందేమో. లేని పోని మేధా విన్యాసాలు, చదువులూ, విజ్ఞానం, వివేకం - స్వయంగా వేసుకున్న అనేక ముళ్ళు. ఎవరికీ హాని తల పెట్టని కాంప్లికేషన్స్ లేని జీవితం కుదరక సమాజాన్నీ నాగరికత నీ విపరీతం గా పెంచేశారు - ఎవరికీ ఏమీ అర్ధం కాకుండానే. బహు వచనాన్ని జాగ్రత్త గా అర్ధం చేసుకుంటే నిజానికి అలా జరిగింది అనేక మంది ప్రత్యేక వ్యక్తుల వల్లనే. సరిగా దేన్నీ అర్ధం చేసుకోకుండా అనేక మందిమి పక్క వాళ్ళని చూసి పరుగులెత్తడం వల్లనే జరుగుతోందిదంతా ('సామూహిక అంశల్ని' ఆడి పోసుకోవడం కూడా అందులో భాగంలాగానే ఉంది)

ఆరంభం

2005-05-19T10:46:00.000-07:00

1/22/04
This huge interdependence looks and might feel very good at times. ఇంకోళ్ళతో సంబంధం లేకుండా జీవించలేననీ - మానసిక భౌతిక అవసరాలు తీరడానికి ఎన్నో interconnections సరిగా పని చేయాలనీ - ఈ కనక్షన్స్ అన్నీ ఇలాంటి ఎన్నో human systems మీద ఆధార పడ్డాయనీ తెలిసినప్పుడు కలిగే భయం. వాళ్ళందరూ instable అయి ఉండొచ్చన్న అనుమానం - దాని వెనక ఉన్న తీవ్రమయిన స్వార్ధం అర్ధమవుతూనే ఉన్నాయి.
// attentive గా, passion తోటీ, ప్రేమ తోటీ ఉన్నప్పుడు ఇట్లాంటి భయాల గొడవ ఉండదు. నిన్న బిల్ క్లింటన్ గారు చెప్తున్నారు (వరల్డ్ ఎకనమిక్ ఫోరం దావోస్ లో) isolation, interdependence, integration అనే స్టేజస్ గురించీ ఒక దాన్నించి వేరొక దానికి human race ఎలా ట్రాన్సిషన్ అవుతోందీ - అవాలీ etc.,

// భయ పడుతున్నప్పుడు ఆ భావం ఎదుటి వారిలో ఎంత త్వరగా భయపెట్టాలన్న కోరిక ని activate చేస్తుందో అనుభవ మయిన విషయమే. దీని వల్లే భయపడే వాళ్ళు మళ్ళీ ఇంకోళ్ళని భయపెట్టే వాళ్ళుగా రూపొందుతారు.

// switch నొక్కగానే టప్పున వెలిగిన మానిటర్ - ఎలక్ట్రాన్స్, శక్తీ, దాని నిత్యత్వ సూత్రాన్నీ జ్ఞాపకం చేసి; తెర మీద కనబడుతున్న అక్షరాలకి కారణమైన లాప్ టాప్ కంప్యూటర్ నీ, మొట్టమొదట దాన్ని ఆలోచనగా కలిగించుకున్న ఆడమ్ఆస్బార్న్ నీ - మళ్ళీ అక్కణ్ణించి దాన్లో మూల సూత్రాన్ని conceive చేసిన బాబేజ్ అన్న వ్యక్తి యొక్క మెదడు లో న్యూరాన్ల విస్ఫోటనాన్ని కలిగించిన జన్యువు ల మీదుగా …
///- - - కారణాలు వెతుక్కుంటూ ఉంటే దానికి అంతం ఉండదు ఎందుకంటే 'ఆరంభం' అన్నది మన మైండ్ లో పుట్టిన కాన్సెప్టే కాని నిజంగా లేదు కనక - అంటున్నాడు ఆశ్రమం లో మౌనంగా కూచున్న ముసలాయన.
//గోడల్లో గదిని వెతకడంలాగా ఉంటుంది - విశ్వం పుట్టుకని కాల ప్రమాణం లో చెప్పాలని ప్రయత్నించ బోవడం అంటున్నాడు కొ.కు.

ప్రయత్నం

2005-05-19T10:43:00.000-07:00

1/21/04
ఇంక వేటినీ సప్రెస్ చెయ్యడానికో ఎంకరేజ్ చెయ్యడానికో ప్రయత్నించకుండా డైరెక్ట్ గా సరిగ్గా ప్రయత్నంచేసే వాడి వెనక ఉన్న దాన్ని చూడమన్నాడు అతను. ఇంత కన్న deep గా మాటల్లో పెట్టడం కష్టమే అనాల్సొస్తుంది - వెనక చూడటం ప్రయత్నం కాదా అని అడిగితే.
//ప్రత్యేక సంఘటనలూ, వ్యక్తుల ప్రస్తావన లేకుండా సూచిక లాంటి మాటలతో మెదడు లో జరుగుతున్న భావాన్ని abstract గా చూడటమే కవిత్వమా ?
// దాగుడు మూతలతోనే జీవితమంతా జరిగిపోతే ?
లోపలి అసలు చూడకుండా - ఏమీ లేదని తెలుసుకోకుండా
చూసే కోరిక మాయమవకుండా జీవితం గడిచి పోతే ?
అదుగో - ఏమీ లేదని తెలుసుకుంటున్నానన్న జ్ఞాపకాన్ని
భద్ర ప్రరుచుకుంటోంది నేను.

// మొట్టమొదటి భయం- వాడేదో అంటాడనీ ఇదేదో అవుతుందనీ వాడూ అదీ అలా
ప్రవర్తిస్తారన్న ఊహకి కారణం నా స్వభావమే. నిజంగా అది జరిగినప్పుడు ప్రత్యక్షంగా ఎదుర్కోవడం వేరు - అది భయంకాదేమో. వాడు నన్ను తిడతాడో, కొడతాడో లేదా అసూయ పడతాడో అన్న భయ భావన కి కారణం 'వాడు' కాదు. నాలో ఉన్న వాడి అంశ. ఇంకా deep గా ఆ భయాన్ని ఆవాహన చేసుకొని అవధరిస్తే ఆ భయ పు సంఘటన ని కలుగజేసే ప్రవర్తన ని వదలలేక పట్టుకుని నేను వేళ్ళాడుతూ ఉండటం వల్లే అని ఇదంతా అని తెలుస్తుంది. ఇది ఒకసారి అనుభవంలోకి వచ్చింతర్వాత జ్ఞాపకంగా మారి భవిష్యత్తులో గ్రహించే శక్తి ని పోగొట్టడం కరప్ట్ చేయడం తెలుస్తూంది. 'నేను' కీ జ్ఞాపకానికీ ఉన్న సంబంధాన్ని అర్ధం చేసుకుంటే ఇది జరగక పోవచ్చు.
// రేపు, భవిష్యత్తు అనేవి అబద్ధపు మాటలనీ, పరిమిత ప్రయోజనం కోసం పుట్టించబడ్డవనీ అర్ధం అవుతుంది గ్రహించగలిగితే.
// అన్ని రకాలకీ ఇది వర్తిస్తుందా ? అచ్చంగా external object యొక్క ఉనికీ లేదా ప్రవర్తన వల్ల జరగబోయే హాని తెలుసుకున్నప్పుడు కలిగే భావం - నీలోంచి పుట్టిన భయం కాక పోతే దాన్నించి దూరంగా వెళ్ళిపోవడమే ఉంటుంది. అప్పుడు భయం ఉండదు.

'పరాయి' బాధ

2005-05-19T10:41:00.000-07:00

Jan 4 04.
ఈ పరాయి బాధను మాటల్లో పెడితే..
శరీరమంతా ఒక అంగుళం మందాన కమ్ముకున్న పొర. సహించలేని ఆలోచన ఏదో ఈ పొర నిండా వలయాలు వలయాలుగా తిరుగుతూ మెదడు ని సుడిగుండంలో తిప్పుతున్న భావన. రెండు భుజాల్నీ ఏదో నొక్కుతున్నట్టూ ఆ నొక్కుడు భుజాల గుండా గుండెల్లోకి పాకుతున్నట్టు బాధ. బుగ్గటెముకల్ని ఏదో తెలియరానిది వత్తుతున్నట్లు..

// ఆణకువ, తేట, తెలివి గల మొహాల్ని మైంటైన్ చెయ్యడం సమాజం లో ఒక పెద్ద చెర - 'లోక గొప్ప' చదువులకీ ఇమేజ్ లకీ పెద్ద నమస్కారం.

ప్రవాసులు

2005-05-14T19:06:00.000-07:00

Jan 13, 04.
There is a certain strange peace or lightness that comes from the detachment to surroundings in a foreign country. You just tend to focus on your own existence, affairs and very few people. This might be one of the reasons for immigrants’ success. ఇక్కడి సమాజం లో జరిగిన, జరుగుతున్న సంఘటనలూ, అక్రమాలూ అంత అఫెక్ట్ చెయ్యవు. ఒక క్రీడ కోసం వేల లక్షల మంది వీరావేశ పూరితులై రాక్షసంగా ప్రవర్తించారన్న వార్త - అమెరికా లో జరిగితే అస్సలు ఇక్కడ ప్రవాసుల మనసులో కి వచ్చి నట్టు కనిపించదు. అదే అక్కడ జరిగే ప్రతి అన్యాయమూ ఎన్నో రోజుల పాటు వెంటాడుతుంది. మన సమాజం, మనుషులూ ఎటు పోతున్నారన్న ప్రశ్నలూ అది కలిగించే అమితమయిన భయం కనిపిస్తుంది అందరిలోనూ. ఇక్కడ సమాజ పరిస్థితులతో ఎక్కువ మందికి ఉండే డిటాచ్మెంట్ (కనీసం మొదటి తరం ప్రవాసులలో) చాలా వరకూ కారణమేమో వాళ్ళ విజయానికి.

