నమస్తే

*****కృతజ్ఞత*****
Thanks a lot to Aksharamala.com. This blog is using the paid version of Aksharamala with Goutami font. View this with Windows XP.
This link can help other OSs -http://telugudisplay.blogspot.com
Email me at rajapiduri@gmail.com

మనసు, మౌలిక బాధల గురించిన కొన్ని ఆలోచనలివి. కొన్ని చోట్ల భాష, విషయాలూ మానసిక కల్లోలం కలిగించే విధంగా ఉండవచ్చు. ఆయా క్షణాలలో కలిగిన వివిధ మానసిక స్థితులనూ, అహం వేసే వేషాలనూ, ఆలోచనలనూ రికార్డ్ చేయడమే ఉద్దేశం.
ఇవి జ్ఞాన విస్తారక ప్రతిపాదనలో, శాశ్వతసత్య తీర్మానాలో కాదు.

"ఎప్పటికి అనుభూతమెద్దియొ
అప్పటికి అది నిక్కువంబె" (గురజాడ)

నిర్-ఈశ్వరుడి ప్రత్యక్షం

"దేవుడు లేడు అని నేనన్నప్పుడు నా ఉద్దేశం దేవుడు ఉన్నాడు అని. ఇది ఎవరికర్ధం అవుతుంది ? … నిరీశ్వరుడే ప్రత్యక్షమై నేనున్నాను అంటే నమ్మకం లేకుండానే నమ్మకాన్ని ప్రకటిస్తాను." (శ్రీశ్రీ - చరమరాత్రి కధ నించి) (from "Charama Raatri" - story by SriSri)
******************
రమణుడిని దీక్షా స్వీకారం చేయాల్సిందని ఒక స్వామి వారు భక్తి తో వేడుకున్నాడట. 'ర' అనుజ్ఞ ఇస్తే అన్నిసామాన్లతో మఠాధిపతే అక్కడికి వచ్చి దీక్ష ఇవ్వగలరనీ, అఖండ కాషాయం ఇష్టం లేకుంటే ఆ కౌపీనమైనా కాషాయం గా ధరించవలసిందని ప్రార్ధించి "నేను కొండ దిగి భోజనం చేసి మూడు గంటలవేళ కు తిరిగి రాగలను. అనుగ్రహించాలి" - అని చెప్పి వెళ్ళాడట.
తరవాత (రమణుని మాటల్లోనే)--కాస్సేపటికల్లా ఒక వృద్ధ బ్రాహ్మణుడు ఒక మూట పట్టుకొని వచ్చాడు. ముఖం ఎప్పుడో చూచి నట్లే ఉన్నది. ఆ మూట లో పైన పుస్తకాలున్నట్లు తెలుస్తూ ఉన్నవి. వచ్చీ రావడమే ఆ మూట నా యెదుట పెట్టి చిరపరిచితుని వలె "స్వామీ నేను ఇప్పుడే వచ్చాను. స్నానం చేయలేదు. ఈ మూట చూచేవారు ఎవరూ లేరు. కొంచెం చూచుకో" అని చెప్పి వెళ్ళాడు. వారటు వెళ్ళగానే ఎందుకో నాకు మూట విప్పి పుస్తకాలు చూద్దామన్న బుద్ధి పుట్టింది. మూట విప్పగానే అరుణాచలమహాత్మ్యం అన్న సంస్కృతాక్షరాలున్న గ్రంధం నా కంట బడ్డది. ఈ మహాత్మ్యం సంస్కృతం లో కూడాఉన్నదన్నసంగతి నాకు లోగడ తెలియదు. అందువల్ల ఆశ్చర్యం కలిగి పుస్తకం తెరిస్తే ఈశ్వర వాక్కు గా స్థల విశేషాన్ని గురించి చెప్పిన ఈ శ్లోకం కంట పడ్డది.
'యోజన త్రయ మాత్రేస్మిన్......
ఈ అరుణగిరి కి మూడు యోజనముల లోపల నివసించే వారికి ఆచరించదగిన దీక్షాదులేమీ లేకున్నప్పటికీ పాశ రహితమైన నా సాయుజ్యము సిద్ధము. ఇది నా ఆజ్ఞ'
ఆ శ్లోకం చూడగానే-ఆ సరి సరి. ఆ శాస్త్రుల వారికి చెప్పేందుకు ఇది సరియైన సమాధానం గా దొరికిందని, వెంటనే ఆ ఒక్కటీ కాపీ చేసుకొని ఆ వృద్ధ బ్రాహ్మణుడు ఎక్కడ రాబోతాడోనని యధాప్రకారం మూట కట్టి పెట్టాను. సాయంత్రం శాస్త్రుల వారు రాగానే ఈ శ్లోకం చూపాను. వారు మరి మాట్లాడక అతిశయించిన భయ భక్తులతో నమస్కరించి వెళ్ళారు….. .
ఇదే విధంగా ఎందరో వారి వారి మార్గాలకు తిప్పాలని చూచే వారు. వట్టి వట్టి మాటలెన్ని చెప్పినా సరిసరి అనేవాణ్ణే గాని దీక్షా స్వీకారం చేసుకోండి అని అంటే మాత్రం ఒప్పేవాణ్ణి కాదు. తప్పుకునేందుకు ఏదో ఒక ఉపాయం దొరికేది. పద్యాలు వ్రాయడం అంతే. నేను గా సంకల్పించి ఒక్కటీ వ్రాయలేదు. ఏదో ఒక కారణం పెట్టుకొని ఎవరో ఒకరు అడిగేవారు. ఏదో ఒక ప్రేరణ తో వ్రాసేవాణ్ణి. అంతే. "
(సూరి నాగమ్మ గారి శ్రీ రమణాశ్రమ లేఖల పుస్తకం నించి)(quoted from Smt. Suri Nagamma's book- Sri Ramanasrama Lekhalu)
*******

గండభేరుండం

20th April, 04.
అమితమైన పని. కళ్ళనిండా రక్తపు జీరలు. చిన్న లాప్ టాప్ ని చూసి చూసి. మధ్యలో హఠాత్తుగా ఏర్పడ్డ చెడ్డ స్పృహ. ఇతరులు చెడ్డగా ప్రవర్తిస్తారేమోనన్న భయపుఊహలూ, ప్రవర్తించారన్న విమర్శల వెనుక, అలా ప్రవర్తించాలన్న వాంఛ తళుక్కున మెరిసింది. తిట్ల వెనుక ఉన్న అసలు చెడ్డ బయటికి వస్తోంది. దీనికి బయట స్థితి తో సంబంధం లేదు. చెడ్డని ఆశించి, ఊహించి, తిట్టుకుంటూ క్రూరంగా ఆశగా నాలుక చప్పరించడమే దీని పని. వేల మంది పూర్వీకుల దీర్ఘాలూ, ఈసడింపులూ, వెక్కిరింపులూ, క్రూరత్వాలూ నాలో మూర్తీభవించినట్లుగా ఉంది. దానికి చక్కగా పూసిన చక్కెర పూతలు - తెలివితేటలూ, విన్యాసాలూ, ఆర్గ్యుమెంట్లూ.
18th April 04.
ఖండాంతరాలలో, మెట్ల మధ్య క్రీనీడల్లో సర్రున జారిపోతున్న కార్ల టైర్ల రాపిడి లో, విమానాల రెక్కలలో, క్షిపణుల దిగుడు చావులలో, రతి సుఖంలో - ప్రశాంతత లో వాలి పోతున్న ఆలోచనా గండ భేరుండం. అనేక ప్రదేశాలలో ఒకేసారి సంచరించాలన్న ఆతృత. గడ్డు గా పెట్టుకున్న ముఖాలు - భయాలూ, గర్వాలూ, బిడియాలూ - చెడ్డ అని ఏదైతే మనసు అనుకుంటోందో అది జరగబోతున్న వందలాది potential possibilities యొక్క వలయపు ఝంఝ. దాని వల్ల తృప్తి పడుతున్న వెకిలి తనపు అంశ. ప్రతి మాట లోనూ సన్నివేశం లోనూ రెక్కలు విదులుస్తున్న అహంకారపు గండభేరుండం. - మొన్నటి కలలో రెక్కలు విప్పి టపటపా కొట్టుకుంటూ ఆకాశం లో కెగురుతోంది. వివిధ ఫల పుష్ప వృక్ష జాతులతో కూడిన దట్టమైన అరణ్యాలలో ఉన్నదేమిటో కనుగొనాలని తిరుగాడుతోంది.

ఆమె

15/06/06.
తనని స్పృశిస్తున్న కవితో “సత్యం” ఇలా అంటోంది.

"నన్ను అనుక్షణమూ తాకుతూనే ఉండాలి. కొత్త కొత్త అర్ధాలు కనుగొంటూనే ఉండాలి. సుఖమూ, దు:ఖమూ; ఏ చక్రం లోనూ ఇరుక్కోకూడదు. చట్రంలో పడకుండా ఉండడమంటే పారిపోవడంకాదని వేరే చెప్పక్కర్లేదుగా. "

నన్ను అనుభవిస్తూనే అనుభవించకుండా ఉండగలవా ? అని అడుగుతున్న ఆమె కు నువ్వు చెప్పే సమాధానం ?

అనలము

19th Dec 05.

అలము అంటే చాలు అని అర్ధం (ట). చాలు అని ఎప్పుడూ అనదు కాబట్టే అగ్ని ని అనలము అంటారంటున్నారు. ఈ ఎడతెగని కోరికల్నీ, ఏదో అవాలనీ పొందాలనీ చేసే ప్రయత్నాన్నీ, అసంతృప్తి నీ అందుకనే మండే మంట లేదా జ్వాల తో పోల్చవచ్చు.
// ‘The truly virtuous person is incapable’ అన్న మాటకి అర్ధం one is never conscious of the capacity అని.

పడమటి గాలి

18th Dec 05.
మొన్న సాయంత్రం ఒంగోలు స్పందన సమితి వాళ్ళాడిన పడమటి గాలి నాటకానికి వెళ్ళాం. సంభాషణలన్నింటా ఒంగోలు యాస.
పంచలో పాలు మాలడం, పారజూళ్ళేకపోవడం, కీతాగా, కిండలా, వాడిమీద పెట్టుకున్నాడమ్మా, బల్జెప్పావుగా, నీయమ్మా లాంటి ongolisms (ఇంకా కొన్ని పచ్చి బూతులూ) కొల్లలుగా ఉన్నాయి. అలానే సినిమా సెట్టింగుల హంగులు - మోటారు సైకిళ్ళు stage మీదకు రావడం, బావిలో పడడం, మెరుపులతో కూడిన వర్షం, అగ్నిప్రమాదం - చాలా చాలా సాంకేతికమైన పని కష్టపడి చేసారు. కానీ అంత ప్రయత్నమూ అసలు "సరుకు" లేక (నాలుగు గంటలు సాగదీయడంతో మరీ) వృధా అయిపోయింది. అనవసర అర్భాటాలు తీసేసి గంటకో గంటన్నరకో కుదించుకుని ఆడి ఉంటే బాగుండేదేమో. ఒక సాంకేతిక నాటకం గా మిగిలి పోకుండా ఉండునేమో.

capacity

17th Dec 05.

రోజూ ఒక్క గంట సేపు మాత్రం మంచి గా ప్రవర్తిల్లగలను - అంటున్నాడు ఈ మనిషి. వీడి capacity అంతే. మిగతా 7 గంటలు ఏం చేయడానికీ శక్తి లేదూ, clarity లేదు. అలాంటి mind తో ఏ పని చేసినా అయోమయానికీ, గందరగోళానికీ కారణమవుతుందన్న విషయం అతి స్పష్టం గా తెలుస్తున్నప్పుడూ - కేవలం ఒక్క గంట పని చేసి మిగతా సమయం అంతా ఏ కొత్త కార్యక్రమాలు పెట్టుకోకుండా "చూస్తూ" కూచోగల అవకాశమున్నపుడు - అలానే ఉండడానికి ఏమిటి అభ్యంతరం ?

*******************************************
అవ్యాకరణి అనే శీర్షిక పెట్టి కింద ఏమిటి రాయడం ?
// చెయ్యాలనుకున్న కోరిక ఉన్నది కాబట్టి చెయ్యడమే. చేస్తున్నప్పుడు బాధ మాయమవడం చేయడానికి కారణం కాదు.

పరమ ప్రశ్న

11th Dec 04.

ఏమిటి ఈ జీవితానికి పరమార్ధం లేదా purpose అని ఎవరో అడిగితే కొంత సేపు ఊరుకుని "ఇదే- ఈ ప్రశ్న వేసుకోవడమే" అన్నాట్ట ఆయన. అంతే. ఈ ప్రశ్న లోనే ఉంది. అత్యంత తీవ్రమయిన ఆసక్తి తో, గాఢమయిన నిజాయితీ తో ప్రశ్న వేసుకోవడమే పరమార్ధం. ఆ తరవాత ఆ ప్రశ్న నిన్ను ఎక్కడి కయినా తీసుకు వెళ్ళవచ్చు. ఉన్న చోటే ఉంచవచ్చు. గట్టి గా ప్రశ్నించిన తర్వాత ఏం జరుగుతుందో ఎవరికీ తెలీదు. అదే దాని సౌందర్యం.

*****
"What is Sacred ? Is there anything sacred at all ?" అని అడిగినప్పుడు చాలా సేపు మౌనంగా ఉండి పోయాడుట ఆయన.
"What is" is The Sacred అని చెప్పాడుట.
'నా ఆలోచన అన్న కదలిక' లేనిదీ,అంటనిదీ అన్న మాట - ఎదురుగా ఉన్నదీ. అనన్యమైనదీ.
************
పరాత్పర స్వరూపమంటే అర్ధం అడిగితే ఇలా అన్నాట్ట :
"పరాత్పర రూపం అంటే పరమునకు పరమైనదేదో అదే యదార్ధమని అర్ధం"

ఏదో ?!