అ ప్రతిచర్య

2005-05-14T19:04:00.000-07:00

Jan 12,04.
ఊరికినే ఉబికి ఉబికి వస్తున్న ఈ అమితమైన ప్రశాంతత ని చూస్తూ కూచుందామన్న భావన ప్రపంచానికి వ్యతిరేకంకాదు. దానికదే వస్తున్నప్పుడు దాని విలువ తెలుస్తూంది. ప్రపంచమో సమాజమో నీమీద విధించిన ఆంక్షలనీ, బాధ్యతల్నీ ధిక్కరించడానికో, తప్పించుకోవడానికో వస్తున్నంత కాలం ఇది కూడా ఒక రియాక్షనే. దేనికో ప్రతి చర్యే.

దూరం లేని కాలం

2005-05-14T19:01:00.000-07:00

Jan 7, 04.
మనసులోని కాల భావన నిజం కాదన్న మాట లో ని నిజాన్ని ఎంతో కొంత తెలుసుకోగలం మెదడుతో. ఏదో కొంచెం తంటాలు పడితే. కానీ space (అనగా దూరం లేక ఖాళీ అందామా) కూడా నిజం కాదంటాడే కొండ దగ్గిరున్న మహర్షి ? ప్రతి క్షణమూ ఈ లోకం లో అనేక సంభావ్యతలు (possibilities) హఠాత్తుగా collapse (అనగా materialise) అయి మళ్ళీ హఠాత్తుగా vanish (లేక de-materialise) అవుతూ ఉంటాయని ప్రత్యక్షంగా తెలిస్తే అప్పుడు అర్ధమవుతుందేమో. అసలు కాల భావన వల్లనే దూర భావన కూడా కలుగుతోందేమో.

శరీరపుటాలోచన

2005-05-14T18:58:00.000-07:00

11/25/03
ఏదో జర్నల్సూ, అసైనమెంట్లూ రాయడం. నోరు తిరగని, బుర్ర తిరిగే పొడుగాటి వాక్యాల్ని చదివి నైసు నైసు గా మళ్ళీ అనలైజ్ చేయడం.
// తల నిండా ఉన్న కనపడని చిన్న చిన్న రంధ్రాల్లోంచి పొగ లాగా బయల్వెడలుతున్న ఆలోచన కాలానికి కారణమని తెలుస్తూనే ఉంది. కాలంఅంటే మన మధ్యనున్న ఊహలూ, సంబంధాలూ, పోరాటాలూ ఇంకా కంటికి కనపడుతున్న వస్తు సముదాయాలూ..
// ఈ రాతంతా ఎక్కడి నించో తల లోకి ప్రవహిస్తోందన్న ఆలోచన.
// ఏదో కొంచెం అటూ ఇటూ పని చెయ్యడం కాకుండా నిజంగా అటెన్షన్ ఇచ్చి పని చేసినప్పుడు ఇతర భయాలూ, అజిటేషన్స్ మాయమవుతాయి. (అలా మనసు పెట్టి చేయగలిగే పని కుదిరినప్పుడు) అలా మాయమయిన సమయంలో 'ఇది' మిగులుతుంది. కాలాన్ని పెంపొందిచాల్సిన ఆలోచన కదలక మెదలక పడి ఉంటుంది. స్వగ్రామం లో నిశ్చలంగా ఆవరించిన మధ్యాహ్నాలూ, వేడి గాలితో కూడిన శరీరపుటాలోచనా ముందు కొచ్చి నిలబడతాయి.

వేవ్ ఫంక్షన్

2005-05-14T18:56:00.000-07:00

11/13/03
భయం ఎందుకా ? నాకు నచ్చే పాటర్న్స్ తో నేను నిర్మించుకున్న భవనాలని కూలదోస్తారేమోనని - నా ఆలోచనలనీ, భావాలనీ కాదని నన్ను నిర్భందిస్తారని, స్వాతంత్ర్యం అని నేను అనుకుంటున్నదేదో పోతుందనీ. నేను నా పాటర్న్స్ నీ, ఆశయాలనీ, ఫలానా రకంగా ఉండాలన్న కోరికని పెంపొందించుకునేటప్పుడే వాటికి వ్యతిరేకంగా ఒక భయం, విరోధం లేదా వైరుధ్యం నాలో ఏర్పడిందేమో. అదే ఇప్పుడు అనేక సంఘటనల , వ్యక్తుల వల్ల నా ఆలోచననీ భయం వైపు ఆక్టివేట్ చేస్తోందేమో.
నేను మునుపు ఎవరివో కూల ద్రోసాను అందు వల్ల నా పాటర్న్స్ ఇప్పుడు కూలుతున్నాయి అనుకోవడం ఒక రకమైన సంతృప్తి కలిగించే ఆలోచనా ధోరణి. అసలు నా పాటర్న్స్ కట్టేటప్పుడే, నాకు అనుకూలంగా ఒక ధోరణి ని మలుచుకుంటున్నప్పుడే, నాసొంతమనీ నా అధికారమనీ, ఇలాంటి బీజాలు పడినప్పుడే (ఇదంతా తప్పు అన్న ఉద్దేశంతో కాదు రాయడం) ఈ భయానికీ దుఃఖానికీ బాధకీ పొటెన్షియల్ పాసిబులిటీ ఏర్పడింది. అదే ఇప్పుడు confirm అయింది. (అంటే అదే దో క్వాంటం సిద్ధాంతం ప్రకారం wave function collapse అయిందన్న మాట).

అడుగులు

2005-05-14T18:54:00.000-07:00

11/10/03
ఉద్వేగం ఆపు కోలేక అబద్ధాలు చెప్పడం - పాపం ఈ కుటుంబాలకు పుట్టుకతో సంక్రమించిన గుణం. ఇదేకదా కల్పనా కళ గా పరిణమించి (కొండకచో పరిమళించి) మరి కొన్ని మానవ సమూహాలను ఉత్తేజితుల్ని చేసింది !

//ఏమిటి తేడా అడుగులు వదులుతూ పని చేయడానికీ, ముద్రలు వదలకుండా జ్ఞాపకాలలో బంధించకుండా, పనిని తనలో ప్రవహింపజేయడానికీ ?
చేయాల్సిన పని చేయలేక ఇంకేదో పుస్తకాన్నో, సినిమా నో పట్టుకోవడం. భయం తో బాధతో
ర గులుతూ, ఏదో ఘోరం చేస్తున్నానన్న జ్ఞాపకం పోగు చేసుకుంటూ ఆ పని చెయ్యడానికీ, అలాంటి భావాలు ఏమీ లేకుండా - ఏదో అసలు పని చేసే శక్తి పోయిందనుకుంటూ హాయిగా సుఖించడం - ఈ రెండు మార్గాల లోనూ భౌతికంగా జరిగేది ఆ సమయానికి ఒకటే. అయినా మనసులో మెదడు లో ఆలోచనల ఫలితంగా ఏర్పడిన ముద్రల వల్ల తరువాత జరిగే అసంఖ్యాక మయిన సంఘటనల వరసలు ప్రభావితమై ఆయా జీవితాలని వేరు వేరు మార్గాలు పట్టిస్తాయనేది స్పష్టం.

భ్రమణం

2005-05-14T18:52:00.001-07:00

9/30/03
చవుటుప్పల్ అన్న మాటని పదేపదే అనాలన్న కోరిక. అనోయా అన్న పేరు ని వినగానే మే మే అని అరుస్తూ అనోయామే - చకమే - మరణమే - శరణమే అని తల నిండా తిరుగుతున్న మాటలు.
ప్రాచీన పెంకుటింట్లో నల్ల కర్ర దూలాలున్న వంటగది. ఇంటికొచ్చి గొప్ప ప్రదర్శించాలనుకున్న మనుషుల్ని (వీళ్ళందరూ తన తల లోంచి ఊడి పడ్డ భాగాలే) భీకరంగా భయపెడుతూ గర్జించాలన్న భావన. సహజాధిక్యతా భావాలు - ఇవి దేశాధ్యక్షుడివైనా, కుంఫిణీ అధికారి వైనా, సామాన్య గుమాస్తా వయినా - తమని చూపించుకుంటూనే ఉంటాయి దినచర్యలలో.

సహచరి

2005-05-14T18:52:00.000-07:00

9/24/03
ప్రపంచం నాతో పుట్టి పెరుగుతోందన్న భావన. అన్ని కష్టాలూ, ఇంపర్ ఫెక్షన్సూ, కన్నీళ్ళూ, ఆనందాలూ, దుఃఖాలూ చివరికి మాయమయిపోతాయనీ , అదే జీవితానికి కంక్లూషన్ అన్న భ్రమ.

తేల్చుకో

2005-05-14T18:47:00.000-07:00

9/21/03
'నా' లో కొంచెం భాగమే తెలుసు నాకు. ఆ కొంచెం భాగాన్నైనా సరిగా చూసుకుని explore చేసుకుంటే చాలు. ఇతర కోరికలతో ఇరుకిరుకుగా జీవితాన్ని గందరగోళంగా గజిబిజి గా చేసి నాశనం చేసుకోకూడదు. మనసులో కలుగుతున్న భావాల్ని (మంచి అనీ చెడ్డ అనీ రకరకాలుగా పేర్లు పెట్టబడుతున్న వాటిని) అలాగే ఇంటెన్స్ గా అనుభవించడం - ఇదంతా 'రియల్ నేను' ని జీవించే భాగం. పూర్తి స్వరూపం అని చెప్పలేను కానీ కనీసం మేజర్ పార్ట్ అని తెలుసు, అనేక విషయాల పట్లా, వాంఛల పట్లా ఉన్న సంబంధాన్ని తేల్చుకోవడం.

విముక్తుడు

2005-05-06T23:01:00.000-07:00

8/29/03
ప్రతి క్షణమూ అలల్లాగా ఎగసి పడే అనంతమైన ఆలోచనల వల్ల ఏమిటి ప్రభావం? అవి వాటి ముద్రలనీ, అడుగుజాడలనీ మనసు మీద వేయక పోతే ఏమీ లేదు కాన్సీక్వెన్స్.

స్వీయ ధర్మపు వాసననీ, కవి చెప్పిన ప్రాచీన స్మృతుల శబ్దాల్నీ కలిపితే..
ప్రాధమికమైన వేడి తో నిండిన వాతావరణం. ఏమీ చేయనక్కర లేని పగళ్ళూ - మధ్యాహ్నాలూ; ఏవో ప్రాధమిక మైన పనులు ఉన్నా - వంట, ఊడ్చటం, కడగటం, నానబోయడం, చేతుల్తో తిప్పడం, పొయ్యి వెలిగించడం - ఇవన్నీ ప్రదర్శించాల్సిన పనులు కాదుగా.
పగళ్ళూ రా త్రుళ్ళూ, సంఖ్యలూ పేర్లూ తగిలించుకోకుండానే మారుతుంటాయి. బయటి శక్తులు తమ తమ ప్రభావాలని రకరకాల వేషాల్లో మోసుకొచ్చి ఏమీ చెయ్యలేక విఫలమవుతుంటాయి. దేన్నీ మార్చనక్కరలేని స్థితి క్షణక్షణమూ అవగతమవుతూ ఉంటుంది. కాలం అనేది పేరు పెట్ట నక్కర్లేకుండానే తన పని తాను చేసుకుంటూ ఉంటుంది. ఉవ్వెత్తున ఎగిసి పడే కోరికలూ, ఆలోచనలూ ఆక్షణం లోనే అప్పటికప్పుడే అంతమవుతూ ఉంటాయి - ముద్రలని వదలకుండా. జీవితపు ప్రాధమిక అంశలన్నీ స్పష్టం గా ముందుకొచ్చి నిలబడతాయి. 'అసలు' అయిన 'మొదటి' దాన్ని తాకుతున్న భావన ముంచెత్తుతూ ఉంటుంది.
బలహీనమైన కాళ్ళూ, చేతులూ తమ పనుల్ని మెల్లగా చెయ్యడానికి మొహమాట పడవు. ముఖమూ, కళ్ళూ ఉద్రేకపు రంగు పూసుకోకుండానే వెలిగిస్తుంటాయి పరిసరాలని. ఆశయాలకీ చట్రాలకీ కన్ఫర్మ్ కావల్సిన అవసరం మాయమవుతుంది. వెకిలిలో, చెడ్డలో, సదుపాయాలు లేని తనంలో ఎండలో, మట్టి లో తన ప్రతిబింబాన్ని చూసుకుని నేను కాలుతూ ఉంటుంది జ్ఞానాగ్నితో.
ప్రస్తుత క్షణం లో ఉన్న భావమే తర్వాత క్షణంలో ఉంటుందనీ, ఉండాలనీ అన్పించదు. అసలు తర్వాత అన్న పదమే మాయమవచ్చు కూడా. మూల ప్రాధమిక ధర్మం వేడి, మురికి, మందబుద్ధి అయినప్పుడు - ఉన్న దాన్లోనే ఉండి పోవడం అంటే ఏమిటో అర్ధమవుతుంది. నేను పూసే అన్ని పూతలూ పూర్తిగా మాయమయి పూవులన్నీ వికసిస్తాయి.

గీతార్ధం

2005-05-06T22:59:00.000-07:00

7/13/03
నీరవపు మధ్యాహ్నం లో అనుకోకుండా దొరికిన బద్ధకపు స్వాతంత్ర్యాన్ని అనుభవిస్తూ "రాజ శేఖరా నీపై మోజు తీరలేదురా" అన్న పాట వినడం. ఈ రాజు లేదా రాజ శేఖర్ అనే వాడి యొక్క అనేక ఆలోచనా రూపాల్నుండి వెలువడుతున్న సుఖ దుఃఖ ఛాయల్ని సంపూర్ణం గా అనుభవించడం ఇంకా పూర్తి కాలేదు అన్న అర్ధాన్ని అన్వయించుకుని పాడుకుంటూ విరగబడి నవ్వుకోవడం.

మొదటి నేను

2005-05-06T22:57:00.000-07:00

July 1st 03.
ఏమీ బరువులు లేని తేలిక తనం, స్పష్టమైన చూపు, ప్రశాంతత ఉన్నప్పుడు రాయాలని పెద్దగా అన్పించదు. మరీ ఎక్కువ శక్తి పిడుగులు పడుతున్నట్లుంటే తప్ప.
// నిజమే. అన్ని ఆలోచనల్లోనూ అంతర్లీనంగా "మొదటి నేను" ఉన్నట్లే ఉంది.
// ఇరవై కోట్లసం వత్సరాల నాటి పెద్ద బల్లుల శిలాజాలు దొరికాయట ఆదిలాబాద్ జిల్లాలో. నిజంగా పేరు లోని "ఆది" సార్ధకమయినట్లుగానే ఉంది.
ప్రస్తుతం తల లో ఖాళీ. నెమ్మదిగా (బాల్యపు) ఆం. శర్మ గారో అ. నారాయణ గారో దిగుతారు. ఇన్ని దశాబ్దాల తర్వాత కూడా వాళ్ళ తీవ్రత, ఆగ్రహం, స్వార్ధం, వెకిలితనం నాలో తెలుస్తున్నాయంటే ఈ పంతుళ్ళూ, నాన్నలూ, అగ్రజులూ అందరూ నేను సృష్టించి ఆహ్వానించిన వాళ్ళే. మృదుస్వభావులెంత మంది తగిలి ఉంటారు ? వాళ్ళ faculty లు అతుక్కోలేదేమి ఇంత గాఢంగా ?

లోపలి తనం

2005-05-06T22:54:00.000-07:00

5/23/03
it is almost like so many people got captured inside the mind and they talk, discuss, object , agree, cry, criticize, comfort, yell continuously. ఎవరో లోపల ప్రశ్న వేస్తున్నారు. ఈ ప్రశ్న వేస్తున్న తత్వవేత్త, లేదా మానసిక శాస్త్రజ్ఞుడు ఎవరు ? ఏ పుస్తకం ద్వారా మెదడు లో చొరబడ్డాడు ? ఇట్లా అందరి మనసులో పుట్టిన ఆలోచనలు అందరికీ అందుతున్నాయి, పుస్తకాల ద్వారానో, సినిమాల ద్వారానో. అందుకనే టెలీపతీ లాంటి వైయుక్తిక శక్తులు వాడకం తగ్గిపోయి క్రమంగా మాయమయి పోయినట్లున్నాయి.

ఇంతకీ అడగబడుతున్న ప్రశ్న ఏమిటంటే had one not listened/read all these people/books will the mind be still crowded this much ? probably yes – those few persons would chatter enough to keep the intensity strong !

పోలిక

2005-05-06T22:53:00.000-07:00

5/22/03
అసమానతలు - ఎటు చూసినా. చుట్టు పక్కనున్న అనేక విషయాలలో కత్తి లా చొచ్చుకుపోయి అతుక్కుంటున్న మెదడు. దీని వెనక ఉన్న ఆందోళన, హింసాత్మకం తెలుస్తూనే ఉంది. తన తెలివి తేటల ధాటి తో గుచ్చుకుంటున్న మెదడు పక్కన ఉన్న స్లో మెదళ్ళ ని చూసి అసహ్యించుకుంటోంది. నవ్వుకుంటోంది (లేదా భయ పడుతోందో ?)
కూలి పోతున్న క్రమ బద్ధపు గోడలు.

నువ్వే

2005-05-06T22:51:00.000-07:00

5/20/03
ఎన్ని వేషాలు వేసినా, సమాధానాలు చెప్పుకోవాలని ప్రయత్నించినా లాభం లేదు. కుదరదు. జీవితం లో అత్యంత మౌలిక బాధ కళ్ళకి కట్టి నట్టు గా కనిపిస్తోంది. నా కళ్ళ లోకి నేనే చూసుకోవాలి. మనసు లో ని ఈ విషయం, ఈ రియాక్షన్ అంతు చూడాలి. లోపల నిరంతరంగా మండుతున్న ఈ అసంతృప్తి జ్వాల ని అనుభవించాలి. No teacher, no religion, no philosophy, no leader, no book can take this off - నువ్వు నీకుగా లోపలికి వెళ్ళి చూసుకోవలసిందే అంటున్నారు. సహృదయం తో చేసే సూచనలు గ్రహించవద్దని కాదు.

ఎదురుచూపు

2005-05-06T22:50:00.000-07:00

9th May 03.
పని జీవితం, రోజూ ఆఫీసు కు వెళ్ళి రావడం: ఇదంతా తాత్కాలికంఅనీ, రేపో మాపో అయిపోతుందనీ ఎదురు చూసాడు చాలా కాలం. తరవాత కొంత కాలం నిజంగా అయిపోక పోయినా రోజు గడుస్తుంది కదా అనుకుంటూ సమస్యలు లేకుండా సుఖాన్ని గ్రోలే సమయంకోసం ఎదురుచూసేవాడు, ప్రతి రోజూ పని చివరిలో. ఇప్పుడు రెండోది కూలి పోయినట్టు కనబడుతోంది. దాని స్థానం లో రోజూ "బేసిక్ లైఫ్ - అనగా అసలు, మామూలు శరీరాన్ని చూసుకుంటూ గడిపే సమయం" కోసం ఎదురు చూస్తున్నాడు. ఎప్పటికి తీరేది ఈ ముడి ?

జాతి గుణం

2005-05-06T22:48:00.000-07:00

3/21/03
కీలాగ్ని శిఖలు. బ్రద్దలవుతున్న పర్వతాలూ - మహా ప్రవాహ వేగంతో నా నించి బల్వెడలుతున్నాయి - చేసే పనుల ద్వారా, ఆలోచన రూపం లో జరుగుతున్న కర్మల ద్వారా - this race was genetically trained and conditioned to get release from this mental exercises – or rather mental ejaculations అన్న భావం తెరలు తెరలు గా ఉబికి వస్తోంది.