Nov 9, 05.

ఎన్ని స్వరాలున్నా ఏదో అపస్వరం ఉన్నట్టు :
ఎంతమంది చుట్టూ ఉన్నా ఏదో ఒంటరితనం.
ఎన్ని కళ్ళున్నా ఏదో అంధకారం
ఎన్ని తెలుసుకున్నా ఏదో జారి పోతున్న భావన.

(అక్షరకృతి - మురళి గారి ప్రేరణ)

అపరాధ భావన

August 15, 03.
ఆమ్స్టర్ డామ్, హాలెండ్ నించి వుప్పర్తల్, జర్మనీ కి రైలు ప్రయాణం లో:
భయం భయం గా దగ్గరవుతోంది సాయం కాలం
చెప్పరాని చెప్పలేని గుబులు పుట్టిస్తూ.
ఆకాశం అంతా ఏదో తెలీని వేదన అలుముకుంది
బావి గట్టు దగ్గరున్న రావి చెట్టుమీద
అంతా గోల గోల గా ఉంది.
మరి పక్షులు గూళ్ళకి చేరతాయా ?
మార్కాపురపు బాల్యం మెల్లగా వెనక్కి వస్తోంది.
ఆటలాడే సమయం అయిపోయింది.
ఇక నాన్న వస్తాడు
ధుమ ధుమ లాడుతూ కంది పచ్చడి కలుపుతూ ఉంటాడు
అమ్మ లోలోపల పళ్ళు కొరుకుతూ వడ్డిస్తూనే ఉంటుంది.
మజ్జిగ దగ్గర వస్తుంది తారాస్థాయి.
చెంబులో పళ్ళేలో గాల్లోకి లేస్తాయి.
అందరితో పోలుస్తూ అసంతృప్తి ప్రకటిస్తూ
విరుచుకు పడుతుంటాడు నాన్న.
అవును అవునవును
తప్పంతా నాదేగా నాన్నా - అవును నాదేనా
ఇప్పుడు ఆఫీసు లో ఏ పని జరిగినా జరక్కపోయినా
అదంతా నాదే బాధ్యత. అందుకనే ఈ క్షోభ.
ఎన్ని హృదయాలు తూట్లు పడాలో
ఎంత మంది 'వాంగో' లు బలి అవాలో
ఎన్ని చిత్రాలు ఛిద్రమవాలో
ఎన్ని కుంచెలు విరిగిపోవాలో
ఈ పోల్చి చూసుకోవడాలకి.
తప్పు తప్పు గా ఉందే అంతా ?
ఈ కౄరత్వానికి పరిష్కారం మార్క్సు కనిపెట్టాడనుకున్నారు.
అసలు మనిషి ని మార్చకుండా
పై పైన తూతూ మంత్రం వేసారు.
కౄరత్వం అధికారం కేవలం వేషం మార్చుకున్నాయంతే.

జ్వరం ఒక వరం

శ్రీమతి సరోజినీ ప్రేమ్ చంద్ (Srimati Sarojini Premchand) గారి "మబ్బుల అడవి" (Mabbula Adavi) కవితా సంపుటం లోనించి. చాలా చక్కటి కవిత.
_______________________________________________________
జ్వరం ఒక వరం

బాల్యంలో బడి కి ఎగనామం పెట్టే ఒక ఎత్తు.
బెడిసి కొడితే
ఆకాశం కింద గాలితో పరుగులు తీసే కాళ్ళకి
నవారు మంచం లో ఖైదు.

ఇప్పుడు గానుగ ఆపేసి
ఎద్దు కాళ్ళని కట్టి పడేసి
ఎన్నాళ్ళనించో ఊరిస్తున్న పుస్తకం
ఒక్క బిగిన చదివే అదును.

ఆల్బుఖారా చప్పరిస్తూ
బాబరు తెచ్చాడా, బుడత కీచులా
ఏ స్తానో ఈ బుఖారా జన్మస్థానం
సోమరిగా వాగే మనసుకు
సువిశాలమైన ఆటస్థలం

పిచ్చాపాటీల నుంచీ
తప్పని సరి కబుర్ల శ్రవణం నించి
ఊసుపోని ఇరుగుమ్మల నించి
రక్షించే కవచం అవుతుంది మంచం
నన్ను నాతోనే పంచుకునే స్నేహం పుట్టుకొస్తుంది.
బిరుసెక్కిన అరచేతుల్లా
కడగంటి చూపైనా ఎరగని మోచేతుల్లా
లోలోపలి లోతుల్లో
అణగారి పోయిన మోజులూ మోహాలూ
తడిమి చూసుకునే తరుణం అవుతుంది.

చనిపోయిన మామ్మ, చిన్ననాటి నెచ్చెలీ,
మాగాయ అన్నం లో మీగడేసి పెట్టిన అత్తయ్యా -
అంతా గుర్తుకొచ్చి జ్ఞాపకాల కణాలు కరిగి
కళ్ళ అంచుల్దాకా ప్రవహించే
మనోచిత్రాల స్రవంతవుతుంది.

కిటికీ లోనుంచి పిలిచే ఆకాశపు నీలం
అతి దగ్గర నేస్తాల మాటల్లా వినిపించే
కాకి అరుపు, పిట్టల కిలకిల, ఉడతల కీచుకీచులూ
చెట్లపై కదులుతున్న లేలేత ఎరుపులూ,
పచ్చి పచ్చి పచ్చలూ, పండబారిన పసుపులూ
మునుపెన్నడూ గమనించని వాటి రూపురేఖలూ

కొబ్బరిచెట్టు గంభీరంగా నిలబడి
గోపాల రెడ్డి గారిలా చేతులూపడం
కొత్తగా ఆవిష్కరించుకున్న రంగుల చిత్రపటం అవుతుంది.

నుదుటి మీద యుడికొలొన్ దస్తీ కంటే
చల్లని ప్రేమ హస్తం
వూరికే పడుకున్నా వురిమురిమి తొంగి చూడని
వంటింటి నిశ్శబ్దం
మందలింపు మాటల్లో మందులా సేదనిచ్చే
వింత తత్వం

జ్వరం వస్తే ఎందుకసలు అంత కలవరం ?

ప్రేమనగర్

Mar 11, 04.

ప్రేమనగర్ పాటలు : ఆ వీణ, గిటారు, తబలా, ఘంటశాల గొంతు లో ఖంగు మన్న ఇనుప జీర, తీగ సాగిన సుశీల - ఆ గాత్రాల వెనుక ఉన్న ఏమిటో తెలియని చల్లని, హాయైన నిశ్శబ్దం. ఊహ అప్పుడే తెలుస్తున్న రోజుల్లో విన్న గ్రాంఫోన్ రికార్డుల స్మృతులు.
పుహళేంది మామ లు పలికించిన ఆ విరుపులూ, అతి గంభీరంగా మ్రోగిన తబలాలూ, నేల క్లాసు నించీ ఎగువ మధ్యతరగతి దాకా నానా రకాలుగా విన్యాసాలు చేసిన టక్ చిక్ టక చికలూ, టింగ్ టింగ్ లూ - ఇవన్నీ వింటుంటే కలిగే స్పందన ని మాటల్లో పట్టుకోలేక పోయినా, కొంత వరకూ తెలుస్తోంది - mind ఎలా ఆలోచిస్తోందీ, ఏ రకంగా అ. నా నీ, వాణిశ్రీ నీ, వాళ్ళిద్దరి మధ్య ఉన్న setting లోని మజా నీ ఆస్వాదిస్తోందీ - ఇవన్నీ feel అవాలని ప్రయత్నిస్తుంటే ఉండే సుఖం, రంజు, రసానందం. మళ్ళీ బాలమురళి సారంగ లో అలవోకగా ఒక్క కూనిరాగం తీస్తే మొత్తం మెదడంతా blank అయి కూచుంటుంది!

చర్విత చర్వణం

Mar 8, 04.

Theory of chaos కి తెలుగు "గగ్గోలు సిద్ధాంతమా" ?
/ కొన్ని సంవత్సరాలూ, యుగాలూ కొద్ది సెకన్లలోనే గడిచి పోతాయి కలల్లో అంటున్నాడు కొ. కు.- ఎన్నో సార్లు ఇలాంటి అనుభవం మేలుకుని ఉన్నప్పుడే కలుగుతుంది సుదీర్ఘాలోచన తరవాత.
ఇంటి దగ్గర బయల్దేరినప్పుడు ఉన్న state of mind దారి లోని ఆలోచనలూ, future projections వల్ల office కి చేరేటప్పటికి పూర్తిగా మారిపోతుంది - గంట లోనే ఎన్నో ఏళ్ళు గడిచినట్లూ, మనసులో పెను మార్పులు జరిగినట్లూ, అప్పటి దాకా ఉన్న పాత approach నశించి పోయి ఏదో కొత్త జీవనం మొదలయినట్లున్న ఊహలు office లోపలికి వెళ్ళగానే మాయమవుతాయి.

పునరపి జననం ..

Mar 5, 04.

భిక్షా పాత్ర పట్టుకొని పరుగెడుతున్నాడు. సన్నిహితుల, స్నేహితుల, సహచరుల దగ్గర దొరకని దేని కోసమో వెతుకుతున్నాడు - పుస్తకాల్లో, శాస్త్రాల్లో, సినిమాల్లో, రచనల్లో, రాజకీయాల్లో, సంగీతంలో, ఆర్ట్ లో, ధనంలో, లైంగిక సంబంధాల్లో - వెతికి వెతికి తిరిగి వేసారి, తిరిగి తన దగ్గరకే రావాలని తెలీదు - ఈ మంట, అశాంతి దగ్గరకే - ఈ బాధని అనుభవించడానికే మళ్ళీ?!

అహం స్ఫురణ

Sept –Nov 2003

కొంత కాల భాగం నా తలలో ఘనీభవించి
పగళ్ళూ, రాత్రులు గా ప్రవహిస్తూ ఉంది.
అంతా నిశ్శబ్దంగా, స్పష్టంగా ఉంది.
ఎవరూ అడగకపోతే ప్రశ్శల్లేవ్, జవాబుల్లేవ్.
కల్పించక పోతే చట్రాల్లేవ్ బద్దలు చెయ్యడానికి విగ్రహాల్లేవ్
అధికారమే లేనప్పుడు ప్రతిఘటించడం ఎందుకుంటుంది ?
విప్లవ వాదులందరికీ పని లేమి !

సొంతమయిన ఆలోచన వల్ల ప్రపంచంలో ప్రత్యక్షమైన కాలం
వారూ వీరూ తనననుసరించి ఉండాలని ఆశ పడుతుంది
ఆశ ఆశయంగా ఉద్రేకంగా మారి చివరకు హింసిస్తుంది.
వట్టి ఆలోచన తప్పు కాదు - "నా"త్వం లోనే ఉంది అభాసం!

విశ్వ వ్యాకరణి

Dec 23, 05.

నోమ్ చామ్స్కీ గారు చెప్తున్నారు*. ప్రతి human brain లో lingual processing component జెనెటిక్ గా ఉండి మిగతా అన్ని సిస్టమ్స్ లాగానే 5, 6 ఏళ్ళ దాకా develop అయి maturity పొందుతుందిట. దీన్ని parser అంటున్నాడు. భావాన్ని మొట్టమొదట "అనుకునే" ఈ పార్సర్ భాష తో సంబంధం లేకుండా పనిచేస్తుందట. ఈ పార్సర్ అనేది 'భావాన్ని', బ్రైన్ లో ఇంకొక భాగానికి (ఏదో భాషా నైపుణ్యాన్ని సంపాదించుకుని దాచుకున్న భాగం) feed చేస్తే అప్పుడు ఆ భావం ఆ భాష లో సంభాషణ గానో రాత గానో బయటికి వస్తుందట. కాబట్టి 'నోములాయన' చెప్పింది ప్రతి మానవుడూ విశ్వవ్యాకరణ సూత్రాలు నేర్చుకునే పుడతాడనీ, ఏదైనా ఒక లేదా కొన్ని భాష లు నేర్చుకోవడం అనేది వేరే విషయం అనీ. అందుకనే భాష నేర్చుకోవడం అనేది one state of mind that stored the knowledge of a particular language అని define చేస్తాడు, విశ్వవ్యాకరణాన్ని వేరు చేస్తూ.

*- power and prospects అనే వ్యాస సంకలనం లో. ఇది "మామూలు" మనుషులకోసం రాసింది లాగానే ఉంది.

ఒక్కో సందర్భం లో

ఒక్క మాటే వంద ముద్దులు పెడుతుంది.
ఒక్క చూపే వెయ్యి రహస్యాలు చెప్తుంది.
ఒక్క నిట్టూర్పే లక్ష కౌగిలింతలుగా మారుతుంది.
వేల మైళ్ళ దూరపు నిశ్శబ్దమే గాఢ పరిష్వంగపు అనుభూతి నిస్తుంది

అవ్యాకరణి

May 8, 05.
బాధా తరంగిణి. భయ తరంగిణి.
అయితే చీకటి లో చివరగా ఉన్న 'టి' నెత్తు'టి' లాంటి ఔపవిభక్తికమేనా కాదా ? అయితే అసలు మాట (నామం) ఏమిటి ? చీకరు ..ఆ. ఆ- ఇదేమిటి మతి పోతున్నట్లుగా ఉంది ?!