నో మస్ట్

2005-05-06T22:45:00.000-07:00

3/19/03
ఆలోచన, దుఃఖమో, సుఖమో, కోరికో దేని ఛాయ అయినా మెల్ల గానో, వేగంగానో 'నేను' తో తాదాత్మ్యం చెందక తప్పదు. అంటే ఈ భావన నాకు సొంతం అవుతుంది. అమితమయిన హాయి సొంతం చేసుకున్నాననుకుంటున్న భావన కలుగుతోందా ? ఇదే బై డిసైన్ ప్రకారం రేపు దుఃఖాన్ని కల్గించక తప్పదు 'నేను' కి.
దీనికి కంక్లూషన్స్ ఏమీ లేవు చివరిలో. మస్ట్ డూ ఆర్ మస్ట్ నాట్ అని చెప్పడం కాదు ఇదంతా.

గాడి

2005-05-06T22:44:00.000-07:00

April 11, 02.
పాటర్న్ లో పడడం అంటే? This means mind is trying to get pleasure out of the “new” new thing which it stumbled upon. Then slowly it gets addicted and then again ..patterns ..

వ్యక్తిత్వం

2005-05-06T22:41:00.000-07:00

11/28/01
వ్యక్తిత్వం అనేది రోజూ చేసే పనిలో వ్యక్తం అయి దాన్ని షేప్ చేస్తుందనేది చాలా వరకూ నిజం. పని జీవితాన్నీ, పని చేసే తీరునీ చాలా ప్రభావితంచేస్తుంది. వ్యక్తిత్వంఅంటే 'నేను' రూపొందిచబడ్డ విధానం అనుకోవచ్చు. మౌలికంగా విషయాల పట్ల, మనుషుల పట్ల, పని పట్ల ప్రవర్తించే తీరు ని ప్రభావితం చేస్తుంది. ఇది సామాన్యంగా అందరికీ వర్తించినా మినహాయింపులు చాలానే కనిపిస్తాయి.

ప్రవాహం

2005-05-05T14:30:00.000-07:00

6/14/03
పోయిన శనివారం సుధా రఘునాధన్ కచేరీ కి వెళ్ళాం. మధ్యాహ్నం మూడున్నర కి ప్రారంభించి రాత్రి తొమ్మిదిన్నర కి (మేం లేచి వచ్చేటప్పటికి) కూడా పాడుతూనే ఉంది. సంగీతం ప్రవాహమై ముంచెత్తింది ప్రేక్షకుల్ని. లేచి వెళ్ళేముందు స్టేజ్ కి దగ్గరగా వెళ్ళి పది నిముషాలు కూర్చున్నాం. అమితమైన శక్తి స్వరూపాల్ని దగ్గరగా చూడ్డానికి. మోర్సల్ వాయించిన ఆయనకి పెదవి చిట్లిందిట.

పరాయి రాయి

2005-05-05T14:29:00.000-07:00

5/30/03
పరాయి , పరాయి , పరాయి - రాయి తో తల పగిలి పోతోంది.
లోబర్చుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూనే ఉంటుంది 'కలెక్టివ్' అనేది. దాని ఫార్మాట్ కి ఎందుకు లోబడాలి ?
// బిడియపు మెరుపులూ, భయపు పిడుగులతో కురుస్తున్న జడివాన జీవితం.
గడపాలి ప్రతి చినుకునీ అనుభవిస్తూ.
అది చెయ్యాలి ఇది చెయాలి పొడి చెయ్యాలి అనుకోవడం
విడిచేసి ప్రస్తుతం లో విడిది చెయ్యాలి.
ఈ క్షణం తో చెలిమి చేయాలి.

విర్ట్యుయల్ రియాలిటీ

2005-05-05T14:25:00.000-07:00

5/24/03
శుభ్రం గా తుడిచిన కాఫీ బల్ల ఉపరితలం మీద గది లోని వస్తువులన్నీ (నేల గా మారిన కప్పు భాగం మీద) తల క్రిందులుగా నిలబడి ఉండడం చూసాను. దాన్ని ఒక బేస్ మెంట్ గా ఊహించుకుంటూ ఆ విర్ట్యుయల్ రియాలిటీ లో కొంత సేపు తిరుగాడాను.
//శరీరమంతా మేధా పరమైన ఉద్వేగం - అంటే ఎలా ఉంటుంది ?

అంకె - పదం

2005-05-05T14:24:00.000-07:00

8th May,03.
“is there a number called twenteen” అని అడుగుతున్నాడు ఏడేళ్ళ అబ్బాయి. పదం నేను చూసిన నిఘంటువు లో లేదు కానీ అంకె ఉందా అని ఉద్దేశం కాబోలు. (అంత ఆలోచన ఉండి ఉండదు ఈ ప్రశ్న వెనకాల బహుశా). అలాంటి నంబర్ లేదు. “there has to be a word if there is such a number” అనుకుంటున్నా. I don’t know if this is a deep/significant question in philosophy. అంకెలకీ, గణితానికీ ఫిజికల్ రియాలిటీ లేదన్న విషయం తెలుస్తూనే ఉంది. పదం లేకుండా అంకె కి తనంతట తానుగా ఉనికి ఉందా?

**తాజా కలం **
భాష కీ, గణితానికీ మునుపు అనుకున్నంత అవినాభావ సంబంధం లేదని కొత్త పరిశోధనలు నిరూపిస్తున్నాయట
చూ. సైంటిఫిక్ అమెరికన్ పత్రిక - జూన్ 2005.

2005-05-05T14:22:00.000-07:00

6th May, 03.

కనీస(?) సౌకర్యాలు ఉండి, మంచి(?)వర్గపు మనుషులతో మెలిగితే చాలు అన్న కోరిక తప్ప ఇంకేమీ అక్కరలేదన్న స్పష్టత ఎప్పుడూ ఉంటే చాలు.
మరి ఈ స్పష్టత, వేరే కోరికలు లేని తనం చాలామందికి ఇంకొక వర్గం/పని పట్ల భయం గా పరిగణించి అవమానకరంగా భావిస్తారెందుకో. .కొన్ని విషయాలపట్ల అయిష్టం, భయం ఉంటే తప్పేమీ కాదన్న విషయం అర్ధమయినట్లనిపించదు.

2005-05-05T14:19:00.000-07:00

2nd May, 03.

కొండ నాలుక కి మందేస్తే ఉన్న నాలుక ఊడిందన్నట్లుగా ఏదో మార్పు గా వెళ్ళి వస్తే కాస్త ఈ వాతావరణం మీదా ఇక్కడి పన్ల మీదా ఇష్టం, ఆసక్తి తాత్కాలికంగా అయినా వస్తాయనుకుంటే దానికి సరిగ్గా వ్యతిరేకంగా జరుగుతోంది.

తిరోగమనం

2005-05-05T12:42:00.000-07:00

4/28/03
ఏర్ పోర్ట్ లో కళ కళ లాడుతూ కొత్తగా నైసు గా ఉన్న గుడ్డలూ, సంపదా, దీపాల కాంతులూ, వరసగా అమర్చిన కార్లూ ఏదో పరాయి భావన ని కలిగిస్తున్నాయి. మిట్టమధ్యాన్నం, ఎండవేడి, నిశ్చలంగా నిల్చున్న తాడి చెట్లు, వేడిమి తో కాగుతున్న భూమి, చల్లని చెట్టు నీడ, చెమట తో తడుస్తున్న నల్లటి రస్టిక్ మొహం గుర్తొస్తున్నాయి.
ఏమిటో తెలిసినట్లుగా ఉంది ఈ ప్రయాణం వల్ల. అసలు మూలాల్ని చూసినట్లుగా ఉంది. అందుకనే ఎంత అసౌకర్యం గా ఉన్నా వ్యతిరేక భావాలు కలుగలేదేమో. మూడేళ్ళు గా జరుగుతున్న ప్రాసెస్, ఒక రకమైన ఆలోచనా ధోరణి అంతా ఏమవుతుందో తెలుసు కోవాలన్న ఉత్సుకత తీరింది బహుశా. కొన్ని సుఖాలు లేనప్పుడు ఈ ధోరణి అంతా మాయమై పాత నేను ప్రత్యక్షమై ఇంతకు ముందు కన్నా అగ్రెసివ్ గా ఉంటాడన్న సందేహమో, భయమో తీరింది. విదేశం లో లెక్క పద్దుల గురించి సహాయం చేసినా, స్వదేశం లో ఇంకోటి చేసినా "వ్యవహారిక గోలలు" దాదాపు గా ఒకటి గానే ఉంటాయి. . మరి ఒకటి అయిష్టం గానూ ఇంకొకటి ఇష్టం గానూ కన్పడుతోంది. ఎందుకని?

// ప్రేమ చూపించే వాళ్ళు లేరు బాబూ - అదీ సమస్య అని ఆ ముసలామె రోదించడం కళ్ళముందు మెదుల్తోంది. అందరికీ అదే సమస్య అని అందామనుకుని ఆగిపోయాను. ఆమె ఏడుపూ, నా ఏడుపూ, అందరి ఏడుపూ అన్ని దేశాలలో, ప్రదేశాలలో దాదాపు గా అదే నేమో. అందరూ భిక్ష మెత్తితే వేసే వాళ్ళెవరు ? ఒక్కరు చూపితే అందరూ చూపుతారా? ఏమో !

// నా అసలు మూలంతో కనెక్ట్ అయితే ఈ అశాంతి పోతుందా? ఈ లాగుతున్న బంధాల్ని మన్నించి వాటి ప్రకారం పోతే అంతా బాగుంటుందా ?
// ఆదర్శప్రాయమైన కన్ను గురించి రాస్తున్నాడు కొ. కు. తాత్విక వ్యాసాలలో. అబ్బా ఎంత బాగుంది, ఇంద్రియాల ద్వారా మనం ప్రపంచాన్ని సృష్టించామన్న భావన. ఒళ్ళంతా తమకంతో కంపిస్తోంది. నేను అనే వాడు ఏర్పడకుండా ఈ ఇంద్రియాలు మన కిచ్చే data ని ఒట్టిగా చదవచ్చా ?

దృశ్యాదృశ్యం

2005-05-05T12:40:00.000-07:00

4/25/03
మిట్టమధ్యాన్నం. బద్ధకంగా కనిపిస్తూ నడుము వాల్చిన ఎద్దు. పెచ్చులూడి పోయిన రెండు మట్టి గోడలు. అక్కడక్కడా పడి ఉన్న కొబ్బరిమట్టలూ, చిప్పలూ. ఎండవేడి. వేపచెట్టు. ఓరగా వాల్చిన బండి. గూని తో వంగి నడుస్తున్న ముసలమ్మ. మట్టికుండలు. పెంకుటిళ్ళు. కొబ్బరిచెట్లు. నా ఆలోచన తప్ప ఇంకే శబ్దమూ లేదు. అప్పుడప్పుడు పక్షుల అరుపులు తప్పితే. కొంచెం సేపు పెద్దగా నవ్వు - కారణం తెలీకుండా. గాలీ, ఇల్లూ, పొలాలూ, ప్రకృతి శబ్దాలలోని నిశ్శబ్దం. ఇదంతా సెన్సుయల్ ప్లెషర్ గా ఫీలవడం తెలుస్తోంది.
మట్టి రోడ్డు మీద సైకిలు పోతున్న శబ్దం. పాత గోడలు. కొంచెంమసి బారిన పాత్రలు.
గడ్డి వాము దగ్గిర నెమరు వేస్తున్న బర్రె. కళ్ళతో దృశ్యాల్ని తాగడం ఆ అనందం మెదడుకు సరఫరా అవడం అంతా స్పష్టంగా తెలుస్తోంది.
// చురుక్కుమంటున్న చూపులు - ప్రతి మనిషి కళ్ళలోకి చూస్తూ అతని మస్తిష్కాన్ని వెతకడం - ఏదో జీవశక్తి చటుక్కున బయటికి రావడం - అప్రయత్నం గా వచ్చే ఒక చిరునవ్వు.

ప్రస్తుత క్షణం

2005-05-05T11:38:00.000-07:00

April 9, 03
సరే ప్రస్తుత క్షణం ఇలాగుంది. ఆ సౌకర్యాలూ, మృదువుగా స్మూత్ గా సాగే లైఫ్ స్టైల్, అర్ధం పర్ధం కనిపించని విషయాలకి మైండ్ చింపుకోవడం - అదంతా తల్చుకుంటే ఎబ్బెట్టు గా, వెగటు గా ఉంది. కొన్నాళ్ళకి మళ్ళీ ఇక్కడ పాటర్న్స్ ఏర్పడి వాటికి మైండ్ అలవాటు పడితే తర్వాత ఏమనిపిస్తుందో. అప్పుడు ఆ దేశానికి ఎగిరి పోవాలని అనిపించదా? ఏమో? నా ‘నేను’ ఏ విధంగా పెరుగుతుంది అనే దాని మీద ఆధార పడి ఉంటుందేమో..
ప్రతి క్షణం మనసులో రంగుల్ని గమనించుకుంటూ ఉంటే వచ్చే ఆనందం మాత్రం ఉంటుంది ఎలా అయినా.

మూలాలు

2005-05-03T15:18:00.000-07:00

April 6, 03.
ఏ పుస్తకాలూ, సాహిత్యాలూ ఆదర్శపుటాలోచనలూ కామాలూ లేకుండా ఈ ముతక మురికి జీవితాన్ని అచ్చం అలాగే అనుభవించాలన్న తీవ్రమైన కోరిక తీరుతోంది. అబ్బా. . "జ్ఞానాగ్ని దగ్ధ కర్మాణాం" అన్న సంస్కృత శ్లోకం రాసిన వాడి మనసులో ఎంత శుద్ధ ప్రజ్ఞ నెలకొని ఉందో.
మాసి పోయిన గుడ్డలు జాలిగా చూస్తూ ఉంటే దుమ్ము మట్టి అంటుకున్న వస్తువులన్నీ చీదరగా చిందరవందరగా మనసులో అదో రకమైన గందరగోళాన్ని కల్పిస్తున్నాయి. ఇదే నాకు ధర్మం(!?) గా కన్పించడానికి కారణమేమిటి? బాహ్య వాతావరణ శారీరక సుఖాన్ని కోరే అంశ మాయమయినట్లుగా ఉంది. I don’t know if this is indirectly increasing my “me”. నాలో ఉన్న కఠోర పరిశ్రమ కారుణ్ణి పెంపొందించే మైండ్ ట్రిక్ కాదని తెల్సు. ఏదో ఈ శరీరాన్ని ఉపయోగించుకుంటున్న భావన. I just wanted to see the genuinity of this feeling – whether it will wither away by certain environment. ఉక్క తో వేడి గా మగ్గి పోతున్న శరీరం. పళ్ళూ తోముకోవడం నించీ పడుకునే దాకా పూర్వం మైండ్ లో జరిగే నాయిస్ అంతా ఏమైంది ? ఈ పరిసరాల్లో ?
అవసరానికి మించిన కంఫర్టబుల్ లైఫ్ గడుపుతున్నప్పుడు ఎన్నోసార్లు all this is not a big deal అనుకున్న విషయం ఇప్పుడు ఇలా కన్ఫర్మ్ అవుతోందనా ఈ తృప్తి? శరీరానికి అసౌకర్యం కలుగుతూ ఉంటే చూస్తూ తమాషాగా వింతగా ఉన్న ఫీలింగ్ ని చూడడం లో ఉన్న తృప్తా ఇది ? చెక్కు చెదరని పెరగని తరగని ఏదో ఒక దానికి చిహ్నమా ఇది ? ఎన్నో ఏళ్ళనించీ దొరకని ఈ అసౌకర్యం ఎంతో హాయిగా ఉంది. This is not idealizing the discomfort but rather not thinking about any other comforts and experiencing the present as it is… "ఏడు కొండల వాడ వెంకటా రమణా" (పెళ్ళి చేసి చూడు - చక్రవాకం ట) - ముసలి కంఠం తో అమ్మ పాడు తున్న పాట అమిత మధురంగా ఉంది. ఇంకా - "మా వల్ల గుణ దోష మేమీ" "ఎవరో వారెవరో" "మధురం మధురం మనోహరం" - ఆమె లో ఉన్న ఇంత చక్కటి జ్ఞాపక శక్తి కీ కళ కీ నమస్కారాలు చెప్పుకుని మురుసుకున్నాను.
April 7 03.
నా మూలాల్ని ఈ క్షణంలో దుమ్ములో మురికిలో ఈ అశుభ్రత లో రస్టిక్ మాటలలో వెతుక్కుంటూ శరీరం జ్వలిస్తోంది. ఎన్నోసార్లు గత మూడేళ్ళలో నిద్ర లో విన్న ప్రాచీన స్మృతుల చప్పుడు ఇప్పుడు కళ్ళ ఎదుట సాక్షాత్కరిస్తోంది అనుక్షణమూ. కొన్ని లక్షల సంవత్సరాల క్రితం ప్రతి వారూ ఆఫ్రికా లోనో సుమేరియా లోనో మెసపొటేమియా లోనో భాగంట. అయినా వాటితో ఇప్పుడు ఆ అనుబంధం చప్పుడు వినగలమా? కానీ పిఠాపురంలో మా మాతామహులు శృతి చేసిన వీణల చప్పుడో కావలి బుడమ గుంట లో పితామహులు అరక దున్నుతూ జీవితాన్ని గురించి చేసిన ఆలోచన ఎంతో దగ్గరగా, దాన్ని గురించి తెలుసుకోవడం ఎంతో ఆసక్తి కరంగా ఉంది. చెమట, వేడి, దోమలు అప్పుడప్పుడు శీతల పవనాలతో కలిసివచ్చే మురుగు కంపు - వ్యతిరేక భావాల్ని కలిగించడం లేదు. ఫీలింగ్ అట్టర్లీ హోమ్. గడుపుతున్న జీవితం అంతా ఎవరికో చూపించుకోవడానికి చేసే తెలివితేటల ప్రదర్శనో లేక ఆర్ధిక భద్రత కోసం పడే వెంపర్లాటో నని హఠాత్తుగా మూడేళ్ళ క్రితం మైండ్ లో మెరుపు మెరిసిన దగ్గర్నించీ ఇది ఇలా జరుగుతుంది అని తెలుసు చివరికి. చదువు, తెలివితేటల ప్రదర్శన, నేను ను మాగ్నిఫై చేసే ఈ నాగరికత పేరుతో అలవడ్డ సుఖాల వెంపర్లాట అంతా అన్రియల్ అని తోచినా అది కూడా ఇంకొక ఫాన్సీ ఆలోచన కాదని ఎలా నిరూపించడం.. ఇక్కడికొస్తే తప్ప..