అన్నమయ

May 6, 05.
విశ్వ ప్రకాశునకు వెలి ఏడ లోనేడ
శాశ్వతునకూహింప జన్మమికనేడ
తిరువేంకటేశునకు దివ్య విగ్రహమేడ
హరికి నారాయణున కవుగాములేడ*

"కన్నులెదుటిదే ఘన వైకుంఠం.."

వందల సంవత్సరాల క్రితమే ఇట్లాంటి పదాలు రాయడానికి ఎలాంటి కాన్షస్ - (no-fear లేక భయ రాహిత్యం, స్పష్టత, సూటిచూపు) ఉండిఉండాలి అన్నమయ్యకి!

* అవుగాములు = అవడమూ, కాకపోవడమూ; కలిమీలేమీ, సుఖమూ దుఖ:మూ-
ఇక్కడ బహుశా "ద్వంద్వాలు" అని భావార్ధం అయి ఉండవచ్చు.
________________________________________________________
ప్రతి చర్య కీ ఊహించలేని unintended consequences ఉంటాయి. అప్పటిదాకా జరిగిన సంఘటనల వరసకి ఏదో add అయింది కాబట్టి. కొత్త కొత్త ఆలోచనలు ఆచర్య తరవాత పుట్టుకు రావచ్చు. వాటన్నింటినీ ఆలోచిస్తూ చర్య చేయడం సాధ్యం కాదు.
రోజూ వాకింగ్ చెయ్యడం ఆరోగ్యానికి మంచిదని మొదలు పెట్టవచ్చు. అలా నడవడం వల్ల దొరికే సమయమూ, శరీరంగురించో వేరే విషయాల గురించో ఆలోచించడానికి సమయం కుదరడమూ, ఆ ఆలోచనల వల్ల తర్వాత జరిగే పరిణామాలూ ఇవన్నీ వాకింగ్ మొదలు పెట్టేటప్పుడు ఊహించలేం.
___________________________________________________________

డిస్కవర్

Mar 29, 05.
చక్రాన్నీ, కాల్క్యులస్ నీ, మునుపు కనుగొన్న విజ్ఞాన శాస్త్రాన్నీ మళ్ళీ ఎవరూ కనిపెట్టక్కర్లా. కానీ "నేను" అనే దానికి సంబంధించినదీ, చేతనాంత: చేతన లలో ఉండే విషయాల్ని మాత్రం ఎవరికి వారు తనకు తానుగా కొత్త గా చూడాల్సిందే ట.

// ప్రేమ తో ఆజ్ఞాపించిన ప్రియురాలి కి ఎలా సమాధానం చెప్పడం?
// శ్రీనివాసుకి మాండలీనూ, కృష్ణన్ కి వయొలీనూ, ఎప్పటికీ అలవాటు గా మారవు. మారదు కాబట్టే కళ నాలుగు కాలాల పాటు నిలుస్తుంది.

జగమొండి కవి

Mar 17, 05
మొండి వాడు రాజు కన్నా బలవంతుడు - ఐతే
కోరికలు లేనివాడు మొండి వాడి కన్నా బలవంతుడు.
___________________________________
ఫోను చెయ్యలేదే ? అంటున్న స్నేహితులకి ఇలా చెప్పాట్ట కవి.
--మాట్లాడిన దానికన్న మాట్లాడని దానికే ఎక్కువ విలువా, ఆకర్షణాను. చేసి ఏదో మాట్లాడితే అంతా చేతనే. బాహిరమే. మాట్లాడకుండా ఉన్న నిశ్శబ్దం లో, అచేతన లో అంతర్గతంగా ఉన్న మాట్లాడుకోలేని మాటలన్నీ వినవచ్చు. --

ప్రస్థానం

Mar 14, 05.
అసలు కొంచెం ఏవో సందేహాలతోనే మొదలు పెట్టాడు ప్రయాణం,
చుట్టూతా దారి పొడుగున ఉన్న వాళ్ళు చెప్తున్నది వింటూ. సలహాలన్నీ కొంత కాలానికి ఆహా ఓహో లయినాయి. కాంతా కనక కీర్తి ప్రతిష్టలూ, ఉందో లేదోనని అనుమాన పడుతున్న అశేష సమాజం చేస్తున్న జేజేలు తారాస్థాయి కి చేరుతూండగా…
చటుక్కున ఆగాడు. అంతా ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దం. ముందుకు పోవడం ఆగాడని చిన్నగా గొణుగుడు. "ఏదో కొంత విశ్రాంతి" - "మళ్ళీ బయల్దేరుతాడులే! " - "అయినా అన్నీ వస్తుంటే ఎందుకూ ఆగడం? " - ..
ఆగిన కాళ్ళు వెనక్కి తిరిగాయి. "ఏంటి వీడికేమన్నా పిచ్చా? వెర్రా?
ఏం మాయరోగం - సుబ్బరంగా అన్నీ వచ్చి పడుతుంటే? "
- తను ప్రయాణిస్తున్న దారి గుండా తన మీద పడుతున్న దుస్తులూ, ఆభరణాలూ తన కి నప్డంలేదని తెల్సిందిట అతనికి. వడి వడి గా వేరే దారి లో నడక సాగించాడు మూలాల్ని వెతుకుంటూ.

వైరాగ్య బంధాలు

Mar 11,05.

"వైరాగ్య బంధాలు" - సంసార బంధాల కన్న ఎక్కువ యోచింప వలసిన విషయం…
________________________________________________

సురస డాట్ నెట్ లో ద్వారం నాయుడి గారి వయొలిన్ వింటే జన్మ ధన్యమైనట్లుగా ఉంది.

భిన్నాలు

Mar 10, 05.
ఏ relationship లోనైనా క్రమంగా జరిగేదిదే - వాడికీ, వాళ్ళకీ మధ్యనున్న differences ని క్రమంగా glorify చేసుకుంటాడు. ఉహూ వీళ్ళు వేరే, మనతోటి కుదరదు - పడదు అని ఒక subtle and silent పో రాటానికి అనువుగా దారులు వేస్తాడు. "నా understanding కీ వీళ్ళకి వున్న దానికి చాలా బేధం. ప్రపంచం పట్ల నా దృక్పధం వేరే" అని దూరంగా జరిగిపోతాడు. దృక్పధాలు కలిస్తేనే దగ్గరితనం సాధ్యం అనుకుంటాడు అమాయకంగా. మనిషితనం మరుగున పడటం వల్ల సమాజంలో మనుషులమధ్య వచ్చిన సమస్య లివన్నీ.

జనాంతికం

Mar 07, 05.
“ఎప్పుడూ దు:ఖంగా మాంద్యంగా ఉంటుందండీ నాకు" అని స్వచ్చమైన చిరునవ్వుతో జనాంతికంగా చెప్పే మనిషితో ఏం మాట్లాడగలం?
//ఇప్పటిదాకా జీవితంలో ఒక పద్ధతి లేదా pattern ప్రకారం జరుగుతున్న సంఘటనల వరుస ఒక 'చివర' కి వచ్చినట్లుగానో, ఏదో తార్కిక ముగింపుకి చేరినట్లుగానో పదే పదే కలుగుతున్న ఒక భావన//

మాయమయిన నాణెం

Mar 5, 05.
'స్వ' అలా ఎగదంతుంటుంది దాన్ని కప్పిపెట్టి busy గా ఏదో పనిలో మునిగిపోనప్పుడల్లా. కొంతమందిలో ఉండే aggressive bio-desire ఇంకొంత మందిలో సేవా దృక్పధం తో అర్పించుకోవాలన్న కోరిక గా ఉండవచ్చు. - రెండూ ఒకే నాణేనికి ఇరువైపులంటున్నారు మరి. అది తెలియదు కానీ - ఈ మూల కోరికపు పాటర్న్ మాయమవడం ఒక జ్ఞాపకంగా గుర్తుంది "ఆ స్థితి" లో.

లోపలి స్వరూపం

Mar 4, 2005.

ఏదో అసలు స్వరూపపు మూల కోర్కె - దానికి హింస, చెడ్డ అన్న పేరు పెట్టక్కర్లేదు. కాని మనిషి ఆ pattern యొక్క అంశ లేకుండా ఏ పనీ చేయలేడు. వేరే రకంగా ఏదైనా మొదలుపెట్టినా కొంచెంసేపట్లోనే (రోజులో, వారాలో, నెలలో) ఆ 'మూలం' చేసే పనిలో వ్య క్తమవజూస్తుంది. కానీ సంఘంలో నిర్మించుకున్న మర్యాదాపూర్వక image వల్ల అలా ప్రవర్తిల్లడం సాధ్యం కాదు. అందుకని నిరాశా, నిస్పృహ, నిరుత్సాహం.
______________________________________________________

నాడి కొట్టుకోవడం గమనిస్తూ సిరల్లో రక్తంప్రవహిస్తున్న చప్పుడు వినడం.
ఒంగోలు కొండ మీదికి ఎర్రటి ఎండలో చెప్పుల్లేకుండా ఎక్కడం.
నేల క్లాసు 60 పైసల టిక్కెట్టు క్యూ లో చెమట చొక్కాల పూర్వజన్మ వాసన.
కాళ్ళంటుకు పోయే మండు టెండ లో ఎన్టీవోడి పోస్టర్ ని తాపీగా నమిలి మింగుతున్న జీవం.
కిళ్ళీ బడ్డీ లో నోరూరిస్తున్న ఐదు పైసల గొట్టాలు
డిటెక్టివ్ యుగంధరుణ్ణి రహస్యంగా చొక్కా కింద బంధిస్తున్న పెద్దన్నయ్య.
మల్లవల్లి ఇలాకా నించి ఒంగోలు మీదుగా సాగుతున్న తీగెలు
ఇరవైనించి తరవాతి శతాబ్దానికి ఒక్కసారిగా దూకిన జ్ఞాపకాలు
అనేక సంవత్సరాలుగా కరడు గట్టిన ఘర్షణా సంక్షోభాలు
బొట్లు బొట్లుగా రాలుతున్న బాధ.

పాత్రలూ - ధారులూ

Mar 1, 05.
అమాయకుడి ఆలోచనలు : భర్త భార్యని కొడతాడు. డబ్బున్నవాడు పేదవాణ్ణీ, బలవంతుడు బలహీనుణ్ణీ అన్యాయం చేస్తాడు. భార్య, పేదవాడు, బలహీనుడు - వీళ్ళంతా మంచివాళ్ళు. ఎవరికీ ఏ ఆపదా తలపెట్టని వాళ్ళు. బాధితులు ఎప్పుడూ మంచివాళ్ళే.
వారు వీరయితే తెలుస్తుంది అసలు సంగతి - యుగయుగాలుగా జరుగుతూనే వుందిట పాత్రలు మార్చుకోవడం.
/మరికొన్ని: Victims ఎప్పుడూ మంచివాళ్ళే. సంగీతం వినేవాళ్ళందరూ సహృదయులే. వెజిటేరియన్లందరూ సౌమ్యులే. అనుకునేవాళ్ళందరూ అమాయకులే.

అవకాశం - త్రాణ

Feb 9, 05.
Shrek-2 అనే సినిమా లో హీరో నీ సహాయకుణ్ణీ బంధించినప్పుడు సహాయకుడు గలభా చేస్తుంటే హీరో అంటాడు. You have the right to be silent but lack the capacity to use it అని. Spiritual point of view లో కూడా చాలా బాగా అన్వయించగల మాట ఇది.
'నేను' లోకీ చేతన లోలోపలికీ వెళ్ళడానికి అందరికీ అవకాశం ఉంది మానవుల్లో. కానీ ఆసక్తి/ఓపిక లేవు మెజారిటీకి.

హెలికో బాక్టరుడు

Feb 8, 05.

స్నేహితుల ఇంట్లో చదివిన 'హెలికో బాక్టర్ పైలోరి' గురించిన వ్యాసం (సైంటి. అమెరికన్ -Feb05) నిజంగానే huge thing లాగుంది scientific community లో. మైటోకాండ్రియల్ డీఎన్ఏ కన్నా ఇంకా వివరంగా మానవ జాతుల కదలికల్ని minute గా పట్టుకోవచ్చుట. ఎందుకంటే h-pylori is so much more genetically diverse than its host (!)హోమోసేపియన్స్. ఎక్కడి మానవుడు ? ఎక్కడి పైలోరి ? ఒకవిధంగా incredibly complex organism అయిన మానవశరీరమూ, ఏ విధంగానూ పోల్చలేని అమిత సూక్ష్మ క్రిమి- వేల సంవత్సరాలుగా పరస్పరం ఇచ్చి పుచ్చుకుని జీవనం సాగిస్తున్నాయట. ఏవో complex mathematical models (వేరే మహాగణకుల సహాయంతో) వేసి ఈ రెండు organisms పరస్పర సహకారాన్ని ఎలా పెంపొందించుకున్నాయో నిరూపించాడట డాక్టర్ మార్టిన్ బ్లేజర్ గారు. natural intelligence అంటే ఇదేనా ? వేన వేల సంవత్సరాలుగా ఎన్నో శరీరాలు హతమయే ఉంటై. అలాగే ఎన్నో పైలోరి క్రిములు కూడా.. కానీ మళ్ళీ మళ్ళీ జరగాల్సిందే ఈ ప్రాసెస్ ఒక సమతా స్థితి ఏర్పడే వరకూ.
/ అసలు ఈ understanding అంతా తప్పేమో.. ఇలా continuous గా ఒక పరమార్ధం కోసం evolution జరుగుతోందనీ ఇదంతా trying out for some equilibrium లేదా ideal అన్న విషయం.
// ఎప్పుడో ఏర్పడి పోయిందేమో ఈక్విలిబ్రియం. అసలు కదలికే దాన్ని disturb చేస్తోందేమో.