స్వాభావికం

2005-05-03T15:13:00.000-07:00

April 5, 03.
మాతృభూమి లో పడ్డాం… . sudden change in atmosphere. extreme heat – desultory gossip talk. ఒక్క నిముషం నేను పూర్వం పడ్డ బాధ పది రెట్లు మాగ్నిఫై అయినట్లు అనిపిస్తోంది. అమితమైన వేడి అలుముకొన్న ఈ కొలిమి లో - బలమైన సమ్మెట పోట్లు - సాధింపులు - భయ కార్పణ్యాల వెనక దాగి ఉన్న అసలు ? ఆర్ధికానికి అమిత భయంకరమైన ప్రాముఖ్యం ఇచ్చు కోవడం వల్లనా ఈ స్వీయ రక్షణ కవచాలు ఏర్పడ్డాయి మనుషుల మధ్య ? లేక అది ఇటా (వైస్ వెర్సా?)
మురికి ఇరుకు గదులు - వేడి - చట్టున వీచిన శీతల పవనం - మళ్ళీ అమితమైన వేడి - ఒక చిన్న పెళుసు మాట పైపైనే - అంటుకున్న నిప్పురవ్వ - తారాజువ్వ లా ఎగిసిన ఎమోషన్స్.. ముదిమి చేత మైల్డ్ అవబడ్డ భావాలు. డైల్యూట్ అయిపోయి మనసుకు అందకుండా చేజారి పోతున్న క్షణాలు. మళ్ళీ గ్రీష్మ తాపం. కొంచెం చల్లని గాలి. చదువు చెప్పించుకున్న బాలిక.
కళ్ళూ మిరుమిట్లు గొలిపే సంపద, అనేక వృక్ష, పుష్ప, ఫల జాతులతో కూడిన విశాలోద్యానవనపూరితమైన ప్రదేశాలలోంచి ఒక్క సారిగా ఇరుకు గదుల మనసులలోనికి వెళ్ళినా ఏమీ వ్యతిరేక భావం కలగదు. చప్పున అర్ధమవుతున్న 'స్వాభావికం' అన్న మాట.

ప్రయాణం లో ఫెర్మాట్ థీరం

2005-05-03T15:10:00.000-07:00

April 3, 03.
It is almost like a big animal – this airport – with all its huge buildings, roads, cars, people – police officers with piercing looks - హడావిడి గా తిరుగుతున్న మనుషులు.
The whole thing – “system” – used to make one feel very small petty and inferior. చిన్నప్పటినించీ వేరే వర్గానికి చెందిన (వాళ్ళని తను అనుకుంటున్న) మనుషుల్ని చూస్తే భయం, భయం, - ఇంకా భయం - మరి కొంచెం ద్వేషమేమో.. ఒకడి చిన్నప్పటి మధ్యతరగతి పరిస్థితులకీ, ఆలోచనలకీ భిన్నమైన వాతావరణం ఏది చూసినా నిస్సహాయత తో కూడిన భయం.
4/4/03
విమానం లో కొన్ని (తరవాత మర్చిపోతానేమోనని)
పుస్తకం చదవడానికీ అదే విషయం రికార్డ్ చేసింది వినడానికీ ఎంత తేడా ? అదేమిటో Eckhart Tolle ఉపన్యాసం CD విన్నాక తట్టింది. మైండ్ లో ప్రతీ క్షణానికి ఉన్న నెగటివిటీయో లేక పాజిటివిటీయో లేక ఇంకేదో ఒక టింజ్ చదువుతున్న దానికి అంటుకుంటూ ఉంటుంది. ప్రతి వాక్యానికీ విడివిడి గా కాక పోయినా మొత్తం విషయానికి నా టోన్ యొక్క కలర్ కొద్దో గొప్పో అంటుకుంటుంది (ఆ రాసిన విషయం లో అది లేక పోయినా) కానీ వినేటప్పుడు ఈ లేబులింగ్ కొంచెం తక్కువగానే ఉంటుందనిపించింది. చెప్పే వాడి కంఠం లోని భావం మైండ్ వేసే ఇమేజ్ ప్రభావాన్ని కొంచెమైనా తగ్గిస్తుంది.
****************
యుటక తనియామా, గోరో షిమురా ప్రతిపాదిత పాఠాలని (conjecture కి తెలుగు) నిరూపించాడట వైల్స్ గారు. ఈ వాక్యం ఎలా చదవాలో రాత లో ఎలా ఎక్స్ ప్రెస్ చెయ్యడం ?
ఎవరో సియస్సారో, విన్నకోట రామన్న పంతులో లేదా గోవింద రాజుల సుబ్బారావో పోనీ వీరభద్రరావో - వీళ్ళ మాడ్యులేషన్ లో fermat theorm కధని చెప్పాలి. **
ఎన్నో దశాబ్దుల క్రితం ప్రతిపాదించారు ఒక సిద్ధాంతాన్ని యుటక తనియామా, గోరో షిమురా లు.. కానీ నిరూపించలేదు.. ఎక్కడో కొడితే ఎక్కడో తగిలిందన్నట్టు, వీళ్ళ ప్రతిపాదనల్ని గనక నిరూపిస్తే , వందల సంవత్సరాలుగా కొరకరాని కొయ్యగా పడి ఉన్న ఫెర్మాట్ చివరి సమస్య పరిష్కార మవుతుందని కొంత మంది గణకులు విహార యాత్ర లో నిరూపించారుట. దాన్ని ఊతంగా చేసుకుని వైల్స్ గారు ఎన్నో ఏళ్ళు రహస్యంగా ఒక్కడే పని చేసి యు. త. & గో. షి. ల సిద్ధాంతాలని నిరూపించాడట. నిజానికి యు. త. గో. షి. లకే అసలు మూలపు క్రెడిట్ దక్కాలేమో.. **చూ. ఫెర్మాట్స్ ఎనిగ్మా - సైమన్ సింగ్

చూపులు

2005-05-03T10:37:00.000-07:00

3/15/03
శరీరాన్ని కాల్చుకుతింటున్న చూపుల్ని అసహ్యించుకోకుండా, అలాగని ఎంజాయ్ చెయ్యకుండా ఒక అమ్మాయి పెద్ద మనసుతో ఇలా అందిట .. కళ్ళనిండా నీళ్ళతో. "ఇన్ని వేలమందికి బేసిక్ బయలాజికల్ నీడ్ తీరకుండా ఇంత వికృతంగా కృతకంగా మార్చిన ఈ సమాజం, వ్యవస్థ ఏర్పడడానికి కారణమైన నీచ, రెప్రెసివ్ సంస్కృతి ఏది? ఎందుకు మీరు ఈ పురాతన సదాచార అని పిలువబడే నికృష్టమైన దీనిని పట్టుకుని వేళ్ళాడుతున్నారు? " ఆహా ఎంత అందమైన కల్పన? (ఆ అమాయి కి పేరు కూడా ఇదే పెట్టొచ్చు కధగా రాస్తే)
అసలు కోరిక యొక్క నిజ స్వరూపాన్ని చూస్తే ఎవరికీ హాని కలిగించని మంచి సంప్రదాయం దానంతట అదే కుదురుకుంటుంది.

కళ్ళు

2005-05-03T10:31:00.000-07:00

3/14/03
నిన్నా మొన్నా అమితమైన బాధతో అశాంతితో నిద్ర పట్టక దొర్లుతూంటే ముసురుతున్న ఆలోచనలు తల నిండా.. అకస్మాత్తుగా కొన్ని క్షణాలలో ఎక్కడి నించో పొడుస్తున్న అక్షర సముదాయాలు.. కవి తను రహస్యంగా అసహ్యించుకునే వాటిని.. ఇంకా ఏవేవో మాటలు చప్పున గుర్తుకు రావడంలేదు. ఏమైనా ఆ ఉద్వేగం లో రాయాల్సిందే కానీ వాటిని సొంతం చేసుకుని ప్రయత్నించి (అంటే గుర్తుంచుకుని) తరవాతెప్పుడో రాయాలంటే పాచి పోయిన అన్నంలో రుచి వెతుక్కున్నట్టు గా ఉంటుంది.. ప్రస్తుతానికి తోచింది రాస్తే..
కొన్ని రోజులుగా చెడ్డ ఆలోచనల సర్పం కాటు తిన్న మెదడు లో ఉత్పన్నమైన బాధ అంతా శరీరం అంతా వ్యాపిస్తోంది ఒక మనిషికి. "యాగ యోగ త్యాగా భోగ ఫలమొసంగే.. అని మొహం కండలు ఉబికిస్తూ అతి తీవ్రమైన అగ్రెసివ్ మైండ్ తో పాడుతూ ఒకడు. "అమ్మా, అయ్యా, ఆ.. " అని నచ్చు స్వరం లో గుమ్మడి పాత్రని అనుకరిస్తూ ఇంకొకడు. ఈ ప్రాజెక్ట్ లో ఎన్ని గంటలు అని తక్కెడ లో బిల్లింగ్ రాళ్ళు ఒకవైపు వేస్తూ, ఇంకొకవైపు మనషుల్ని(అనగా కన్సల్టెంట్స్) తోలుతున్న ఒక అధికారి (అనగా మానేజర్) - అబ్బా ఆ సెట్టింగ్ రాకపోతే ఇది ఎలా నడుస్తుంది? వాడికి దాన్నిగురించి ఉత్తరం పంపావా అంటున్నారు ఇంకొకరెవరో. అనేక వందల సముదాయాల ఆలోచనలతో మండుతున్న నెగడు ఈ మెదడు.