మంచి చెడ్డలు

Feb 3, 05.
చెడ్డ పనులు చెయ్యని వాళ్ళందరినీ మంచి వాళ్ళనగలమా? అలానే మంచి పనులు చెయ్య(లే) ని వాళ్ళందరిని చెడ్డ వాళ్ళనొచ్చా ? తప్పు కదా ?

లాంగ్ టెంపర్

Jan 30, 05
You are long tempered అంటున్నాడు తొమ్మిదేళ్ళ అబ్బాయి. ఇది short tempered కి వ్యతిరేకంట వాడి భాషలో. నంబర్ల కి ఎలాగైతే అంతంలేదో అలాగే భాషలో వాక్యాలకి అంతం లేదన్న విషయం భాషా శాస్త్రం లో ఒక ముఖ్యమైన ప్రాధమిక పాఠం ట. చేకూరి రామారావు గారి పుస్తకం చదివి కొత్త గా తెలుసుకున్న విషయం

ప్రోత్సాహం

Dec 20, 04.

ప్రోత్సాహం ఇవ్వడానికి qualification అని కాదు గాని - ఇచ్చే మనిషి మీద తీసుకునే వాడికి నమ్మకం, గౌరవం, అభిమానం ఉండాలి. లేకపోతే transmission సాధ్యపడదు. కావల్సింది అదే అని తెలిసినా ఇవ్వగలిగే మనుషుల్ని దూరంచేసుకుంటారు కొందరు. దీనికి కారణం అహంకారం, గర్వం, పొగరు, నిర్లక్ష్యం అయి ఉండవచ్చు.
//ఈ need, బాధ, negative pattern ని అనుభవించడం వెనుక ఎందుకు, ఎలా పోతుంది అన్న ప్రశ్నలున్నంతకాలం సంఘర్షణ, బాధ తప్పవు. ఇలా వుంది అంతే అన్న curiosity తో దానిలోనే వున్నప్పుడు అది మాయమవుతుంది.

యముడి ముందు చలం

యముడి ముందు చలం - Yamudi mundu chalam
గుడిపాటి వెంకట చలం (Gudipati VenkataChalam) గారు రాసిన ఈ స్కెచ్ 1948 నాటిదట. "పరమ సత్యాన్ని" రెండు పేజీల్లో ఎలా చెప్పగలిగాడా అనిపిస్తుంది చదివితే. తరచిన కొద్దీ కొత్త కొత్త సత్యాలు స్ఫురింపజేసే ఈ సంభాషణ నిజంగా ఒక మాస్టర్ పీస్. ఆధ్యాత్మికంగా ఆకలి గొన్నవాళ్ళు ఆవురు ఆవురు మని చదవవలసిన రచన.
చలం : ఎవరూ ? యముడా?
యముడు : అవును.
చలం : ఉన్నావా ? లేవనుకున్నాను.
యముడు : అనుకోలేదు. అనుకున్నాననుకున్నావు.
చలం : అన్ని మతాల వాళ్ళూ ఇక్కడికి రావలసిందేనా?
యముడు : యముడి లో నమ్మకం ఉన్నవాళ్ళు
చలం : తక్కిన వాళ్ళూ ?
యముడు : వాళ్ళ నమ్మకం ప్రకారం
చలం : అసలు నమ్మకం లేక పోతే ?
యముడు : ఏమీ లేదు. దేంట్లోనూ నమ్మకం లేని వాళ్ళకి.
చలం : మరణం తరవాత జీవితంలోనే నమ్మకం లేకపోతే ?
యముడు : మరణం తోనే ఆఖరు !
చలం : నాకూ నమ్మకం లేదే ! చాలా మందికి లేదు ఇప్పుడు.
యముడు : లేదంటే చాలదు. నిజంగా, నిస్సందేహంగా లేక పోవాలి. లేని వాళ్ళ జీవితమే వేరు. మృగాలకి లేదు. వాటికి మృత్యువు తోనే అంతం. మరణంతో నిజంగా అంతంఅనుకునే మనిషికి జీవితంపైన ఆ పట్టు ఉండనే ఉండదు. అ రాతలు, ఆ వాదాలూ, ఆ ప్రేమలూ, ద్వేషాలూ నిలచి పని చెయ్యవు. నువ్వు చెప్పేదే నిజమని నమ్మకం. అవన్నీ ఏమిటి ? ఏదీ నిలవక ప్రతి నిముషం బూడిదై పొయ్యే ప్రపంచం లో సత్య మనేది ఎక్కడ వుంది ?
చలం : కానీ మానవ జాతి అభివృద్ధి, సత్యానికి కళ్ళు తెరవగల…
యముడు : ఏం మానవజాతి ? పదేళ్ళ తరవాత ప్రపంచం వుంటుందని ఆ విశ్వాస మేమిటి ? సత్యమేదో తెలుసుకుంటుందని ఆ ఆశ ఏమిటి ?
చలం : అట్లా అయితే ఈ విశ్వాసాలేం లేకుండా స్వార్ధంగా బతికేవాడికి ఇక లోకం లేదన్న మాట !
యముడు : స్వార్ధంగా బతికే వాడికి వుంది. వాడు దేనికో బతుకుతున్నాడు గనుక.
చలం : మరి ఎవరికి లేదూ ?
యముడు : అంటే అందరికీ వుంది. కాని అనేక విధాలుగా వుంది.
చలం : నాకు యముడు అనే వాడిలో ఎన్నడూ నమ్మకంలేదు.
యముడు : అయితే యముడివా అని నన్నెందుకు అడిగావు ? యముడని నన్నెందుకు అనుకున్నావు ?
చలం : అవునేమో, అనుకున్నాను.
యముడు : అందుకనే అయినాను.
చలం : అనుకోకపోతే ?
యముడు : యముణ్ణి కాను.
చలం : అప్పుడు ఎవరు ?
యముడు : నువ్వెవరని అనుమానిస్తే వాణ్ణి.
చలం : తరవాత ?
యముడు : తరువాత నువ్వేమని అనుకుంటున్నావో, అది !
చలం : ఏమీ అనుకోవటం లేదు.
యముడు : అబద్ధమాడకు. (నవ్వుతున్నాడు). నేను చెప్పనా ? నీకు స్వర్గమా, నరకమా? అనుకుంటున్నావు . అవునా ?
చలం : నాకు స్వర్గనరకాలలో నమ్మకం లేదు.
యముడు : అదంతా సరేలే. అది భూలోకంలో. పుస్తకాలలో. ఇక్కడ నన్ను చూసి అనుకున్నావా లేదా ?
చలం : మరి యముడు గనక తరవాత అంతేకదా నేను అనుకోవలసింది !
యముడు : అవును. అంతే కదా. అదే నిజం !
చలం : సరే, స్వర్గమా, నరకమా ?
యముడు : నేను యముణ్ణయినప్పుడు, నరకమే గా నీకు ?
చలం : నాకు నరకం లో ఎప్పుడూ నమ్మకం లేదు.
యముడు : లేదు. కాని నీ ఊహలూ, రాతలూ, పనులూ, ప్రపంచం లో ఏ మార్పు తెస్తాయనుకున్నావో ? ప్రపంచం లోని వాడివేగా నువ్వూను ? నీలో అవి తెచ్చే ఫలితమే నరకం ?
చలం : స్వర్గం కాకూడదా ?
యముడు : కావచ్చు. కాని నరకాన్ని ఏరుకున్నావు.
చలం : ఎప్పుడు ?
యముడు : ఇప్పుడే, అంటే నీ జీవితమంతా అన్నమాట!
చలం : అంటే ?
యముడు : ఇప్పుడనేది - పూర్వం ఎప్పుడూ అనే దాని పర్యవసానం - ఏ కార్యానికైనా ఫలితంవుంటుంది అనే నమ్మకంవుంటే, మరి ఫలితం వుండకుండా వుండదు. మిగిలిపోయిన ఫలితాలు అక్కడ అనుభవించాలి.
చలం : ఆ నమ్మకం లేకపోతే?
యముడు : లేకపోతే స్వర్గం లేదు, నరకం లేదు. కాని ఫలితం కలగదని పనులు చేసే వాళ్ళెవరు ?
చలం : నేను యముడననీ, నరకమనీ ఎందుకు అనుకున్నానంటే, చిన్నప్పటి భయాలూ, అలవాట్లూ వొదలక. అంతే కానీ నమ్మకం వుండి కాదు.
యముడు : మరి ఏం విశ్వసించావు ?
చలం : నాకేం తెలీదన్నాను.
యముడు : సరే, ఇప్పుడు నేర్చుకుంటావు.
చలం : ఏం నేర్చుకుంటాను ?
యముడు : ఏం నేర్చుకోవాలని వుంటే అదే !
చలం : ఏం లేద నా!
యముడు : అదే నేర్చుకుంటావు. నరకం లో.
చలం : మరి ఈ శిక్ష ఎందుకు ?
యముడు : నీ అవినీతి కార్యాల ఫలితంగా.
చలం : అట్లా రండి. నీతి అంటే ఏమిటి ? అవినీతి అంటే ఏమిటి ?
యముడు : నీకు తెలుసా ?
చలం : నాకు తెలీదు. తెలుసునన్నవాళ్ళతో వాదిస్తాను.
యముడు : నీ వాదాలు నాకు తెలుసు.
చలం : నా పుస్తకాలు చదివారా ?
యముడు : నిన్ను చదువుతున్నానుగా ఇప్పుడు !
చలం : నేను చాలా సార్లు మారాను.
యముడు : అన్ని మార్పులతోటీ స్పష్టంగా నిన్ను చదువుతున్నాను.
చలం : మరి చెప్పండి నీతి అంటే ఏమిటో ?
యముడు : నువ్వేమంటే అదే !
చలం : అయితే నాకు శిక్ష ఎందుకు ?
యముడు : నువ్వనే నీతికే నువ్వు విరుద్ధంగా చాలాసార్లు ప్రవర్తించావు గనక. కాదా ?
చలం : అవును. కానీ నా ఆదర్శం చాలా ఉన్నతం.
యముడు : కాని, నీ నీతి కీ, నీ ఆదర్శానికీ నువ్వు అపకారం చేసుకున్నావు. దానికి పరిశాంతి ఈ నరకం !
చలం : అసలు ఏ ఆదర్శం లేకుండా శాస్త్రాల్లోదీ, పొరుగువారనేదీ నీతిగా తీసుకుని బతికే వారికి నీతి గా వుండడం సులభం.
యముడు : అవును.
చలం : మరి వాళ్ళకి ?
యముడు : స్వర్గం
చలం : స్వర్గమా ? ఎందుకు ?
యముడు : నీతి గా బతికారు గనక. వాళ్ళ మనసులో అవినీతి చేశామనే నేరభావంలేదు గనక.
చలం : నేరభావం లేక పోతే చాలునన్న మాట. ఇక నేరమనేది లేదా?
యముడు : అదేగా రాసావు ఇన్నాళ్ళూ? పాప పుణ్యాలు లేవనీ, మనసు కల్పించుకుంటోదనీ, ఎవరి అంతరాత్మ వారికి ధర్మకర్త అనీ!
చలం : అంటే స్వర్గ నరకాలకి మనసులే ఆధారమా ?
యముడు : అవును. అంతే. నువ్వు రాసిన మాటలే. కాని నీకు నమ్మకం లేదన్న మాట.
చలం : మరి వీటి ని నిర్ణయించే దేవుడు ?
యముడు : దేవుడూ అంతే. కావాలంటే వున్నాడు. అఖ్కర్లేక పోతే లేడు !
చలం : మరి ఇదంతా నిర్ణయించే దెవరు ?
యముడు : నువ్వే !
చలం : తక్కినవాళ్ళనీ ?
యముడు : వాళ్ళే !
చలం : మరి నువ్వూ !
యముడు : నువ్వు వున్నావంటే వున్నాను అని చెప్పాను కదూ !
చలం : చాలా అన్యాయంగా వుంది వ్యవహారం.
యముడు : ఏమిటి ?
చలం : లేని దేవుడిలో స్వర్గం నమ్మితే, స్వర్గమా ?
యముడు : ఆ !
చలం : నేను చూసిన దొంగ భక్తులకీ, మూఢులకీ, పురుగు ల్లాంటి క్షుద్రులకీ ?
యముడు : వాళ్ళకీ అట్లాంటి స్వర్గమే. అంటే, వాళ్ళు కోరుకునేలాంటి స్వర్గం. వారు ఆరాధించే దేవుడు.
చలం : విష్ణు భక్తులకీ ?
యముడు : వైకుంఠం.
చలం : ఎంత బుద్ధి హీనుణ్ణి ! నేనూ ఓ దేవుణ్ణి నమ్మితే …
యముడు : ఏం లాభం ? నువ్వు నమ్మలేవు. అయినా ఇప్పుడైనా మించిపోయిందేమీ లేదు. గట్టిగా కోరుకుంటే వైకుంఠానికి వెళ్ళవచ్చు. కాని త్వరలోనే నరకానికి పోవాలని కోరుకుంటావు.
చలం : ఎందుకు ?
యముడు : భరించలేక. నీ స్వభావం అట్లాంటిది గనక.
చలం : ఏం చేస్తారు వైకుంఠం లో ?
యముడు : ఏం చెయ్యాలని ఆ భక్తులు కోరుకుంటారో అదే !
చలం : భజన ! పిడి భజన !
యముడు : అవే… భరిస్తావా ?
చలం : వాళ్ళూ ?
యముడు : (నవ్వుతో) అదేదో గొప్పపని అని మీ లోకం లో ప్రార్ధిస్తారు. నీ సాన్నిధ్యం లో చేర్చుకో. ఇంక మాకేమీ అవసరం లేదని! కాని అన్ని అవసరాలూ వుండనే వుంటాయి. వెడతారు వైకుంఠానికి. రాత్రింబగళ్ళు భజనే భజన !
చలం : వాళ్ళకి శాంతి అది !
యముడు : అనుకుంటారు.. భజన్లు, విష్ణుసాన్నిధ్యం శాంతి నిస్తుందని, భేషజాలకి భక్తి కోరుకుంటారు. కాని దాంటో నిలవలేక యాతన పడతారు.
చలం : నిజం గా భక్తి మాధుర్యం కలవాళ్ళో ?
యముడు : వాళ్ళకి ఫరవాలేదు. కాని వాళ్ళెందరున్నారు ? చాలా మంది కోరుకునే స్వర్గాలు అంతే, అసలు వాళ్ళకి ఇక్కడ ఏం కావాలో తెలిసిన వాళ్ళెంతమంది ?
చలం : మరి వాళ్ళేమౌతారు ?
యముడు : అట్లా తెలీక వెతుక్కుంటూ వుంటారు, అయోమయం గా తెలుసుకున్న దాకా.
చలం : మరి నరకంలో బాధలు పెడతారు కదా ?
యముడు : ఎవరన్నారు ? నువ్వు కోరుకున్నవన్నీ నరకం లో ఉన్నాయి. అందుకని అక్కడికి వెడుతున్నాము. మేమేం బాధ పెట్టము. ఆ బాధలేవో నువ్వే పెట్టుకుంటావు !
చలం : ఎందుకు పెట్టుకుంటాను ?
యముడు : భూలోకం లో ఎందుకు పెట్టుకుంటావు ? అక్కడా అంతే !
చలం : నాకు కావలసిన వన్నీ ఇక్కడా వుంటాయిగా ?
యముడు : అదే బాధ ! కావలసినవన్నీ వుండే బాధ. పైగా అవి నిన్నో పట్టాన వదలవు. స్వర్గం లో భజనలు మల్లేనే తలుచుకో. నీ పుస్తకాలూ, నీ కలలూ….
చలం : మరి ఇంక ఆ లోకానికీ, ఈ లోకానికీ వ్యత్యాసమేముంది ?
యముడు : ప్రయత్నాలూ, ఆశలూ ఫలించే లోకం ఇది. అంతే. ఆ లోకం లో మిగిలి పోయినవన్నీ.
చలం : ఈ నరక కాలం అయిపోయింతరవాత ఏమవుతాను ?
యముడు : ఏం లేదు. కానీ అనుకోకుండా వుండవు.
చలం : అప్సరస తో తిరుగుతో వుండాలనుకుంటే… ?
యముడు : అపుడెందుకు ? ఇప్పుడూ తిరగగలవు. అట్లా కోరుకుంటే. కానీ అక్కడంతా శాంతీ, సుఖం అనుకోటం లోనే మనుషులు చేసే పొరపాటు. వాళ్ళ మనసు వాళ్ళ తోటే వుంటుంది.
చలం : చాలా అర్ధంకాకుండా వుంది.
యముడు : అంతేలే. ఈ జన్మల్ని ఎవరూ నీ మీద రుద్దడం లేదు.
చలం : మరి సత్యం, న్యాయం, పద్ధతీ, అభివృద్ధీ…
యముడు : అవన్నీ వున్నాయి. కాని నువ్వు అనుకునేట్టు సంకుచితంగా కాదు. విలువలున్నాయి. కాని అవి కనబడవు నీకు. స్వార్ధంగా, క్రూరంగా బతికే మనుషులకి జీవితం లోంచి ఏమొస్తుంది? ఇతరుల కన్నీళ్ళలో బాధ పడే వాడికి, ఒక్క చిరునవ్వు లోంచి వచ్చే మాధుర్యం ఎవరెరుగుదురు ? బైట ఏం జరుగుతోందని కాదు - వాటి నించి నీ లోపల ఏం జరుగుతోందనే దృష్టి నీకు కలిగిన రోజున సమన్వయం ఎక్కువగా కలుగుతుంది.
చలం : మరి ఈ జనన మరణాల్నించి తప్పించుకోవాలని చేసే సాధకులు - మూర్ఖులేనా?
యముడు : వాళ్ళకింకా జీవించాలని వుంది. నిజంగా అఖ్కర్లేక పోతే, జనన మరణాల్నించి తప్పించుకోవడం ఒక్క నిముషం పని. జీవితం లో తాము కల్పించుకున్న బాధల్ని తామే పడలేక, ఏదో ముక్తి కావాలనే ఏడుపు ఆ సాధన అంతా.
చలం : మరి ఈశ్వరుడు ఆనందమయుడు, ఆత్మ ఆనందస్వరూపం అంటారు, అదేమిటి ?
యముడు : దేని మీదా ఆధార పడని ఆనందం కావాలనుకున్న నిమిషాన అదీ సిద్ధం గానే వుంది.
చలం : మరి అందరూ ఆ ఆనందాన్ని ఎందుకు కోరుకోరు ?
యముడు : వాళ్ళకి అఖ్కర్లేదు గనక !
చలం : ఎందుకు అఖ్కర్లేదు ?
యముడు : నీకెందుకు అఖ్కర్లేదు ?
చలం : అఖ్కర్లేకేం ? దొరక్కగానీ !
యముడు : దొరకడ మేముంది ? నువ్వు గట్టిగా ఇంకో దృష్టి లేకుండా వాంఛించాలి అంతే. నిజంగా యోచించుకో. ఆనందం అనేటప్పటికి నీ మనసు ఏం వాంఛిస్తుంది ? నీ పుస్తకాలు తెప్పించనా ? ఆ ఆనందమే పుష్కలంగా దొరుకుతుంది నీ కిక్కడ ! ఆ రూపాన ఆనందం వద్దని నువ్వు మొర పెట్టిందాకా ?
చలం : నా మొర ని ఎవరు వింటారు ?
యముడు : నువ్వే !
చలం : విని ?
యముడు : విని, ఇంకో రకమైన ఆనందాన్ని కోరుకుంటావు ?
చలం : తరువాత ?
యముడు : అది సిద్ధిస్తుంది. అంతే.. నిరంతరంగా అంతే…. అది ఇవ్వలేదనీ, ఇచ్చాడనీ, దేవుణ్ణీ, విధినీ, లోకాన్నీ, కర్మనీ తిడుతో బతుకుతారు. ఎవరు వాంఛించేది వాళ్ళకి తటస్థించి తీరుతుంది. అంతకన్న కరుణ గల విషయం ఆలోచించుకో గలవా ? వెళ్ళు. వాళ్ళందరూ నీ కోసం ఎదురు చూస్తున్నారు.
చలం : ఎవరు ?
యముడు : నీ కధా నాయికలు. నువ్వు వాంఛించి, ఊహించి కల్పించుకున్న ఆదర్శ వ్యక్తులు.
చలం : అమ్మో !
యముడు : (నవ్వుతో) చూశావా ? నీ నరకం ఇక్కడే ప్రారంభమయింది !
చలం : పోనీ స్వర్గానికి పోనీరా ?
యముడు : నిరభ్యంతరంగా . కానీ అక్కడ మునులూ, రాంభజన గాళ్ళూ.
చలం : ఆడవాళ్ళూ?
యముడు : రాజ్యలక్ష్ములూ, కాంతం, హృదయేశ్వరులూ, సవితలూ వుంటారు.
చలం : వద్దులేండి. నరకానికే పోతాను.
యముడు : నాకు తెలుసు గా ! అంటే నీకు తెలుసుగా !

గోడెల్ తర్కం

24th Nov 04.

భూమికి ఒకరోజు, సంవత్సరం లాగా వేరే గ్రహాలకి వేరే వేరే రోజులూ సంవత్సరాలూ (మన లెక్కలో) మరి విశ్వం మొత్తాన్ని లెక్క లోకి తీసుకుంటే కాల భావన అభాసం అవుతుందా? భూమిని మర్చి పోయి నేను విశ్వం లో ఉన్నాను అనుకునేట్టయితే రోజులూ సంవత్సరాల అర్ధం మారిపోతుంది.
విశ్వం లోని ప్రతి అణువూ కదులుతూనే ఉంది relative to something else అనుకునేట్లయితే ప్రతి కణం లోనూ కాలం ఉన్న భావన తెలుస్తోంది. కానీ విశ్వం పుట్టిన క్షణం (when there is one whole and no movement or space) దగ్గర కాలం = 0 అంటే ఏదో అర్ధమవుతున్నట్లే ఉంది.
// గోడెల్ అనే ఒక జర్మనీ ఆయన ఒక తర్కాన్ని నిరూపించాడట. ఏమిటయ్యా అది అంటే: ఏ వ్యవస్థ అయినా - పరస్పర విరోధం కాని, నిరూపించలేని కొన్ని స్వీకృతాలతో ఏర్పడుతుంది (అంటే కొన్ని basic premises, postulates, prove చెయ్యకుండా అంగీకరించవలసినవి ).
ఇటువంటి ఏ వ్యవస్థ లో అయినా అవును అనో కాదు అనో సమాధానం చెప్పలేని ప్రశ్నలు కొన్ని తలెత్తుతాయి. వీటి ని సమాధాన పర్చడానికి మళ్ళీ కొన్ని స్వీకృతాలతో (అంటే పరస్పరం నిరోధించుకోని postulates) ఇంకొక కొత్త వ్యవస్థ ని నిర్మించాలి. కనీ మళ్ళీ దీన్లో కూడా నిశ్చయంగా అవునో కాదో చెప్పలేని ప్రశ్నలు పుడతాయి' అని నిరూపించాట్ట గోడెల్ గారు. అంటే ఈయన సిద్ధాంతంవల్ల తెలిసిన దేమిటంటే - పరస్పర విరుద్ధం కాని స్వీకృతాలతో నిర్మించబడ్డ ఏ వ్యవస్థ లో అయిన సరే అనిశ్చిత ప్రశ్నలు (మళ్ళీ ఇంకొక system సహాయం లేకుండా జవాబు చెప్పలేనివి ) తలెత్తక మానవు.
అయినా ఇలాంటి క్లిష్టమయిన ప్రశ్నలు ఎందుకు వేసుకుంటారో అసలు దీన్ని ఎలా నిరూపించాడో అంతా దుర్గ్రాహ్యం గా ఉంది.
ఈ తర్కం నిరూపించిన తర్వాత రస్సెల్, వైట్ హెడ్ తాము తయారు చేయ బూనిన "స్వయంపరిపూర్ణక గణక వ్యవస్థలు" అసాధ్యాలని గ్రహించి విరమించేరట.
// ఈ అన్వేషణ అంతా అర్ధంలేనిది. ఏ అవరోధాలూ లేని పరిపూర్ణ ప్రశాంతత అంతటా విలసిల్లుతోంది అంటున్నాడు టాగోర్ గీతాంజలి లో. మరి వీళ్ళు ఆ కవిత్వం చదివారో లేదో.

పునరుక్తి - మోక్షం

19th Nov, 04

కొన్ని విషయాల గురించి అదే పనిగా మాట్లాడినా, discuss చేసినా దాని reality తగ్గినట్లనిపిస్తుంది. ఒక decision నో, కోరికనో, సంఘటన ప్రాశస్త్యాన్నో ఎక్కువ సేపు ఎవరికైనా వివరిస్తే - అది అసలు నిజం కానట్టనిపిస్తుంది.
// ఏదైనా నాటకం కోసం rehearsals వేస్తూ చాలా రోజులు అవే డైలాగ్స్ చెప్పగా చెప్పగా - ఆ నాటకం మొదటిసారి చదివినప్పుడు ఉన్న భావం null and void అయి నట్లుగా ఉండేది. ఏదో ఒకరకమైన అలసట తో కూడిన ప్రశాంతత, ఇదంతా అబద్ధం అన్న భావన కల్గేది. అలాగే ఒక పేరునో మాటనో అనేక సార్లు repeat చెయ్యడం వల్ల (చిన్నప్పుడు స్నేహితులపేర్లని ఇలా అనేవాళ్ళం వెక్కిరించడానికి) ఆ పేరులో ఉన్న నిజం (అంటే mind అంతకుముందు ఆ మాట కు కల్పించిన image లేదా association తగ్గిపోయినట్లనిపించేది. ) గాయత్రి నో, రామ నామాన్నో, కోకోకోలా అన్న మాట నో జపిస్తే వచ్చే ప్రశాంతత ఇదే అని కొంత మంది ఉవాచ.

దేవుడు

15th Nov 04.
దేవుడి పటం ముందు దేవుడే కూర్చున్నట్లనిపిస్తుంది. ఏం ఎందుకు కూడదు ? ఆ మాట కదేగా అర్ధం ?
నువ్వు నాస్తికుడి వేనా ? దైవం లో నమ్మకం లేదా? అని అడిగితే "ద్వి" అన్న భావన దైవం లో ఉన్నట్లైతే లేనట్టే మరి అన్నాట్ట.

ఆధునిక సంస్కృతం

Sept 5, 04.

ముసురు పట్టీ పట్టనట్టున్న మబ్బులు కమ్మిన హేమంతపు మధ్యా హ్నపు వేళ- మునుపు కురిసిన వానల వల్ల వచ్చిన బురద లో వేసిన బండరాళ్ళ మీదుగా నడుస్తున్నాడు, రెల్లు గడ్డి తో వేసిన గుడిసె తలుపు తీయడానికి. శారదానిలయపు సంస్కృతం, బ్రాడీ పేట ఆధునికపు కోరికలతో కలిసిన వాసనలు పీలుస్తూ.