కళ్ళు - we would not have eyes had we all not been part of the same god (or its debris?) అంటున్నాడెవడో. కళ్ళ మీద కత్తులతో వత్తినట్లుగా ఉంది ఈ భయం చేత. I can see how my eyes are affected by my mind. తప్పు జరిగితే కళ్ళు పోతాయన్న మాటకి అర్ధం తెలిసినట్లుగా ఉంది. One thing that is so extremely difficult is to keep this emotion without reacting and also see it without running away nor enjoying it.. ఈ భయం on its own enjoyable కాకపోయినా అది తెరిచే ద్వారాల గుండా ప్రయాణిస్తే వచ్చే sensual satisfaction కి లొంగి పోకుండా (అంటే జంతు ప్రవృత్తి ని తృప్తి పరచే వయొలెన్స్ కి సరెండర్ అయి పోకుండా ఉండడం ఎంత కష్టమో తెలుస్తోంది. భయం కళ్ళని ఇలా వత్తిడి కి లోను చేయడం కాక ; - భయం తోనే జీవించాలనీ ఇంకెక్కడికీ పారిపోకూడదనీ చేసే ప్రయత్నం లో వచ్చిన రెసిస్టెన్స్ అయ్యుండవచ్చు ముఖం అంతా నొక్కుతున్నట్లు అన్పిస్తున్న ఈ భావన.
ఆధునిక మానసిక శాస్త్రం ఇలాంటి రాతల్ని చూస్తే ఎన్ని జబ్బుల పేర్లు ఏకరువు పెడతారో.
ఏది నిజం ఏది అబద్ధం ఏది ప్రమాణం ఓ మహాత్మా ఓ మహర్షీ ..
//ఎందుకని ఆధ్యాత్మికానికీ ఈ సోకాల్డ్ ఆధునిక సమాజ జీవితానికీ పొసగదు జనరల్ గా? నాలో ఉన్న సమస్త భావాల్నీ వేటికి వాటిని విడిగా చూస్తూ అనుభవిస్తూ జీవిస్తూ ఉండాలంటే ఆధునిక సమాజంలో అవకాశాలు తక్కువయిపోతున్నై. When I have fear, elation, anger, goodness, violence, benevolence – I am not supposed to display them as they are. Of course, చాలా కొద్ది మంది ఉన్నత సంస్కార జీవుల మధ్య కుదరచ్చు. కానీ నూటికో కోటికో ఉంటారు అటువంటివారు. ఎక్కడికక్కడ భావాలని అణచుకొని ధన సంపాదన కోసమో ఇతర material practical considerations కోసమో పరుగులెత్తాల్సొస్తూంటే తీరి కూర్చుని సెల్ఫ్ లోకి వెళ్ళే వీలెక్కడ ?

బాధ

2005-05-03T10:28:00.000-07:00

March 10, 03.
ఈ అమితమైన బాధ ఏమిటి ? నరాలను కోస్తున్నట్లుగా కాళ్ళూ చేతులూ చచ్చుబడినట్లుగా ఫీలింగ్.. ముఖం మీద ఎవరో ఇనప అచ్చులతో వత్తినట్లుగా బాధ.. ఏ రకమైన సంఘటనలు జరిగితే ఈ బాధ ఉపశమిస్తుందో మనసు గాలిలో తేలియాడుతుందో తెలుసు. కానీ అవి జరగాలని ప్రయత్నిస్తే ఆ ఎస్కేప్ వల్ల తరవాత ఎంత సంఘర్షణ అనుభవించాలో కూడా తెలుసు. అందుకని ఈ బాధని బాధగానే అనుభవిస్తున్నాను.

స్తబ్ధత

2005-05-03T06:06:00.000-07:00

2/23/03
అతి తీవ్రమైన నిరాసక్తి. ఏం చేస్తే పోతుందో మనసంతా మళ్ళీ ఎక్సైట్ మెంట్ తో నిండి గాలి లో ఎగరాలంటే ఏయే సంఘటనలు జరగాలో తెల్సు. కానీ అవి కావాలన్న కాంక్ష, ఈ మాంద్యం పోవాలన్న కోరిక బొత్తిగా లేనట్టుంది. కూరుకుపోయి ఆనందించడానికీ, విడివడి దానివంక చూడ్డానికీ మధ్య ఉన్న సన్నటి గీత మీద అటూ ఇటూ తిరుగుతోంది మనసు - నాల్గు రోజులుగా. బయటి ప్రపంచ సంబంధం లో ఉన్న స్తబ్ధత వల్ల ఇదంతా అని స్పష్టంగా తెలుస్తూ ఉన్నా, ఏ పనీ చెయ్యకుండా అసలు ఈ సంబంధం లోని స్తబ్ధత వెనుక ఉన్న భయాన్ని చూడాలను కుంటుంది మనసు. తీరని కష్టమైన కోరికలెందుకు దీనికి ? శరీరం అంతా అలముకుంటున్న భయద్వేషాల నించి తప్పించు కునే అవకాశం ఉన్నా పోదెందుకు?

ప్రసారం

2005-05-03T06:04:00.000-07:00

2/14/03
ఇంకోళ్ళు చెప్పే మాటకీ సలహాకీ ( సహృదయంతో) విలువ అస్సలు ఉండదా? ఎవడిది వాడు చూస్కోవల్సిందే అనుకున్నట్టయితే కమ్యూనికేషన్ అంతా వృధాయేనా అని అడిగితే సమాధానం ? కాదు అనే. ఎవడికి వాడు తానుగా చూసి అనుభవించి తీసివేస్కోవలసిందే. కానీ అది ఏమిటో ఎరిగినవాళ్ళు చెప్పినపుడు వినేవాడు ఇంటెన్స్ అటెన్షన్ తో -'నేను' ప్రతిబంధకమవకుండా కనక వింటే అది హఠాత్తుగా అర్ధమవచ్చు. చెప్పటం, బోధన వీటి విలువ అప్పుడు తెలుస్తుంది. ఎవరో మహానుభావుడు " 'నేను' అని నువ్వు అనుకుంటున్నది నిజం కాదు" అని చెప్పగానే నిసర్గదత్తుడు గారు గుడ్డిగా నమ్మేసినట్లనిపించదు.. వేరే వ్యతిరేక ఆలోచనలేమీ లేకుండా సూటిగా దానిలోని సత్యాన్ని ఆయన చూసి అనుభవించినట్లనిపిస్తుంది.

పోరాటం

2005-05-02T20:05:00.000-07:00

feb 1, 2003.
ఏడేళ్ళ అబ్బాయి అంటున్నాడు. I want to be shouted at by my mom.. because it makes me feel stronger in a fight or argument.. అదిరి పోయాను. అంత డైరక్ట్ గా చెప్తూంటే. పోరాడడానికి ఎంత ఎమోషనల్ బలం ఉందో - తరాల తరబడి వాటిలో మజా పొందడానికి అలవాటయిన జన్యువులు తమ కవాటాలను ఆ సన్నివేశాల కోసం ఎంత బాగా తెరిచి ఉంచి ఆహ్వానిస్తాయో - ఇదంతా ఒక్క ముక్కలో విన్నట్టుగా వుంది.

ప్రదర్శకుడు

2005-05-02T20:02:00.000-07:00

12/16/02
ఒంటరి ప్రయాణంలో దిగులు. చేయి అందించేవాడు ఉన్నా ఇంకోకడి వల్ల జరగకుండా నా (అలాంటి దేమన్నా ఉంటే) లోంచి రావాలని యావ. బేసిక్ ఒరిజినల్ 'నా' అనేది ఏమిటో ఆ బ్రహ్మ పదార్ధం ఎలాంటిదో మనకి తెలీదు.
ఇదంతా మెటాఫరికల్. అందించేవాడూ, ఇంకొకడూ, దిగులూ - ఇవన్నీ పదాలే. అసలు పాయింట్ మెదడు లో రగులుతున్న ఆందోళనలూ, భయాలూ, వడివడి గా పరిగెత్తే ఆలోచన - కోరికల వలయావర్తాలలో సుడులూ, సెగలూ, మారువేషాలలో వెంటాడే ముసుగు మనుషులూ, మాటలూ, పాటలూ - దీన్నంతటినీ దిగులు అన్న పదం సూచించగలదా ? ఇక దీన్నించి తప్పించుకుని పోయి, ఈ మంటని చల్లర్చకుండా ఆ వేడిని భరిస్తూ (దానిలో కాలిపోవడం, లొంగి పోవడంకాదు) బాధ పడడం - ఇంకోళ్ళని అనుకరించకుండా ప్రాక్సీ గా అనుభవించకుండా ఏదో తెలుసుకోవాలనే ప్రయత్నం.
///ఈ ప్రదర్శకుడి యావంతా ఏమిటి ? ప్రతి ఆలోచనలో, సంభాషణలో చూపులో కల్పనలో అన్నింటి వెనకా ఉండి నడిపించే ప్రదర్శకత్వం సాలెగూడు లాగా అల్లుకుపోయింది. ఎప్పుడూ ఇంకొకరు తన గురించి ఏర్పరుచుకోబోతున్న ఇమేజ్ గురించి ఆలోచించడం నా లో ఉన్న "ప్రదర్శించి లొంగ దీసే" అగ్రెషన్ కి నిదర్శనం. కదిలే ప్రతి ఆలోచననూ గమనిస్తూంటే - స్లో మోషన్ లో - బయట పడుతున్న చెడ్డతనం.

విశ్వాల్గారిధమ్

2005-05-02T19:57:00.000-07:00

12/8/02
ప్రపంచాన్ని కంట్రోల్ చేసే బేసిక్ అల్గారిథమ్ కోసం వెతుకుతున్నారట స్టీవెన్ వోల్ఫ్రామ్*గారు. ప్రపంచంలో నేనూ ఒక భాగం కాబట్టి అది తెలిస్తే 'నా' సమస్య పరిష్కారమౌతుందా అందరికీ ? విశ్వజననం, కాలం లాంటి వాటికన్న మనసు లో జరిగే దాన్ని పట్టుకోవడమే ముఖ్యం నాలాంటి మామూలు మానవుడి కి.
// ఉన్న భయ ద్వేషాసూయల్ని చూస్తే, చిన్నతనపు అబ్యూస్ వల్లనో, ఆ సంక్షోభ బాల్యపు ప్రేమ రాహిత్యం వల్లనో అనిపిస్తుంది. ఇట్లా లీనియర్ గా కారణాలు వెతకడం ఎంత ఆనందం ? కారణం వెతకడం అనే కాసల్ ఆపరేటర్ మెదడు లో వైర్ అయిపోయి ఉంటుందంటున్నారు శాస్త్రజ్ఞులు. డోర్ బెల్ మోగగానే తలుపు తీయాలంటే ఈ ఆపరేటర్ అవసరం. శాస్త్ర జ్ఞానం పుట్టుక, పెంపు అంతా దీని వల్లే జరిగిందనేది స్పష్టం గానే ఉంది. ఈ కారణాలు వెతకడం వెనక ఏదో తెలియ రానిదీ, తెలియ లేనిదీ తెల్సుకోవాలన్న ఆకాంక్ష, అసంతృప్తి, అశాంతి..