అహంకారం

16th July 2004
కళ్ళలోంచి రాలే నిప్పు కణికలు
నోట్లోంచి ఆగి ఆగి వస్తున్న ఆవిరులు
నాకోసం ఒకలా ఉండని మనుషుల్ని
కొరికి నమిలి మింగుతున్న ఆలోచనలు
ఒకలా అంటే
నా భావ జాలానికి నిత్య స్తుతి, నిరంతర ప్రగతి !
ఊహించుకున్న సిద్ధాంత సంప్రదాయాల ప్రకారం హారతి
మేరు పర్వతంలా పెరుగుతున్న మేధ
ని చూసి బ్రహ్మ పుత్ర లా పొంగుతున్న అహం

ప్రశ్న

11th July, 2004.
సృష్టి తనను తాను వేసుకుంటున్న ప్రశ్నలన్నీ ఒక్కొక్క కదలిక లో వ్యక్త మవుతున్నాయి - జీవంగా

అఘాతం

June 5th, 2004

ఎదుటి మనిషి అవమానిస్తే - ఒక్కసారిగా మనసులోంచి వంద కత్తులు విచ్చుకుంటున్న భావన. ఆ మాటలన్నీ mind లో latent గా గూడు కట్టుకున్న వాసనల్ని ఒక్కసారిగా activate చేసి విరుచుకుపడమన్న కోరిక గా తర్జుమా అయినయి. కొయ్యబా రిపోయినట్టుగా దీన్నంతా చూస్తూ రాస్తున్నాడు. ప్రస్తుతానికి ఏమీ reaction లేని బాహ్య నిశ్శబ్దం. ఏ నిముషంలో ఏ మాట ఎదుటి మనిషి గొంతు లోనించి దూసుకు వస్తుందో, అది తన లో ఎటువంటి reaction కలిగిస్తుందోనని భయంతో వణికిపోతున్నాడు.
One part in him says “ఎంతమంది స్వాతంత్ర్యాలు హరించి వాళ్ళు బానిసలుగా పడి ఉంటే ఆనందించావో - దాని ఫలమే ఇది" అంటోంది. పూర్వజన్మల్ని నమ్మడమే అనుకోక్కర్లేదు. One series of events had happened in the past, results of which might be these events happening now. కారణాలు వెతుక్కుని కనబడితే తృప్తి పడే ఒకరకమయిన అలోచనా ధోరణి ఇది.
//మంచితనం, నెమ్మది, సౌజన్యం, వెలుగు - ఇవన్నీ చాలా మందికి (కనీసం కొన్ని సమయాల్లో) భరించలేనట్లుగా ఉంటాయి.

అవడం

22nd May, 2004

ఇలా కాకుండా ఉంటే మీరు ఏమయే వాళ్ళు ? అని అడగలేము వాళ్ళని. ఎందుకంటే వాళ్ళు జీవించిన జీవితంలో ఏదో ఒకటి 'అవడం' అనేది లేదు - ఎప్పటి కప్పుడు "అచ్చంగా" జీవించడమే.

సాయంకాలం

April 11th, 2004

ప్రశాంతమయిన సాయంకాలం యొక్క వాసన పీలుస్తూ, తెల్లగా ఉన్న ఆకాశాన్ని చూస్తూ - బాల్యపు ఇంటి వాతావరణాన్ని గుర్తుకు తెచ్చుకుంటూ ఉంటుంది మనసు. కంది పచ్చడి రుబ్బుతున్నట్లు గానో , కాగుతున్న పులుసుని కుంపటి మీద కలియ బెడు తున్నట్లు గానో దృశ్యాలు మెదులుతూ ఉంటాయి.
// ఏమీ చెయ్యకుండా కూర్చోవాలనిపించడం ఒక మానసిక ధోరణి అయ్యుండవచ్చు. ఇతరులకి ఇబ్బంది కలిగించనంతవరకూ ఇది ఎందుకు అవమానకరంగా పరిగణింపబడాలో తెలియదు.
// మిగతా విషయాలన్నింట్లోనూ ఉండే పైసా బుద్ధి పుస్తకాలకి సంబంధించినంత వరకూ మాయమవుతుంది. అసలు ఏదో డబ్బు అన్నది మన దగ్గర్నించి పోతుందన్న విషయం పూర్తిగా మరుగున పడి, పుస్తకం మన దగ్గరుండడమో, లైబ్రరీ లోనో, మితృడి దగ్గరో ఉండడం లో మన పాత్రో అత్యంత సహజంగా తోస్తుంది.
// గరిక గడ్డి, పేడతో నిండిన మట్టి వాసన, పల్లెటూర్లో పక్కగా, ఒంటరిగా నుంచున్న మేడ మెట్లు, సాయం సంధ్య వేళ వీధిలో కుందుళ్ళు ఆడుకుంటున్న పిల్లల్ని అన్నానికి రమ్మని కేక వేసే అమ్మలు..

సెనేట్ లో టెనెట్

March 9, 04.

c-span లో జార్జి టెనెట్ గారి హియరింగ్ చూస్తూ .. అంటే సెనేట్ సభ్యులకు ప్రభుత్వం తరఫున సమధానాలూ / సమాచారం ఇవ్వడం.
అన్నీ గంభీరమైన మొహలే. ఏ దేశాల్లో ఏయే మనుషులు చంపబోతున్నారో, వాళ్ళాపని చేయకముందే ఎలా చంపుకోవాలో చెబుతున్నాడు టెనెట్ గారు. ఆయన బుగ్గలు, మొహం, నుదురూ, మాట్లాడేటప్పుడు చేతులు కదిపే విధానం, ఇతర gestures అన్నీ చూస్తే అచ్చం ఆంధ్రా వాడి లాగానే ఉన్నాడు.
// లక్షల కోట్ల మందిలో పగిలిన హృదయాలు. హింస, క్రౌర్యం, అధికారం: ప్రేమ దొరకక అలమటిస్తున్న బతుకులు.
ఇంకా హింస, దానికోసం సన్నివేశాలూ, మతాలూ, సూత్రాలూ సృష్టించుకోవడం - అదంతా ఒక్కసారిగా ఈ సెనేట్ గదిలో టెనెట్ మాటల మధ్య నున్న నిశ్శబ్దం లో ప్రతిధ్వనిస్తోంది.
ఇనప మొహాలేసుకున్న ఆర్మీ బ్రాట్స్ - జీవనం కోసమే మొదలయిన పని (not always) చివరికి - మనుషుల్నీ, దేశాల్నీ నాశనం చేసే శతృత్వం, హింసా, రక్తం లో కలిసి పోయి దాన్నే కోర్ బీయింగ్ గా మార్చేసినట్టు. // పాపం హవాయీ సెనేటర్ ఆకాకా గారంటే ఉన్న చులకనా భావం తెలిసిపోతూనే ఉన్నట్లుంది - చిన్న హాలిడే దీవుల వాడని కాబోలు ..
// టెనెట్ చూపులూ, మాటలూ - concept మీద విరుచుకుపడి రాగయుక్తమైన సంగతులు వేయడం - ఏదో తాండవం చేస్తున్నట్లుగా ఉంది. సమాధానం చెప్పి ఒకరకమైన సెల్ఫ్ కంగ్రాట్యులేటరీ చూపుతో ఒక gesture ఇవ్వడం…. 'కృష్ణస్వప్నం' (లేక అలాంటి పేరేదో) అని (వివిన మూర్తి ?) చాలాకాలం క్రితం వార్త లో వచ్చిన కధ
గుర్తొస్తోంది. అర్జునుడు ఖాండవవనం లో నాగుల్ని చాలా కష్టపడి సంహరించి, ఇంత crude గా కాకుండా సులువుగా జరిగిపోయే మార్గం లేదా అని అడగడం, కృష్ణుడు రాబోయే కాలంలో hi-tech విమానాల్లో వీడియో చూస్తూ బాంబులు కురిపిస్తూ నవ్వుకోవచ్చని చెప్పడం etc…

ఎందుకు ?

11/11/2001

ideals ఎందుకు ఏర్పడుతున్నాయి ? ఎందుకు ఏర్పడకూడదు ?
ఎందుకు patterns లో పడుతున్నాము ? ఎందుకు పడకూడదు ?
ఎందుకు confirm అవుతున్నాము ? ఎందుకు అవకూడదు ?
ఎందుకు పనికొస్తావురా నువ్వు ? ఎందుకు పనికి రావాలి ?

చూపు భాష

3/6/04

ఎవరో ఇద్దరు అపరిచితులు కూర్చుని ఉన్నారు పక్కపక్కనే. ఏదో waiting room లోనో అలాంటి వేరొక ప్రదేశం లోనో. వారి మధ్యలో ఏమీ కనపడదు - ఇద్దరు మంచి స్నేహితులు కూర్చుని ఉన్నా భౌతికంగా అలానే ఉంటుంది చూడ్డానికి. కానీ ఏదో ప్రసారం, అనుబంధం తెలుస్తూనే ఉంటుంది - చూపులో ఉండే భాష యొక్క శక్తి.

// ఇప్పుడు నాపక్కన ఎవరూ లేరు. ఒక మిత్రుడు వస్తే ఎంత మౌనం గా ప్రశాంతంగా ఉంటుందో, అదే ఇంకొకళ్ళు వస్తే ఎంత గందరగోళం గా ఉంటుందో ఊహించుకుంటోంది మనసు. ఈ మౌనం లేదా కలకలం నేను గత ప్రవర్తన వల్ల మెదడు కూర్ప రుచు కున్నవేనన్న మాట నిజం. సరే దాన్లో తప్పూ ఆశ్చర్యమూ లేవు. కానీ దాని కొనసాగింపు కదా అసలు సమస్య . ఎందుకని మునుపు జరిగిన సంఘటనల ప్రకారం వాళ్ళ ప్రవర్తననీ, దాన్ని అలానే మళ్ళీ కొనసాగించే సంఘటనలనీ ఊహించుకోవాలి ?

నల్లచిల్లి

2/21/04
ఏ విషయాన్నైనా కలకలం, కలవరం లేకుండా మౌనంగా అవధరించడానికి అడ్డుపడే urge to impress, ఇతర నెగెటివ్ భావాలు పెద్ద black holes లాంటివి. 'నా' లో ఉన్న పెద్ద 'నల్లచిల్లి'.

బావామరుదులు

2/21/04
కవి కుమారులిద్దరూ వరసకి బావామరుదులే. తమలో సహజ సిద్ధం గా ఉన్న అధిక్యతా భావ ప్రదర్శన ని తృప్తి పరచే పోరాటం కోసం ఒకళ్ళ ఇమేజ్ ని ఇంకొకళ్ళు పరస్పరం ఉపయోగించుకుంటారు. కానీ అసలు మనుషులు భౌతికంగా కల్సినపుడు మాత్రం మామూలు గానే జోకులేసుకుంటూ మాట్లాడుకుంటారు.

దూర దర్శనం

2/20/04
'నెగటివ్ స్ట్రీక్' అనే దాన్ని ఎదుర్కొని దాంతోనే జీవిస్తూ ఉండు. కరిగిపోతుందో, విరిగిపోతుందో లేక నిన్ను విరుస్తుందో, పెరుగుతుందో ఏమౌతుందో నిశ్చయంగా తెలీదు. అసలు ఎవరికీ గూడా తెలియబోదు అన్న విషయం అర్ధం గావడం కష్టమే. ఏదో జరుగుతుందనే, జరగాలనే ఏ అప్రోచ్ తీసుకున్నా. ఈ మనసు కి అనేక విషయాల తో ఉన్న సంబంధాన్ని ఏ ఆశింపులూ లేకుండా 'చూడటమనే ప్రయోగం' చేయడం దాదాపు అసాధ్యంగా కన్పడుతోంది. అదే దాని సౌందర్యం కూడా బహుశా.

// ఏంచేస్తున్నారని అడిగిన స్నేహితుడితో "టీవీ చూస్తున్నా" అని చెప్పి "అంటే పెట్టుకొని ఏదో కార్యక్రమం చూడ్డం కాదు - ఆపేసిన టీవీ పెట్టె ముందు కూర్చుని దాని నిగారింపునీ, నునుపుదనాన్నీ, తయారు చేసిన జపానీయ నైపుణ్యాన్నీ, స్క్రీన్ మీద కనపడే గదిలోని వస్తువుల ప్రతిబింబాన్నీ, ప్రతిబింబం గుర్తు చేసే మిధ్యా వాదాన్నీ, దానికి "లిమిట్" వేస్తున్న టీవీ అంచుల్నీ - వీటన్నింటినీ చూస్తున్నాను " అని చెప్పి విరగబడి నవ్వడం.

వెనకాడే పదం

2/20/04
పదం తటపటాయిస్తోంది - మనసు పొరల్లో జరుగుతున్న సంచలనాన్ని తన లోకి తర్జుమా చేయడానికి. భయాలన్నీ మాయమయిన తేలిక తనం- ఎవరికీ ఎవరూ ఏమీ ఇవ్వక్కర్లేదనీ. మాటని జాగ్రత్తగా వింటున్నప్ప్పుడు కలిగే భావన.

అహం

2/20/04
"నేను ముఖ్యం" అన్న భావం ఉబికి ఉబికి వచ్చి పెద్ద అలలా ఈడ్చి ఈడ్చి కొట్టి చప్పున విరిగింది కొన్ని రోజులు గా. ఒక ప్రత్యేక మాటల ధోరణి, కొంత మంది మనుషులకు తక్కువ దనపు వాసన కొట్టే జ్ఞానం, పనులు - వీటన్నిటి మీదా ఏళ్ళ తరబడి పెంచుకున్న ద్వేషపు గాజుబొమ్మ మరోసారి విరిగి ముక్కలతో అక్కడక్కడా గుచ్చుతోంది.

ముక్కలు

Feb 10, 04.
కాలంముక్కల్నన్నింటినీ చేర్చి, జీవితం అని పిలిచి, ఆ ముక్కల మొత్తాన్ని ఒకటిగా అర్ధంచేసుకోవాలని ప్రయత్నం మానవుడి కి. మాటగా కాక మనసులో మొత్తం మాయమయి ఈ క్షణమే అంతా తానైనప్పుడు వెలుగుతుంది దృశ్యం. అభాస కాదు జగం.

Feb 6, 04.

ఇదిగిది - ఈ ఆలోచన ఏమిటీ ? వెనక ఉన్నది వెతుకులాటా భయమా కోపమా తాపమా - ఇట్లా నెమ్మదిగా తీరిగ్గా చూడ్డానికి వ్యవధి ఎక్కడుంటుందీ బొచ్చెడన్ని కోరికలు చచ్చేట్టుగా వచ్చి పడుతుంటే ?

అసలు ప్రకృతి

1/29/04
అసలు ప్రకృతి - మట్టి పెళ్ళలతో నిండి ఉన్న మెదడు వాతావరణం- శారీరక సుఖం వెతుక్కుంటున్న మధ్యాహ్నాలు - చెడ్డ అనో మంచి అనో పేర్లు పెట్టక పోతే - ఇదీ ఉంది ఇక్కడ జన్మ చక్ర స్వభావం లో. దీన్ని దాటుకోవాలనీ, అధిగమించాలనీ కోరికలు నిజానికి లేవు. అది అట్లాగే అనుభవిస్తే తీరిపోతుందేమో. లేని పోని మేధా విన్యాసాలు, చదువులూ, విజ్ఞానం, వివేకం - స్వయంగా వేసుకున్న అనేక ముళ్ళు. ఎవరికీ హాని తల పెట్టని కాంప్లికేషన్స్ లేని జీవితం కుదరక సమాజాన్నీ నాగరికత నీ విపరీతం గా పెంచేశారు - ఎవరికీ ఏమీ అర్ధం కాకుండానే. బహు వచనాన్ని జాగ్రత్త గా అర్ధం చేసుకుంటే నిజానికి అలా జరిగింది అనేక మంది ప్రత్యేక వ్యక్తుల వల్లనే. సరిగా దేన్నీ అర్ధం చేసుకోకుండా అనేక మందిమి పక్క వాళ్ళని చూసి పరుగులెత్తడం వల్లనే జరుగుతోందిదంతా ('సామూహిక అంశల్ని' ఆడి పోసుకోవడం కూడా అందులో భాగంలాగానే ఉంది)

ఆరంభం

1/22/04
This huge interdependence looks and might feel very good at times. ఇంకోళ్ళతో సంబంధం లేకుండా జీవించలేననీ - మానసిక భౌతిక అవసరాలు తీరడానికి ఎన్నో interconnections సరిగా పని చేయాలనీ - ఈ కనక్షన్స్ అన్నీ ఇలాంటి ఎన్నో human systems మీద ఆధార పడ్డాయనీ తెలిసినప్పుడు కలిగే భయం. వాళ్ళందరూ instable అయి ఉండొచ్చన్న అనుమానం - దాని వెనక ఉన్న తీవ్రమయిన స్వార్ధం అర్ధమవుతూనే ఉన్నాయి.
// attentive గా, passion తోటీ, ప్రేమ తోటీ ఉన్నప్పుడు ఇట్లాంటి భయాల గొడవ ఉండదు. నిన్న బిల్ క్లింటన్ గారు చెప్తున్నారు (వరల్డ్ ఎకనమిక్ ఫోరం దావోస్ లో) isolation, interdependence, integration అనే స్టేజస్ గురించీ ఒక దాన్నించి వేరొక దానికి human race ఎలా ట్రాన్సిషన్ అవుతోందీ - అవాలీ etc.,

// భయ పడుతున్నప్పుడు ఆ భావం ఎదుటి వారిలో ఎంత త్వరగా భయపెట్టాలన్న కోరిక ని activate చేస్తుందో అనుభవ మయిన విషయమే. దీని వల్లే భయపడే వాళ్ళు మళ్ళీ ఇంకోళ్ళని భయపెట్టే వాళ్ళుగా రూపొందుతారు.

// switch నొక్కగానే టప్పున వెలిగిన మానిటర్ - ఎలక్ట్రాన్స్, శక్తీ, దాని నిత్యత్వ సూత్రాన్నీ జ్ఞాపకం చేసి; తెర మీద కనబడుతున్న అక్షరాలకి కారణమైన లాప్ టాప్ కంప్యూటర్ నీ, మొట్టమొదట దాన్ని ఆలోచనగా కలిగించుకున్న ఆడమ్ఆస్బార్న్ నీ - మళ్ళీ అక్కణ్ణించి దాన్లో మూల సూత్రాన్ని conceive చేసిన బాబేజ్ అన్న వ్యక్తి యొక్క మెదడు లో న్యూరాన్ల విస్ఫోటనాన్ని కలిగించిన జన్యువు ల మీదుగా …
///- - - కారణాలు వెతుక్కుంటూ ఉంటే దానికి అంతం ఉండదు ఎందుకంటే 'ఆరంభం' అన్నది మన మైండ్ లో పుట్టిన కాన్సెప్టే కాని నిజంగా లేదు కనక - అంటున్నాడు ఆశ్రమం లో మౌనంగా కూచున్న ముసలాయన.
//గోడల్లో గదిని వెతకడంలాగా ఉంటుంది - విశ్వం పుట్టుకని కాల ప్రమాణం లో చెప్పాలని ప్రయత్నించ బోవడం అంటున్నాడు కొ.కు.

ప్రయత్నం

1/21/04
ఇంక వేటినీ సప్రెస్ చెయ్యడానికో ఎంకరేజ్ చెయ్యడానికో ప్రయత్నించకుండా డైరెక్ట్ గా సరిగ్గా ప్రయత్నంచేసే వాడి వెనక ఉన్న దాన్ని చూడమన్నాడు అతను. ఇంత కన్న deep గా మాటల్లో పెట్టడం కష్టమే అనాల్సొస్తుంది - వెనక చూడటం ప్రయత్నం కాదా అని అడిగితే.
//ప్రత్యేక సంఘటనలూ, వ్యక్తుల ప్రస్తావన లేకుండా సూచిక లాంటి మాటలతో మెదడు లో జరుగుతున్న భావాన్ని abstract గా చూడటమే కవిత్వమా ?
// దాగుడు మూతలతోనే జీవితమంతా జరిగిపోతే ?
లోపలి అసలు చూడకుండా - ఏమీ లేదని తెలుసుకోకుండా
చూసే కోరిక మాయమవకుండా జీవితం గడిచి పోతే ?
అదుగో - ఏమీ లేదని తెలుసుకుంటున్నానన్న జ్ఞాపకాన్ని
భద్ర ప్రరుచుకుంటోంది నేను.

// మొట్టమొదటి భయం- వాడేదో అంటాడనీ ఇదేదో అవుతుందనీ వాడూ అదీ అలా
ప్రవర్తిస్తారన్న ఊహకి కారణం నా స్వభావమే. నిజంగా అది జరిగినప్పుడు ప్రత్యక్షంగా ఎదుర్కోవడం వేరు - అది భయంకాదేమో. వాడు నన్ను తిడతాడో, కొడతాడో లేదా అసూయ పడతాడో అన్న భయ భావన కి కారణం 'వాడు' కాదు. నాలో ఉన్న వాడి అంశ. ఇంకా deep గా ఆ భయాన్ని ఆవాహన చేసుకొని అవధరిస్తే ఆ భయ పు సంఘటన ని కలుగజేసే ప్రవర్తన ని వదలలేక పట్టుకుని నేను వేళ్ళాడుతూ ఉండటం వల్లే అని ఇదంతా అని తెలుస్తుంది. ఇది ఒకసారి అనుభవంలోకి వచ్చింతర్వాత జ్ఞాపకంగా మారి భవిష్యత్తులో గ్రహించే శక్తి ని పోగొట్టడం కరప్ట్ చేయడం తెలుస్తూంది. 'నేను' కీ జ్ఞాపకానికీ ఉన్న సంబంధాన్ని అర్ధం చేసుకుంటే ఇది జరగక పోవచ్చు.
// రేపు, భవిష్యత్తు అనేవి అబద్ధపు మాటలనీ, పరిమిత ప్రయోజనం కోసం పుట్టించబడ్డవనీ అర్ధం అవుతుంది గ్రహించగలిగితే.
// అన్ని రకాలకీ ఇది వర్తిస్తుందా ? అచ్చంగా external object యొక్క ఉనికీ లేదా ప్రవర్తన వల్ల జరగబోయే హాని తెలుసుకున్నప్పుడు కలిగే భావం - నీలోంచి పుట్టిన భయం కాక పోతే దాన్నించి దూరంగా వెళ్ళిపోవడమే ఉంటుంది. అప్పుడు భయం ఉండదు.

'పరాయి' బాధ

Jan 4 04.
ఈ పరాయి బాధను మాటల్లో పెడితే..
శరీరమంతా ఒక అంగుళం మందాన కమ్ముకున్న పొర. సహించలేని ఆలోచన ఏదో ఈ పొర నిండా వలయాలు వలయాలుగా తిరుగుతూ మెదడు ని సుడిగుండంలో తిప్పుతున్న భావన. రెండు భుజాల్నీ ఏదో నొక్కుతున్నట్టూ ఆ నొక్కుడు భుజాల గుండా గుండెల్లోకి పాకుతున్నట్టు బాధ. బుగ్గటెముకల్ని ఏదో తెలియరానిది వత్తుతున్నట్లు..

// ఆణకువ, తేట, తెలివి గల మొహాల్ని మైంటైన్ చెయ్యడం సమాజం లో ఒక పెద్ద చెర - 'లోక గొప్ప' చదువులకీ ఇమేజ్ లకీ పెద్ద నమస్కారం.

ప్రవాసులు

Jan 13, 04.
There is a certain strange peace or lightness that comes from the detachment to surroundings in a foreign country. You just tend to focus on your own existence, affairs and very few people. This might be one of the reasons for immigrants’ success. ఇక్కడి సమాజం లో జరిగిన, జరుగుతున్న సంఘటనలూ, అక్రమాలూ అంత అఫెక్ట్ చెయ్యవు. ఒక క్రీడ కోసం వేల లక్షల మంది వీరావేశ పూరితులై రాక్షసంగా ప్రవర్తించారన్న వార్త - అమెరికా లో జరిగితే అస్సలు ఇక్కడ ప్రవాసుల మనసులో కి వచ్చి నట్టు కనిపించదు. అదే అక్కడ జరిగే ప్రతి అన్యాయమూ ఎన్నో రోజుల పాటు వెంటాడుతుంది. మన సమాజం, మనుషులూ ఎటు పోతున్నారన్న ప్రశ్నలూ అది కలిగించే అమితమయిన భయం కనిపిస్తుంది అందరిలోనూ. ఇక్కడ సమాజ పరిస్థితులతో ఎక్కువ మందికి ఉండే డిటాచ్మెంట్ (కనీసం మొదటి తరం ప్రవాసులలో) చాలా వరకూ కారణమేమో వాళ్ళ విజయానికి.

అ ప్రతిచర్య

Jan 12,04.
ఊరికినే ఉబికి ఉబికి వస్తున్న ఈ అమితమైన ప్రశాంతత ని చూస్తూ కూచుందామన్న భావన ప్రపంచానికి వ్యతిరేకంకాదు. దానికదే వస్తున్నప్పుడు దాని విలువ తెలుస్తూంది. ప్రపంచమో సమాజమో నీమీద విధించిన ఆంక్షలనీ, బాధ్యతల్నీ ధిక్కరించడానికో, తప్పించుకోవడానికో వస్తున్నంత కాలం ఇది కూడా ఒక రియాక్షనే. దేనికో ప్రతి చర్యే.

దూరం లేని కాలం

Jan 7, 04.
మనసులోని కాల భావన నిజం కాదన్న మాట లో ని నిజాన్ని ఎంతో కొంత తెలుసుకోగలం మెదడుతో. ఏదో కొంచెం తంటాలు పడితే. కానీ space (అనగా దూరం లేక ఖాళీ అందామా) కూడా నిజం కాదంటాడే కొండ దగ్గిరున్న మహర్షి ? ప్రతి క్షణమూ ఈ లోకం లో అనేక సంభావ్యతలు (possibilities) హఠాత్తుగా collapse (అనగా materialise) అయి మళ్ళీ హఠాత్తుగా vanish (లేక de-materialise) అవుతూ ఉంటాయని ప్రత్యక్షంగా తెలిస్తే అప్పుడు అర్ధమవుతుందేమో. అసలు కాల భావన వల్లనే దూర భావన కూడా కలుగుతోందేమో.