* a new kind of science - by steven wolfram - ఈ పుస్తకం లో చివరికి చెప్పిన ప్రశంసలు బుద్ధుడు చెప్పినట్టుగా అనిపిస్తాయి.

ఆధ్యాత్మిక పరిష్కారం

2005-05-02T16:04:00.000-07:00

Sept 7, 2002.
ప్రతి సమస్యకీ ఆధ్యాత్మిక పరిష్కారం ఉంటుంది - ప్రేమ నిజంగా ఉంటే చాలు - ఏది ఎలా జరిగినా మంచికే - అంతా మన perception లోనే ఉంది - వగైరా మాటల్ని చాలామంది ఆధునికులు హేళన భావం తో చూస్తారు. ఈ రకమైన దృష్టి - జరుగు తున్న దంతా ఇప్పటిదాకా మనకి మనమే పేర్చుకుని ఉన్న దానికి కొనసాగింపు అనీ 'నేను' కరగడం ద్వారా భౌతిక పరిస్థితి మారడానికి అవకాశం ఉందనే దృష్టి - 'స్వ' బాగా తగ్గి పోవడం వల్ల వచ్చే paradigm shift అని అన్నా అర్ధం అవడం కష్టమే - ఆ మాటని సోకాల్డ్ పాప్ సైకాలజీ సెల్ఫ్ హెల్ప్ గురువులు బాగా అరగదీసి వాటి చుట్టూ ఒక ఆరా కల్పించారే…
//సుందర చైతన్యానంద గారు వార్త లో రాస్తున్నారు. - మనకి శరీరాలు వేరైనా మనసులు ఒకటే; ఎన్నటికీ విడిపోగూడదు అని తీర్మానాలు చెయ్యడం, అలా ముందు విడిపోవచ్చన్న భయం వల్లనే అని! - ఉన్నది ఉన్నట్టు గా చూడడం అన్న శీర్షిక పెట్టారు - బుద్ధిష్టుల ని తలపిస్తూ..

// ఎగువ మధ్యతరగతి భార్యాభర్తల మధ్య ఒక ఆదర్శ ఇమేజ్ ప్రకారం ఎంతో సహజం గా వున్నట్టనిపించే నటన అలవడుతుంది ఇక్కడ సమాజంలో - ఎవరైనా ఇంటికి వచ్చినప్పుడు గానీ ఏదైనా కమ్యూనిటీ కార్యకలాపాలలో పాల్గొనేటప్పుడు గానీ - ఉన్నట్టుండి కక్షలూ కావేషాలూ మాయమై గౌరవనీయమైన రిలేషన్ షిప్ ప్రొజెక్ట్ చెయ్యబడుతుంది ఎలాగో. ఇలా స్పర్ధలు వచ్చినపుదు అలాంటి ఆక్టివిటీస్ లోకి జారిపోవడంకూడా ఒక రకమైన సొలూషనే. లేనిదాన్ని (లేదా వివాహ బంధంపేరిట ఎక్కడో మూల అణగారి మిణుకు మిణుకు మంటున్నదాన్ని) బాగా ఉన్నట్లు చూపడం - ఎస్కేప్ వల్ల ద్విగుణం బహుళం అయ్యే బాధకన్నా దీన్ని ఎదుర్కోవడమే మేలు.

20 th Sept
దైనందిన జీవిత వ్యవహారాలలో 'స్వ' ని పెంచుకోవడం కోసం ఘర్షణ బాగా తగ్గిపోతే
'స్వ' మాయమయే ఇతర సుఖాల వెంపర్లాట (లైంగిక etc.,) ఉండదంటున్నాడాయన.
Oct 20
ఆధ్యాత్మిక రచనలు చేసిన ఒక ఆఫ్రికన్ అమెరికన్ మహిళ కొన్నాళ్ళ క్రితం అంటోంది (సి-స్పాన్ లో)…
If somebody comes to me and says ‘I am a Christian’, I’ll be very surprised because I’m trying to be one for the past several years. And I’d ask ‘ have you already become a Christian ?
ఈవిడ పంజరాన్ని తప్పించుకునే పక్షులు అనో అలాంటి అర్ధం వచ్చే ఏదో పేరు గల పుస్తకం రాసింది.
అలాగే చాలా జంట లు చెప్పాలేమో - we are living together for the last several years, trying to get married. అని…

"హై పిచ్"

2005-04-21T09:49:00.000-07:00

8/30/02
దాటుకున్నవాడు చేసే పనిని ఆపాలని రూలేం లేదు. వాడిష్టం(!?) మానొచ్చు మానక పోవచ్చు. మానడం అనే చర్య దాటాడు అనడానికి గుర్తు కాదు అన్ని సందర్భాలలోనూ…
పొద్దుణ్ణించీ నిస్త్రాణ గా ఉంది. మధ్యాన్నం నించీ మళ్ళీ సుఖపు షాట్లూ, హై లూనూ. ఇదంతా ఏదో డ్రగ్స్ తినే వాళ్ళ భాష లాగుంది కాబోలు. నిజానికి రెండున్నర నెలల నించీ ఒంటరిగా మాట్లాడుకున్న మాటలూ, విధవిధాలుగా చేసిన (అట్ట) హాసాలూ, ఆడిన నాట్యాలూ, వేసిన వేషాలూ ఎవరైనా చూసి ఉంటే (దేవుడు వాళ్ళని రక్షించు గాక!) ఏదో డ్రగ్ ప్రభావంలో ఉన్నాడనో లేక బాగా ముదిరిన పిచ్చి వాడనో అనుకోక మానరు - నా మట్టుకు నాకు జీవితం లో క్లారిటీ ఎంతో పెరిగినట్టు అనిపించినా - ఎవడి పిచ్చి వాడి కానందం!
//మెమొరీ కి కమిట్ చేయాలన్న కోరికా, సంగతుల్ని స్వాధీన పర్చుకోవాలన్న తృష్ణా లేకుండా కాసెట్ పెట్టుకుని పద్యాలు వింటూ పాడుకుంటూ ఉన్నా. అయినా బంధుమిత్ర సమాజ పరివారాలు ఆడియన్స్ గా ఊహించబడుతూనే ఉన్నారు. ఆ ధాటి ని భరించలేక శరీరం అంతా వేడి గా ఉంది.
///రెండు సంవత్సరాలుగా మనుషుల్తో మాట్లాడేటప్పుడు ఎదుటి వాళ్ళ కళ్ళలోకి లోతుగా సూటిగా చూడడం.. ఇది ఆధునిక సమాజం లో అమర్యాదగా పరిగణిస్తారేమో తెలీదు. ఏదో వెతుకుతున్నట్టూ, అవతలి మనిషి లోపలికి చొచ్చుకు పోయి కనెక్ట్ చేసుకోవాలన్న కోరిక కాబోలు ఇదంతా.. మనిషికీ మనిషికీ మధ్య ఏదొ బేసిక్ కోర్ లవ్ అనే పదార్ధం ఉందని తెలుస్తూంటుంది ఇలా కళ్ళలోకి చూస్తుంటే. మళ్ళీ ఎప్పుడైనా వివరంగా ఈ కళ్ళ లోకి చూడటం గురించి రాయాలి ఇప్పుడు ఓపిక లేదు.
/// మనలో లేని గుణాలు ఉన్నట్టుగా నమ్మించి అయినా సరే ఎదుటి వాళ్ళని సంతోషపెట్టి తద్వారా మనం ఆనంద పడుతూ ఒక రకమైన తృప్తి పొందడం -- చాలానే ఉండేది. డబ్బు కోరికలూ, ఇమేజ్ కోరికలూ తీరి - కొంత వరకూ 'చూసిన' తర్వాత ఇప్పుడు బాగానే తగ్గింది.

బహుశా తనం

2005-04-01T10:55:00.000-08:00

8/31/02
ప్రాబబిలిటీ కి సంభావ్యత అన్న సంస్కృతం వాడకుండా ఉండాలంటే ఇంకొక తెలుగు మాట ఉందా ? అంతా (అన్) లైక్లీహుడ్ లోనే ఉందంటున్నారు ఆధునిక భౌతిక శాస్త్రజ్ఞులు. తమాషాగా అయినా థాంక్స్ గివింగ్ పండగ కి సాదకం తయారవాలంటే మైక్రోవేవ్ ఓవెన్ ని సిద్ధం చేసి మార్కెట్ లో ఉన్న టర్కీ దానంతట అదే ఓవెన్ లోకి రావడం కోసం ఎదురు చూస్తాడుట క్వాంటం ఫిజిసిష్టు. అది తరవాత క్షణమో, తరవాతి సంవత్సరమో, లేదా ఒక బిలియన్ సంవత్సరాల తర్వాతో - లేదా విశ్వపు జీవిత(!) కాలం లో ఎప్పుడైనా రావచ్చు.*
గమనించే వాడిని బట్టి ఎలక్ట్రాన్ తన ప్రవర్తన ని సంతరించుకుంటుందట. ప్రపంచం అంతా నీ వల్లనే రియాలిటీ ని ఆపాదించుకుంటోంది అంటే ఆలోచించడానికి నిరాకరిస్తారెందుకో? అన్నీ వేదాల్లోనే ఉన్నాయష అని సుఖంగా పొట్ట నిమురుకుంటూ అరమోడ్పు కన్నులతో వాదించే వాళ్ళకి రియాక్షన్ చాలా వరకూ ఈ సోకాల్డ్ ఆధునికుల అవహేళనా భావమంతా…

*ఈ ముచ్చట ఉన్న పుస్తకం - సెల్ఫ్ అవేర్ యూనివర్స్ - అమిత్ గోస్వామి