శరీరపుటాలోచన

11/25/03
ఏదో జర్నల్సూ, అసైనమెంట్లూ రాయడం. నోరు తిరగని, బుర్ర తిరిగే పొడుగాటి వాక్యాల్ని చదివి నైసు నైసు గా మళ్ళీ అనలైజ్ చేయడం.
// తల నిండా ఉన్న కనపడని చిన్న చిన్న రంధ్రాల్లోంచి పొగ లాగా బయల్వెడలుతున్న ఆలోచన కాలానికి కారణమని తెలుస్తూనే ఉంది. కాలంఅంటే మన మధ్యనున్న ఊహలూ, సంబంధాలూ, పోరాటాలూ ఇంకా కంటికి కనపడుతున్న వస్తు సముదాయాలూ..
// ఈ రాతంతా ఎక్కడి నించో తల లోకి ప్రవహిస్తోందన్న ఆలోచన.
// ఏదో కొంచెం అటూ ఇటూ పని చెయ్యడం కాకుండా నిజంగా అటెన్షన్ ఇచ్చి పని చేసినప్పుడు ఇతర భయాలూ, అజిటేషన్స్ మాయమవుతాయి. (అలా మనసు పెట్టి చేయగలిగే పని కుదిరినప్పుడు) అలా మాయమయిన సమయంలో 'ఇది' మిగులుతుంది. కాలాన్ని పెంపొందిచాల్సిన ఆలోచన కదలక మెదలక పడి ఉంటుంది. స్వగ్రామం లో నిశ్చలంగా ఆవరించిన మధ్యాహ్నాలూ, వేడి గాలితో కూడిన శరీరపుటాలోచనా ముందు కొచ్చి నిలబడతాయి.

వేవ్ ఫంక్షన్

11/13/03
భయం ఎందుకా ? నాకు నచ్చే పాటర్న్స్ తో నేను నిర్మించుకున్న భవనాలని కూలదోస్తారేమోనని - నా ఆలోచనలనీ, భావాలనీ కాదని నన్ను నిర్భందిస్తారని, స్వాతంత్ర్యం అని నేను అనుకుంటున్నదేదో పోతుందనీ. నేను నా పాటర్న్స్ నీ, ఆశయాలనీ, ఫలానా రకంగా ఉండాలన్న కోరికని పెంపొందించుకునేటప్పుడే వాటికి వ్యతిరేకంగా ఒక భయం, విరోధం లేదా వైరుధ్యం నాలో ఏర్పడిందేమో. అదే ఇప్పుడు అనేక సంఘటనల , వ్యక్తుల వల్ల నా ఆలోచననీ భయం వైపు ఆక్టివేట్ చేస్తోందేమో.
నేను మునుపు ఎవరివో కూల ద్రోసాను అందు వల్ల నా పాటర్న్స్ ఇప్పుడు కూలుతున్నాయి అనుకోవడం ఒక రకమైన సంతృప్తి కలిగించే ఆలోచనా ధోరణి. అసలు నా పాటర్న్స్ కట్టేటప్పుడే, నాకు అనుకూలంగా ఒక ధోరణి ని మలుచుకుంటున్నప్పుడే, నాసొంతమనీ నా అధికారమనీ, ఇలాంటి బీజాలు పడినప్పుడే (ఇదంతా తప్పు అన్న ఉద్దేశంతో కాదు రాయడం) ఈ భయానికీ దుఃఖానికీ బాధకీ పొటెన్షియల్ పాసిబులిటీ ఏర్పడింది. అదే ఇప్పుడు confirm అయింది. (అంటే అదే దో క్వాంటం సిద్ధాంతం ప్రకారం wave function collapse అయిందన్న మాట).

అడుగులు

11/10/03
ఉద్వేగం ఆపు కోలేక అబద్ధాలు చెప్పడం - పాపం ఈ కుటుంబాలకు పుట్టుకతో సంక్రమించిన గుణం. ఇదేకదా కల్పనా కళ గా పరిణమించి (కొండకచో పరిమళించి) మరి కొన్ని మానవ సమూహాలను ఉత్తేజితుల్ని చేసింది !

//ఏమిటి తేడా అడుగులు వదులుతూ పని చేయడానికీ, ముద్రలు వదలకుండా జ్ఞాపకాలలో బంధించకుండా, పనిని తనలో ప్రవహింపజేయడానికీ ?
చేయాల్సిన పని చేయలేక ఇంకేదో పుస్తకాన్నో, సినిమా నో పట్టుకోవడం. భయం తో బాధతో
ర గులుతూ, ఏదో ఘోరం చేస్తున్నానన్న జ్ఞాపకం పోగు చేసుకుంటూ ఆ పని చెయ్యడానికీ, అలాంటి భావాలు ఏమీ లేకుండా - ఏదో అసలు పని చేసే శక్తి పోయిందనుకుంటూ హాయిగా సుఖించడం - ఈ రెండు మార్గాల లోనూ భౌతికంగా జరిగేది ఆ సమయానికి ఒకటే. అయినా మనసులో మెదడు లో ఆలోచనల ఫలితంగా ఏర్పడిన ముద్రల వల్ల తరువాత జరిగే అసంఖ్యాక మయిన సంఘటనల వరసలు ప్రభావితమై ఆయా జీవితాలని వేరు వేరు మార్గాలు పట్టిస్తాయనేది స్పష్టం.

భ్రమణం

9/30/03
చవుటుప్పల్ అన్న మాటని పదేపదే అనాలన్న కోరిక. అనోయా అన్న పేరు ని వినగానే మే మే అని అరుస్తూ అనోయామే - చకమే - మరణమే - శరణమే అని తల నిండా తిరుగుతున్న మాటలు.
ప్రాచీన పెంకుటింట్లో నల్ల కర్ర దూలాలున్న వంటగది. ఇంటికొచ్చి గొప్ప ప్రదర్శించాలనుకున్న మనుషుల్ని (వీళ్ళందరూ తన తల లోంచి ఊడి పడ్డ భాగాలే) భీకరంగా భయపెడుతూ గర్జించాలన్న భావన. సహజాధిక్యతా భావాలు - ఇవి దేశాధ్యక్షుడివైనా, కుంఫిణీ అధికారి వైనా, సామాన్య గుమాస్తా వయినా - తమని చూపించుకుంటూనే ఉంటాయి దినచర్యలలో.

సహచరి

9/24/03
ప్రపంచం నాతో పుట్టి పెరుగుతోందన్న భావన. అన్ని కష్టాలూ, ఇంపర్ ఫెక్షన్సూ, కన్నీళ్ళూ, ఆనందాలూ, దుఃఖాలూ చివరికి మాయమయిపోతాయనీ , అదే జీవితానికి కంక్లూషన్ అన్న భ్రమ.

తేల్చుకో

9/21/03
'నా' లో కొంచెం భాగమే తెలుసు నాకు. ఆ కొంచెం భాగాన్నైనా సరిగా చూసుకుని explore చేసుకుంటే చాలు. ఇతర కోరికలతో ఇరుకిరుకుగా జీవితాన్ని గందరగోళంగా గజిబిజి గా చేసి నాశనం చేసుకోకూడదు. మనసులో కలుగుతున్న భావాల్ని (మంచి అనీ చెడ్డ అనీ రకరకాలుగా పేర్లు పెట్టబడుతున్న వాటిని) అలాగే ఇంటెన్స్ గా అనుభవించడం - ఇదంతా 'రియల్ నేను' ని జీవించే భాగం. పూర్తి స్వరూపం అని చెప్పలేను కానీ కనీసం మేజర్ పార్ట్ అని తెలుసు, అనేక విషయాల పట్లా, వాంఛల పట్లా ఉన్న సంబంధాన్ని తేల్చుకోవడం.

విముక్తుడు

8/29/03
ప్రతి క్షణమూ అలల్లాగా ఎగసి పడే అనంతమైన ఆలోచనల వల్ల ఏమిటి ప్రభావం? అవి వాటి ముద్రలనీ, అడుగుజాడలనీ మనసు మీద వేయక పోతే ఏమీ లేదు కాన్సీక్వెన్స్.

స్వీయ ధర్మపు వాసననీ, కవి చెప్పిన ప్రాచీన స్మృతుల శబ్దాల్నీ కలిపితే..
ప్రాధమికమైన వేడి తో నిండిన వాతావరణం. ఏమీ చేయనక్కర లేని పగళ్ళూ - మధ్యాహ్నాలూ; ఏవో ప్రాధమిక మైన పనులు ఉన్నా - వంట, ఊడ్చటం, కడగటం, నానబోయడం, చేతుల్తో తిప్పడం, పొయ్యి వెలిగించడం - ఇవన్నీ ప్రదర్శించాల్సిన పనులు కాదుగా.
పగళ్ళూ రా త్రుళ్ళూ, సంఖ్యలూ పేర్లూ తగిలించుకోకుండానే మారుతుంటాయి. బయటి శక్తులు తమ తమ ప్రభావాలని రకరకాల వేషాల్లో మోసుకొచ్చి ఏమీ చెయ్యలేక విఫలమవుతుంటాయి. దేన్నీ మార్చనక్కరలేని స్థితి క్షణక్షణమూ అవగతమవుతూ ఉంటుంది. కాలం అనేది పేరు పెట్ట నక్కర్లేకుండానే తన పని తాను చేసుకుంటూ ఉంటుంది. ఉవ్వెత్తున ఎగిసి పడే కోరికలూ, ఆలోచనలూ ఆక్షణం లోనే అప్పటికప్పుడే అంతమవుతూ ఉంటాయి - ముద్రలని వదలకుండా. జీవితపు ప్రాధమిక అంశలన్నీ స్పష్టం గా ముందుకొచ్చి నిలబడతాయి. 'అసలు' అయిన 'మొదటి' దాన్ని తాకుతున్న భావన ముంచెత్తుతూ ఉంటుంది.
బలహీనమైన కాళ్ళూ, చేతులూ తమ పనుల్ని మెల్లగా చెయ్యడానికి మొహమాట పడవు. ముఖమూ, కళ్ళూ ఉద్రేకపు రంగు పూసుకోకుండానే వెలిగిస్తుంటాయి పరిసరాలని. ఆశయాలకీ చట్రాలకీ కన్ఫర్మ్ కావల్సిన అవసరం మాయమవుతుంది. వెకిలిలో, చెడ్డలో, సదుపాయాలు లేని తనంలో ఎండలో, మట్టి లో తన ప్రతిబింబాన్ని చూసుకుని నేను కాలుతూ ఉంటుంది జ్ఞానాగ్నితో.
ప్రస్తుత క్షణం లో ఉన్న భావమే తర్వాత క్షణంలో ఉంటుందనీ, ఉండాలనీ అన్పించదు. అసలు తర్వాత అన్న పదమే మాయమవచ్చు కూడా. మూల ప్రాధమిక ధర్మం వేడి, మురికి, మందబుద్ధి అయినప్పుడు - ఉన్న దాన్లోనే ఉండి పోవడం అంటే ఏమిటో అర్ధమవుతుంది. నేను పూసే అన్ని పూతలూ పూర్తిగా మాయమయి పూవులన్నీ వికసిస్తాయి.

గీతార్ధం

7/13/03
నీరవపు మధ్యాహ్నం లో అనుకోకుండా దొరికిన బద్ధకపు స్వాతంత్ర్యాన్ని అనుభవిస్తూ "రాజ శేఖరా నీపై మోజు తీరలేదురా" అన్న పాట వినడం. ఈ రాజు లేదా రాజ శేఖర్ అనే వాడి యొక్క అనేక ఆలోచనా రూపాల్నుండి వెలువడుతున్న సుఖ దుఃఖ ఛాయల్ని సంపూర్ణం గా అనుభవించడం ఇంకా పూర్తి కాలేదు అన్న అర్ధాన్ని అన్వయించుకుని పాడుకుంటూ విరగబడి నవ్వుకోవడం.

మొదటి నేను

July 1st 03.
ఏమీ బరువులు లేని తేలిక తనం, స్పష్టమైన చూపు, ప్రశాంతత ఉన్నప్పుడు రాయాలని పెద్దగా అన్పించదు. మరీ ఎక్కువ శక్తి పిడుగులు పడుతున్నట్లుంటే తప్ప.
// నిజమే. అన్ని ఆలోచనల్లోనూ అంతర్లీనంగా "మొదటి నేను" ఉన్నట్లే ఉంది.
// ఇరవై కోట్లసం వత్సరాల నాటి పెద్ద బల్లుల శిలాజాలు దొరికాయట ఆదిలాబాద్ జిల్లాలో. నిజంగా పేరు లోని "ఆది" సార్ధకమయినట్లుగానే ఉంది.
ప్రస్తుతం తల లో ఖాళీ. నెమ్మదిగా (బాల్యపు) ఆం. శర్మ గారో అ. నారాయణ గారో దిగుతారు. ఇన్ని దశాబ్దాల తర్వాత కూడా వాళ్ళ తీవ్రత, ఆగ్రహం, స్వార్ధం, వెకిలితనం నాలో తెలుస్తున్నాయంటే ఈ పంతుళ్ళూ, నాన్నలూ, అగ్రజులూ అందరూ నేను సృష్టించి ఆహ్వానించిన వాళ్ళే. మృదుస్వభావులెంత మంది తగిలి ఉంటారు ? వాళ్ళ faculty లు అతుక్కోలేదేమి ఇంత గాఢంగా ?

లోపలి తనం

5/23/03
it is almost like so many people got captured inside the mind and they talk, discuss, object , agree, cry, criticize, comfort, yell continuously. ఎవరో లోపల ప్రశ్న వేస్తున్నారు. ఈ ప్రశ్న వేస్తున్న తత్వవేత్త, లేదా మానసిక శాస్త్రజ్ఞుడు ఎవరు ? ఏ పుస్తకం ద్వారా మెదడు లో చొరబడ్డాడు ? ఇట్లా అందరి మనసులో పుట్టిన ఆలోచనలు అందరికీ అందుతున్నాయి, పుస్తకాల ద్వారానో, సినిమాల ద్వారానో. అందుకనే టెలీపతీ లాంటి వైయుక్తిక శక్తులు వాడకం తగ్గిపోయి క్రమంగా మాయమయి పోయినట్లున్నాయి.

ఇంతకీ అడగబడుతున్న ప్రశ్న ఏమిటంటే had one not listened/read all these people/books will the mind be still crowded this much ? probably yes – those few persons would chatter enough to keep the intensity strong !